Bloemen in knop
“De woestijn zal bloeien als een roos” Woorden van een van de profeten uit de Bijbel. Rond deze dagen kunnen we daar echt van genieten. In de tuin bloeien de rozen en andere bloemen waar we de naam niet van kennen.
Sommigen zitten nog in de knop, maar zijn langzaam aan het “uitkomen” Het deed ons denken aan ons werk hier:Werken met ”bloemen in de knop”. Broeders die al vele jaren in “onze” stad woonden, maar tot voor kort geen plaatselijke Kerk/Gemeente konden vinden.
Zo kregen we een telefoontje uit Arad. Een broeder daar had een Joodse jongeman(van Roemeense afkomst) ontmoet die woont in Dimona en die al jaren op zoek is naar een plaatselijke Gemeente. Een poosje geleden hadden we onze eerste ontmoeting. Hij vertelde dat hij altijd naar evangelische radiouitzendingen luisterde op de radio(afkomstig uit Roemenue). Al langere tijd (2 jaar) was hij op zoek was naar een plaats waar hij andere gelovigen zou kunnen ontmoeten.
Hij is ook een van de vaste bezoekers geworden van de kring. De eerste avond viel hij al direct met “de neus in de boter”. De eerste mensen die hij tegenkwam spaken zijn moedertaal (Roemeens) Deze familie komt elke donderdag met de bus vanuit een naburig dorp(11 kilometer bij ons vandaan) naar de kring. Hun zoontje Michael is regelmatig mijn “hulp” tijdens de Bijbelstudieavonden.
We ervaren dat de onderlingen band groeit. Sommige dingen moet je soms gewoon over je heen laten komen. Ik bedoel:Om op de wang gekust te worden door andere mannen is voor mij(Albert) nog wat wennen. Maar ja….sommige broeders nemen de Schrift ook op dat gebied gewoon letterlijk en “groeten elkander met een heilige kus”
We genieten van de manier waarop (met name) de “nieuwelingen” met elkaar omgaan en elkaar helpen. De volgorde van de Bijbelboeken van het Nieuwe Testament is voor sommigen soms nog wel wat lastig.
Soms vraag ik aan iemand of hij een paar verzen uit het Nieuwe Testament kan lezen. Nu is het voor ons niet zo heel moeilijk om het evangelie van Lukas te vinden. Laatst vroeg ik aan iemand of hij een paar verzen uit het Lucas-evangelie kon lezen. Zegt tie:”dat is goed, maar ik moet even aan mijn “broer” naast me vragen waar dat precies staat” Antwoordt onze broeder(ook nog niet zo doorkneed in de Schriften van het Nieuwe Testamen) Lukas…?! Dat staat in ieder geval voor het boek Openbaring.
Tijdens de Bijbelstudie laten we anderen vaak de teksten lezen. Tegenwoordig in meer dan een taal. Eerst iemand in Russisch, daarnaast Roemeens, Hebreeuws en soms ook Fins en Zuid Afrikaans.
De Zondagavonden krijgen zo langzamerhand een “Alpa cursus”-achtig karakter. Met de Hebreeuws-sprekende mensen komen we in een kleinere kring bij elkaar. Om 6 uur beginnen we met een maaltijd en na de maaltijd doen we de Bijbel open en praten we met elkaar. Dit zijn goede tijden. Ook leren we elkaar beter kennen. We verwonderen ons er steeds maar weer opnieuw over, hoe onze God ons bij elkaar gebracht heeft.
Tijdens deze avonden hebben met elkaar gehuild, maar ook….. verschrikkelijk gelachen. Zeker tegen het einde van de avond (einde 00.45!) Iedereen raakt dan toch wat vermoeid. Op die momenten loopt het ook allemaal niet meer zo lekker voor wat betreft de taal. Voor de meesten die komen is het toch niet de “moerstaal”
Nederlands, Hebreeuws, een beetje Engels en ook nog wat Zuidafrikaans. In plaats van abaniem (is stenen) gooit Roxy(afkomstig uit Zuidafrika) het woord “klippertjes” (=zuid afrikaans voor steentjes) in de strijd. Wisten ook niet meer hoe je “zak patat” in het Hebreeuws zegt. Daarom vonden we een nieuw woord uit: een zakiet(is zak) pattatos(vrouwelijk vorm) of pattatiem(mannelijke vorm)
Vandaag (Zaterdag) waren we in de Hebreeuwssprekende Gemeente in Beersheva waar ik mocht (s) preken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten