Woord uit het Zuiderland

"Geloofd zij de HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet. "(Ps.72:18) Het was Ben-Goerion die zei:'Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist'. De geboorte van Israël in 1948 was zo'n wonder. Het feit dat we hier in de Negev wekelijks een Messiasbelijdende Gemeente kunnen bezoeken is ook zo'n wonder. Christenen mogen en kunnen realisten zijn !


zondag 27 september 2015

27 September 2015 (Cees en Wim)

Een aantal dagen geleden was het hier Yom Kippoer(De Grote Verzoendag) Uiteraard een hele serieuze dag in het Jodendom. De 10 dagen tussen Rosh HaSjana(Joods Nieuw Jaar) en Yom Ha-Kippoerim worden de 10 "afschrikwekkende dagen genoemd. Volgens de traditie worden op Rosh HaSjana de boeken geopend, en worden(10 dagen later) op de Grote Verzoendag de boeken gesloten. Er zijn drie boeken. In het ene boek worden ingeschreven die mensen die heel slecht zijn. In een ander boek worden zij ingeschreven die goed zijn. En dan is er nog een boek waarin zij ingeschreven worden die niet goed maar ook niet helemaal slecht zijn. Zij hebben deze 10 dagen de tijd om zich te bekeren, zodat ze alsnog ingeschreven zullen worden in "het boek des levens" Een van de wensen deze dagen is dan ook:"dat je ingeschreven mag worden in het boek "des levens" zodat je een goed nieuw jaar zal hebben.
Het is ook boeiend om te zien, hoe men in deze dagen tracht om "verzoening" te ontvangen. Soms doet het ook wat denken aan een soort aflaat. Het is niet ongewoon om voor grote supermarkten een tafeltje te zien, waar je in staat wordt gesteld om wat geld in een enveloppe te stoppen. Dan wordt er over je gebeden, en/of er wordt met een kip over je hoofd gezwaaid. En op deze manier worden dan jouw zonden op de kip overgebracht. En zo wordt er dan verzoening over de zonden gedaan.
Voor ons en de Messiasbelijdende Joden hebben deze dagen een hele andere "invulling" Voor eens en voor altijd is de Messias(als de Hogepriester) met Zijn eigen bloed het heiligdom ingegaan. En zo heeft Hij (eens en voor altijd) een eeuwige verzoening aangebracht. En alleen door het geloof in Zijn volbrachte werk zijn mensen ingeschreven in "het boek des levens"
Een aantal dag daarvoor waren we in Tzur Hadassa om een vriend(Wim Doekes) te begraven.
Hier treft ons altijd de “eenvoud” van een begrafenis. Geen mooie volgauto’s. Een ook het begraven zelf maakt altijd indruk. Het zijn niet de begrafenisondernemers die de begrafenis ter plekke “uitvoeren”
De familie/vrienden laten de kist in de grond zakken. En daarna nemen de mensen een voor een een schep en beginnen hun geliefde te begraven.
BEGRAFENIS VAN VRIEND WIM


Deze week werd het volgende aan de Gemeente in Beersheva door de voorganger bekend gemaakt:
“Het grote nieuws voor onze Gemeente is, dat Olavi Syvanto, een van de ouderlingen\oudsten die aan de wieg van de Gemeente heeft gestaan, na meer dan 43 jaar trouwe dienst terug zal treden als oudste.
In zijn plaats willen we Eduard Silveira en Albert Knoester als oudsten aanstellen.
Eduardo en zijn vrouw Lorena en hun family maakten Alya vanuit Argentie. En zij waren een actief getrouw “component” in de Gemeente.
Albert en Esther komen uit Holland, en zijn zeer betrokken bij de Gemeente. Zelfs hoewel ze in Dimona wonen. Zowel Eduardo als Albert hebben op dit moment verantwoordelijkheden met betrekking tot het onderwijs in de samenkomsten op Shabbat. Albert heeft ook een huisgroep in Dimona.
In de Gemeente, hebben de oudsten (Olavi en ik(Howard) onder gebed deze “canditaten” gekozen.
En we willen hen daarom ook graag aan de Gemeente voorstellen.
Als iemand een legitieme reden heeft waarom hij/zij denkt dat iemand van hen niet aangesteld kan worden tot oudste, dan moeten zij eerst met hen spreken en daarna met ons.
De uiteindelijke beslissing is in handen van de oudsten.
We hebben het plan om een speciale dienst te hebben op Shabbat, 10 Oktober.
In die samenkomst zal Olavi dan terugtreden en zullen de nieuwe broeders aantreden.
Dit zal de eerste keer zijn in 6 jaar dat we nieuwe oudsten zullen hebben.”
Pas werden we opgeschrikt door het overlijden van Cees Post uit Urk. Hij verzorgde altijd het radioprogramma “ziekentroost” op Donderdag avond op Urk-FM. Altijd probeerden we via de computer mee te luisteren, en…mee te zingen.
CEES IN ZIJN ELEMENT IN DE STUDIO VAN URK-FM

In de Gemeente in Beersheva zijn we begonnen met het “bepreken” van de zgn “verklaring van het geloof” van de Gemeente. Aan de beurt deze keer was het geloofsartikel over de satan.
“We believe the devil is a real spirit-being and the author of sin.  He is the open and declared enemy of God and of humankind, and he shall be punished eternally in the lake of fire.  His work today is to hinder God’s purposes and to bring dishonor to the Holy Name of God the Father and to His Son, the Lord Jesus Christ, working amongst both believers and unbelievers to accomplish his evil.  The Lord Jesus Christ openly defeated Satan and his works on the cross through His sacrificial death to take away the sin of the world.  Every believer in the Name of the Lord Jesus Christ has authority to overcome the works of the devil in his own life now (and ultimately forever), and to take authority over the enemy in God-given areas of responsibility.  Gen 3; Job 1:9-11; Mt 25:41; Lk 10:19; John 8:44; 10:10; 2Cor 2:10-11;Eph 6:13-18; Col 1:9-14; 2:15; James 4:7; 1Pet: 5:8-9; 1John 2:9-29; Rev 12:9; 19:11 - 20:6
Dit was niet echt een “leuk” artikel om over te (s)preken. Maar aan de hand van de gesprekken na de dienst werd wel duidelijk dat dit onderwerp veel mensen “geraakt” had.

En zeker de tekst uit Kolossensen 2:13-15 was voor velen een “eye-opener” 13 ¶  Ook u heeft Hij, hoewel gij dood waart door uw overtredingen en onbesnedenheid naar het vlees, levend gemaakt met Hem, toen Hij ons al onze overtredingen kwijtschold, 14  door het bewijsstuk uit te wissen, dat door zijn inzettingen tegen ons getuigde en ons bedreigde. En dat heeft Hij weggedaan door het aan het kruis te nagelen: 15  Hij heeft de overheden en machten ontwapend en openlijk tentoongesteld en zo over hen gezegevierd.

zondag 13 september 2015

WEER TERUG



                          DE DAG VAN HET BEZUINGESCHAL

We zijn inmiddels weer teruggekeerd op “onze post”
Bij het binnentreden van ons huis schoten onwillekeurig de woorden van de oude Psalm 75 in onze gedachten
“Geen geval, geen zorg, geen list,
Oost, noch west, noch zandwoestijn,
Doet ons meer of minder zijn”
Deze keer niet alleen een zandwoestijn buiten, maar ook binnen. Omdat de woningruil dit jaar niet doorging, heeft ons huis meer dan twee maanden leeg gestaan. En juist toen wij in Israel aankwamen was er een heuse zandstorm (geweest) En de stof en het zand hadden goed hun weg kunnen vinden door de kieren en “gaten” in het huis.
We konden ook weer gelijk wennen aan de temperatuur. Was de gemiddelde temperatuur in Nederland tijdens ons verlof zo rond de 19 graden. Hier werden we verwelkomd met een temperatuur rond de 40 graden. “Welkom thuis”” zullen we maar zeggen.
We hadden een goed (werk)verlof periode. Het is altijd fijn om de familie weer te bezoeken. En ook de ontmoetingen met de diverse Gemeenten zijn altijd fijn. Maar we zijn ook weer blij om thuis te zijn.
Naast het opruimen gaan we ons zo langzamerhand ook weer voorbereiden op “het echte werk”
Er staan alweer de nodige dingen op het programma, de kring, voor het eerst preken in de Chinese Kerk van Tell Aviv, en een spreekbeurt in de “Nachalat Yeshua” Gemeente in Beersheva.
Tijdens het boodschappen doen op de eerste dag begint er spontaan iemand in de supermarkt tegen Esther te praten. Het blijkt een Joodse man te zijn, die als kind vanuit Spanje naar Israel is gekomen. Zonder enige aanleiding begint hij een deel van zijn levensverhaal te vertellen, en dat hij in de gevangenis heeft gezeten. Na een poosje zegt Esther:” ”Je hebt verlangen naar vrede in je hart he?”  “ja” antwoord hij, ‘’en’’ zegt hij er direct achteraan “en dat heeft heel Israel nodig” Esther kennende gooit ze direct maar weer alle “kaarten” op tafel” “Yeshua de Messias, Hij is in staat jou die vrede te geven waar je zo verlangend naar bent” Zulke ontmoetingen bepalen je weer direct bij het werk dat ons is “opgedragen” Getuigen te zijn van de grote VredeVorst.
We zijn aangekomen in de periode van de zgn. laatste drie feesten: Rosh-HaSjana(Joods Nieuw Jaar), de Grote Verzoendag(Yom Kippoer) en het Loofhuttenfeest.(Soekot)
Vanavond begint hier het Israelisch Nieuw Jaar. Rosh Ha-Sjana is in tegenstelling tot de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest geen Bijbels feest. In de Bijbel wordt dit feest “de dag van de herinnering van het (bazuin)geschal” genoemd. In deze periode staat het blazen op de Sjofar/bazuin centraal.
Rosj Hasjana luidt de 'tien dagen van inkeer' in.  Een periode van inkeer (tesjoewa) waarin wordt verwacht dat slechte daden tegenover andere personen en God worden bijgesteld en verzoend (voor zover dit niet al is gebeurd). De tien dagen eindigen met Jom Kipoer (Grote Verzoendag) waarin de verzoening met God wordt voltooid.
Met Rosj Hasjana wenst men elkaar shana tova ('goed jaar'). Deze wens, of een uitgebreidere vorm ervan (zoals 'een goed en zoet jaar' — shana tova oemetoeka/oemesoeka), wordt rond Rosj Hasjana veel uitgesproken.

Deze dagen wordt ook op de Sjofar geblazen. In het Jodendom heeft het blazen op de Sjofar veel betekenissen. Ook in het Nieuwe Testament neemt het blazen op de Sjofar een belangrijke plaats in. Bij het horen van de “Sjofar van God”(1 thess.4) zal Israels Messias neerdalen van de hemel. Bij het horen van de laatste Sjofar zullen de doden in onvergankelijkheid worden opgewekt. (1 Cor.15) En volgens het boek Openbaring zal straks de 7e engel op de Sjofar blazen, en zal het waar worden “Het koningschap over de wereld is gekomen aan onze Here en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als koning heersen tot in alle eeuwigheden”