URKER KAPKOOL

De zgn najaarsfeesten zijn afgesloten. De laatste dag van het loofhuttenfeest was de dag van “de vreugde van de wet (Simcha Thora) Ook in onze straat was die vreugde goed zichtbaar. Na de dienst in de synagoge liepen de “Gemeenteleden” al dansend en zingend door “onze” straat
We waren op de christelijke begraafplaats in Haifa. Daar werd de zoon van evangelist Dov Bikas begraven. Yossie werd 18 jaar. Er was een indrukwekkende dienst op het graf. Alles gaat er hier veel minder “formeel” aan toe. Het lichaam van Yossie werd door een ambulance van “Magen David Adom” tot aan aan graf gereden. Zijn lichaam lag niet in een kist, maar was gewikkeld in de Israelische vlag. Ook worden mensen hier nog “echt” begraven:Eerst wordt het lichaam door familie, bekenden en/of vrienden in het graf gelegd. Daarna vindt het “echte” begraven plaats. In dit geval werd het begraven gedaan door o.a een aantal ex-drugsverslaafden, die door het werk van de vader van Yossi tot geloof waren gekomen.

Naast verdrietige dingen waren er ook fijne dingen. Zo was er een doopdienst in Beersheva. Een jongere die op het punt staat in een “zware” afdeling van het leger te gaan dienen wilde graag worden gedoopt.
Natuurlijk moet er dagelijks ook gewoon gegeten worden. Nu waren we tijdens ons afgelopen verlof een dagje “op” Urk geweest. En werden we bij mensen uitgenodigd voor de middagmaaltijd. Daar werden we getrakteerd op zgn. “Urker kapkool”. Echt iets voor Urk zou je zeggen. Maar wat smaakt dat hier in de woestijn ook heerlijk!!

Donderdag hadden we een “recordaantal” mensen op de Bijbelkring. Natuurlijk komen er ook altijd mensen die even willen weten wat er in dat huis gebeurd. Maar we mogen ons verheugen in een vaste kern van bezoekers.
Daarnaast het wekelijkse vaste “ritueel”:pastoraal bezoek aan iemand in huisarrest en onze wekelijkse “bijdrage” aan het Bijbelhuis in Beersheva.

Op de valreep:we vernamen dat moeder Knoester met zuslief en haar dochter zojuist vertrokken zijn voor een reis(je) naar…….ijsland ! Zeg nou eerlijk:Het komt niet zo vaak voor, dat een kleinkind oma uitnodigd voor zo’n avontuur.

VAN HARTE AANBEVOLEN

Poster Kom en Zing Mee 2012

ZELFS IN NEDERLAND MAAKT DIMONA NAAM

Loofhuttenfeest 2012

We waren in Jeruzalem voor “zaken” ’s Avonds waren we op een van de samenkomsten georganiseerd door de “Christelijke Ambassade” Met een paar duizend christenen waren we bij elkaar. Ook waren er diverse parlementsleden uit diverse Europese landen. Broeder v/d Staaij van de SGP was ook van de partij, om zo Israel een hart onder de riem te steken.

Op Donderdagavond hadden we onze Bijbelkring. Na de kring hadden we een kleine “Loofhuttenparty” bij ons aan huis. Een ieder had thuis goed z’n best gedaan met het voorbereiden van lekkernijen.

Afgelopen week overleed op 18-jarige leeftijd de zoon van Dov en Olga. Met Dov heeft de CAMA al heel lang goede contacten. Ook wij werken veel met hem samen. Dov had gevraagd of Albert op Shabbat wilde preken. We stonden stil bij de betekenis van het Loofhuttenfeest. 40 jaar woonde het volk in Loofhutten. De Loofhut was niet het eindpunt, het doel was natuurlijk het wonen in het beloofde land. Niet meer in gammele Loofhutjes, maar in stevige huizen van steen en beton. Toch “woont” het volk gedurende 7 dagen in Loofhutten:Om zo te gedenken dat de Heere hen uitleidden uit Egypte, en ook met hen meetrok in de woestijn.
Een Loofhut(in tegenstelling tot een huis) is een gammel woninkje. En een tent is een tijdelijke woning. Beelden van ons lichaam:zwak, broos. En ook van de tijdelijkheid van ons bestaan hier op aarde. Maar wat een prachtig toekomstperspectief geeft het Woord van God ons. Paulus zeg:”Wij weten indien onze aardse tent wordt afgebroken wij een gebouw van God hebben niet met handen gemaakt, een eeuwig huis”
Maar ook voor Israel als volk geeft het vieren van het Loofhuttenfeest een heerlijk zicht op de toekomst. Nu nog te maken met vijanden rondom. Maar straks zullen (naar het Profetisch Woord) de volkeren samen met Israel het Loofhuttenfeest vieren(zie het boek Zacharia)