Einde Loofhuttenfeest

Het Loofhuttenfeest ligt al weer even achter ons. Op veel plaatsen zijn de Loofhutten afgebroken. De rest zal morgen of overmorgen volgen. Ook de Messiasbelijdende Gemeenten vieren uiteraard dit feest. Vele Kerken hebben naast de Kerk een Loofhut gebouwd. Na de samenkomst wordt er in de Loofhut wat gegeten en gedronken. Wij zijn inmiddels weer een dag naar school geweest. En vanaf morgen gaan we er weer 5 dagen per week tegenaan. Zoals elke Shabbat zijn we ook vanmorgen naar de Gemeente geweest. Het is fijn, om steeds meer mensen te gaan leren kennen. Na de dienst van vanmorgen was er in een bijgebouwtje van de Kerk avondmaal. Direct na het avondmaal werd er gezamenlijk gegeten. Vanmiddag hebben we een bijbelkring bij onze buurvrouw aan de overkant. Zij is al ongeveer 60 jaar in Israel, en elke 14 dagen komen de gelovigen uit de buurt bij elkaar. We zien er naar uit om hen in deze 'setting' te ontmoeten.

Gij zult vruchten van sierlijke bomen nemen........

De afgelopen dagen stonden in het teken van het Loofhuttenfeest. Dit feest wordt o.a genoemd in Lev. 23:40 ‘Op de eerste dag zult gij vruchten van sierlijke bomen nemen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en van beekwilgen, en gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de HERE, uw God, zeven dagen lang’’ We hebben gezien hoe deze opdracht letterlijk werd uitgevoerd. Overal in de stad liep men met vruchten, takken van palmen, twijgen van loofbomen en beekwilgen. Morgen is het "Simcha Thorah" (de vreugde van de wet) De 8e dag van het feest.

En wat een vreugde zal er weer zijn. De vorige keren dat we deze dag in Jeruzalem hebben meegemaakt, hebben we daar veel van kunnen proeven. Nu begrijpen we de dichter van Ps. 119 ook pas goed wanneer hij zegt:"Ik verblijd mij over uw woord als iemand die rijke buit vindt" Morgen wordt(een deel van)het Woord van God(de verschillende Thorarollen) als een rijke ''buit' op de schouders van de Rabbijn rondgedragen. Hij voorop, en de synagoge-bezoekers er achter aan. Al zingend dragen zij het Woord rond in de synagoge, naar buiten op straat op de pleinen. En gezongen dat er wordt! "Adonai, Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.!

Vandaag hadden we in het CAMA kantoor hier in Jeruzalem een bijeenkomst met de (oud)werkers die hier waren in de periode vanaf 1943. De gelovigen waren in die tijd op één hand te tellen. Maar de Heere heeft sinds die tijd velen 'van de verloren schapen van het huis van Israel' verzameld rond hun eigen Messias, de Koning van Israel, de Overste Leidsman en Voleinder van ons geloof, die, om de vreugde, welke voor Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods.(Hebr.12)

Hij heeft de twee één gemaakt

We hadden het voorrecht om een aantal bijeenkomsten van de ‘Internationale Christelijke Ambassade’ mee te mogen maken. Hartverwarmend waren de getuigenissen uit Iran en andere Arabische landen. God werkt op een bijzondere wijze onder de Moslims. Vanmorgen sprak Lance Lambert. Hij legde de nadruk op de onvoorwaardelijke beloften van God gegeven aan Abraham, Izaak, en Jacob. Daarna kwam een Joodse broeder aan het woord, die in bijna alle laatste oorlogen tegen de Arabische landen heeft meegevochten. Als paratroeper werd hij gedropt in de woestijn van Egypte, hij was commandant in het Israëlische leger. Hij raakte verschillende keren gewond. Hij maakte dingen mee die niet te beschrijven zijn. Zijn kracht in elke oorlog was….de Bijbel(Oude en Nieuwe Testament)
Stil werden we, toen hij zei:’God is mijn Getuige, nooit ( tot op de dag van vandaag) heb ik haat gehad tegen welke Arabier dan ook! Ik heb één passie:Mijn Messias Jezus, bekend maken aan Jood en Arabier. Hij wil, Hij kan en zal de muur tussen onze volkeren slechten. Als gelovigen bij elkaar zijn dan is dat al het geval. Want Jezus, Hij die onze vrede is, Die heeft de twee één heeft gemaakt en de tussenmuur, die scheiding maakte, de vijandschap, weggebrokent”(Ef.2)
Het werd ons op deze confentie weer eens duidelijk. Je kunt een rasechte (Christen)Zionist zijn, een onvoorwaardelijke liefde voor het Joodse volk en Israël hebben, en tegelijkertijd een brandende liefde hebben voor de Arabische medemens. Want God wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Want er is een God en ook één Middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen” (1 Tim.2) Die boodschap heeft de wereld nodig !

Ook Estonia, Kenya en Finland werden warm onthaald

Jeruzalemmars 2008

Het Loofhuttenfeest is inmiddels in volle gang. Gisteren was de Jerusalemmars. Er waren zo’n 35.000 deelnemers. Aan de mars door Jeruzalem deden dit jaar 7000 christenen mee. Veel verschillende landen waren er vertegenwoordigd. In Zach.14:16 staat:’Allen, die zijn overgebleven van al de volken, die tegen Jeruzalem zijn opgerukt, zullen van jaar tot jaar heentrekken om zich neer te buigen voor de Koning, de HERE der heerscharen, en het Loofhuttenfeest te vieren.’ De profeet Zacharia spreekt dus over een tijd die komt, waarin de volkeren naar Jeruzalem zullen komen om samen met Israël het Loofhuttenfeest te vieren. Die tijd is nu nog niet aangebroken. Gisteren was er een kleine voorafschaduwing van:Christenen uit Irian Yaya, Ghana, Kenia,Duitsland, en nog veel meer landen waren hier aanwezig. Om Israël hun steun te betuigen, en om het te proclameren :Jullie God is Koning!”

De Loofhut:kwetsbaar en tijdelijk

Morgen(dinsdag 14 oktober) begint het Loofhuttenfeest. Het loofhuttenfeest is een herinnering aan de tijd die het volk Israël doorbracht in de woestijn. Daar heeft het mogen ervaren, dat God voor hen zorgde door het manna en de kwartels, de waterbronnen en de kleding die niet versleet. Als bescherming bouwden ze loofhutten om in te wonen. Nu(2008) is het volk gesetteld in hun eigen land. Zwerven hoeven ze niet meer. In hutten wonen hoeft ook niet meer. En toch…was dit het gevaar niet, dat de komende geslachten(die de woestijntijd alleen van horen zeggen hebben) zouden gaan denken:”alles wat ik heb is te danken aan mijn eigen inspanningen?”
Opdat het volk niet zou vergeten gaf de Here hen de opdracht:’In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit Egypteland leidde: Ik ben de HERE, uw God”.
Juist nu de oogst is binnengehaald is het goed om aan die woestijntijd te denken en zich het vergankelijke te binnen te brengen. Dan kan het vertrouwen op God gericht worden. De loofhut leert ons dus de les, te leven in het vertrouwen op God. Eén week per jaar er eens bij stilstaan, dat we uiteindelijk(ook met al onze zgn. ingebouwde zekerheden) toch afhankelijk zijn van Gods trouw.
Een loofhut is een kwetsbare woning. Gezegend zijn we als we bij God mogen schuilen. Ps27 zegt daarover:’Want Hij bergt mij in zijn (loof)hut ten dage des kwaads, Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots’ Schuilen in Gods tent(loofhut) dat geeft pas echt zekerheid.
Een Loofhut is ook een tijdelijke woning, fragiel, kwetsbaar, vergankelijk. Rabbi Paulus gebruikt dit beeld in één van zijn brieven. Hij zegt in 2Cor. 5:’Want wij weten, dat, zo ons aardse huis dezes tabernakels gebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen”.
Verder is het Loofhuttenfeest nog een voorafschaduwing van de toekomst. Maar daarover in onze volgende blogberichten meer.

Geen Kerstbomen maar Looftakken

Lev.23:”In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israel geboren zijn, zullen in loofhutten wonen,43 opdat uw geslachten weten, dat Ik de Israelieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde: Ik ben de HERE, uw God.44 Zo maakte Mozes de feesttijden des HEREN aan de Israelieten bekend”

Lege straten tijdens de Grote Verzoendag

De Grote Verzoendag

Zojuist terug van de synagoge-dienst. Vandaag (Donderdag) was het Yom-Kippoer(de Grote Verzoendag) Deze dag is de dag van nationale reiniging. Het begrip verzoening staat centraal. In Lev.23 staat over die dag:’ En de HERE sprak tot Mozes:”Maar op de tiende van die zevende maand is de Verzoendag; een heilige samenkomst zult gij hebben en gij zult u verootmoedigen en de HERE een vuuroffer brengen. Op die dag zult gij generlei arbeid verrichten, want het is de Verzoendag, om over u verzoening te doen voor het aangezicht van de HERE, uw God” Op Grote Verzoendag kwam vroeger de Hogepriester het Heilige der Heilige binnen. Hij ging hier binnen onder het aanroepen van de Naam des Heren, YHWH. Het was de enige dag in het jaar dat een mens - alleen de hogepriester! - het heilige der heiligen mocht binnengaan om verzoenend bloed op de kappórèt, het ‘verzoendeksel’, te sprenkelen. Na de verwoesting van de tempel in 70 n.Chr. kon het voorgeschreven ritueel niet meer plaatsvinden. Maar deze dag wordt nog steeds gehouden als een heel bijzondere dag van vasten en verootmoediging, van inkeer en ommekeer, van berouw en verzoening.

In Israël is dit een heel bijzondere dag. Er is geen verkeer. De snelwegen zijn leeg. De afgelopen 24 is er geen enkele auto door onze straat gereden. Alle stoplichten knipperen al 24 uur oranje. De straten in het centrum werden vandaag gebruikt als wandelboulevard. Op de televisie zijn geen uitzendingen, en ook de radio is stil. Zittend op ons balcon was de stilte ongekend. 24 uur wordt er ook gevast. Men wast en zalft zich niet. Er worden geen juwelen en geen leren schoenen gedragen. In de synagoge worden tegenwoordig twee Torah-gedeelten gelezen op deze dag, namelijk. Leviticus 16-18 en 19-20. Het gaat in deze gedeelten over de herstelde relatie tussen God en mens, maar ook over het herstel van de relatie tussen de mensen onderling. Aan het eind van de dag, wordt er gebeden of men ingeschreven mag worden in het Boek des Levens. Echte zekerheid heeft men niet. De in de Tenach genoemde en voorgeschreven offers kunnen immers niet meer gebracht worden.
Grote Verzoendag meemaken in Jeruzalem is mooi. En toch…tegelijkertijd heeft het iets triests. Duizenden Joodse mensen gaan vandaag naar de synagoge. Maar morgen gaan velen weer over tot de orde van de dag. Zonder er zeker van te zijn echt vergeving van zonden te hebben ontvangen. Ook is er géén zekerheid ingeschreven te staan in het boek des levens.
Vanmorgen lazen Esther en ik een aantal gedeelten uit de Hebreeën brief. We lazen, dat ook de Grote Verzoendag de ultieme vervulling heeft gekregen in het Offer dat Israëls Messias gaf:Zichzelf. Hebr.10 zegt:’ want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen’ En Hebr.9 zegt:’ Jezus is niet met het bloed van bokken of kalveren, maar met Zijn eigen bloed, éénmaal ingegaan in het heiligdom, een eeuwige verlossing teweeggebracht hebbende’ Door Hem kunnen we met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade. En door Hem mogen Gods kinderen(Jood en niet Jood) de zekerheid hebben voor altijd ingeschreven te staan in het boek des levens. Misschien moeten ook wij er beducht voor zijn, niet te snel weer over te gaan tot de orde van de dag. Want daar is deze boodschap echt te mooi voor!

Voorbereiding op het Loofhuttenfeest

Een tijdje geleden alweer was het Joods nieuwjaar. Woensdag en Donderdag is Yom-Kippoer(de grote Verzoendag) en daarna viert het Joodse volk het Loofhuttenfeest. Het is eén van de feesten des Heeren uit het Boek Leviticus. Leviticus 23 zegt:’In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn, zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten, dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde: Ik ben de HERE, uw God`. Overal in Jeruzalem is met al druk bezig met de voorbereidingen. Ook in onze ´achtertuin´ wordt inmiddels een loofhut in elkaar gezet. Vanaf ons balcon zien we hoe men daar al druk mee bezig is. Bijzonder om te zien, dat deze ´traditie´ bij velen nog steeds in ere wordt gehouden. Hoewel er ook een verschil met vroeger is. Het volk Israël dat 40 jaar door de woestijn trok, had niet de mogelijkheden die wij tegenwoordig hebben. Tegenwoordig gebruikt men elektrische schroevendraaiers om de Loofhut in elkaar te zetten !