"Stromen van regen"

Afgelopen Zaterdag(zoals we gewoon zijn) hebben we de wekelijkse samenkomst bezocht. Tijdens de dienst hoorden we een grote knal. Het bleek onweer te zijn. Kort daarop volgde een stortbui. Direct werd de Here gedankt voor deze zegen. Er werd immers al zo lang voor regen gebeden. De laatste tijd was er wel meer regen gevallen, maar dit waren de echte ‘stromen van zegen’. Gelukkig konden we ook vandaag weer meerijden met één van de gemeenteleden die op Shabbat de ‘autodienst’ voor haar rekening neemt. In onze thuisgemeente in Nederland zijn het(meestal) de jongeren die deze taak op zich nemen. Hier ligt dit iets anders. De zuster die hier de mensen ophaald is dik 90. Dagelijks tuft ze met haar oude autootje door Jeruzalem. Met haar konden we dus gelukkig terug rijden. Onderweg naar huis zongen we in de auto(tijdens een hevige plensbui) het lied:’Daar komen stromen van zegen”
De preek ging over de verschillende verbonden in de bijbel. Het verbond met Abraham. Hierna ging het over het verbond dat gesloten werd aan de Sinai. Ook dachten we na over het Nieuwe Verbond dat genoemd wordt o.a in Jer.31! “Zie, de dagen komen, luidt het woord des HEREN, dat Ik met het huis van Israël en het huis van Juda een nieuw verbond sluiten zal. Niet zoals het verbond, dat Ik met hun vaderen gesloten heb ten dage dat Ik hen bij de hand nam, om hen uit het land Egypte te leiden: mijn verbond, dat zij verbroken hebben{…} Maar dit is het verbond, dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na deze dagen, luidt het woord des HEREN: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer een ieder zijn naaste en een ieder zijn broeder leren: Kent de HERE: want zij allen zullen Mij kennen, van de kleinste tot de grootste onder hen, luidt het woord des HEREN, want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en hun zonde niet meer gedenken” De schrijver van de Hebreen-brief citeert dit bijbelgedeelte in zijn brief(Hebr.8) In de Here Jezus heeft de God van Israël dit nieuwe verbond gesloten. Met wie? In de eerste plaats met Israël en Juda! Ons gebed is, dat ook steeds meer Joodse mensen ‘toe zullen treden’ tot dit Nieuwe Verbond.
Zondag is voor Esther weer een gewone studiedag. Deze keer met paraplu naar de taalschool. Morgen(Maandag)begint de school van Albert weer. Naast het weer, is de politiek natuurlijk het gesprek van de dag. Inmiddels is bekend dat Benyamin Netanyahoe de taak krijgt om de volgende regering te gaan vormen. Aan de Noord-grens van Israël is het onrustig aan het worden. Een aantal Katyusha-raketten zijn vanuit Libanon op Israël afgevuurd. In de binnenstad is het nog steeds een puinhoop. Men is nog steeds druk bezig met het leggen van de rails voor de lightrail(tram) die dwars door Jeruzalem moet gaan lopen.(foto) Tot slot:Deze week hopen we beiden onze verjaardag te vieren.

Verkiezingen, regen en aap

Inmiddels zijn hier in Israël de verkiezingen gehouden. En bijzondere dag. Een verwarrende dag ook. Wie heeft er nu echt gewonnen? Wie zal er een regering kunnen gaan vormen? Zoals gewoonlijk zijn de meningen verdeeld. Ook in de Kerk/Gemeente wordt er verschillend gestemd, van links tot rechts. Maar wat is links en wat is rechts? En iedereen heeft zo zijn/haar eigen voorkeur. Hoe het ook zij, Paulus schrijft aan zijn jonge vriend Timotheus:’Ik vermaan u dan allereerst smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen te doen voor alle mensen, voor koningen en alle hooggeplaatsten, opdat wij een stil en rustig leven mogen leiden in alle godsvrucht en waardigheid. Dit is goed en aangenaam voor God, onze Heiland, die wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Daarnaast hebben we het bemoedigend Woord uit Dan. 2:”God zet koningen af en stelt koningen aan”. “Zijn plannen falen niet, Zijn Koninkrijk staat vast”!
Bijzonder was die dag ook, omdat het een echte winterdag was. De wind loeide om het huis. En s’nachts sloeg de hagel tegen de ramen. Ook waren er regelmatige stortregens. Op de (kruin van de) berg Hermon viel sneeuw. We dachten aan de berijmde Ps.133:’Z’ is als de dauw, die Hermons kruin bedekt, Die Sions top met vruchtbaar vocht besproeit, En op zijn bergen nedervloeit” Maar ook daar op de kruin van de Hermon met uitzicht op aartsvijand Syrië werd gestemd.(zie foto) Het koude en natte weer is inmiddels weer voorbij. Op de straten zijn overal de staatmuzikanten zicht-en hoorbaar. We krijgen hier in Israël flarden mee van het nieuws dat zich in Holland afspeelt. De vertrouwde Postbank wordt ING. En het schijnt dat er steeds meer christelijke voormannen de mening ‘verkondigen’ dat we van de apen af stammen. Hoewel wij mensen er soms wel eens (sch)aapachtige manieren op nahouden, blijven wij er maar gewoon bij, dat de aarde door de God van Israël geschapen is, en dat ook Adam en Eva ‘gewoon’ door Hem geschapen zijn. En daarom stemmen we in met de woorden van een predikant die schreef:’Dan mag de wetenschap zeggen, dat ik door evolutie ontstaan ben, dat ik het product van het toeval ben. Ik haal opnieuw mijn schouders op en zeg: „Ik gelukkig niet. Ik ben hier omdat de enig ware God, de levende God mij hier gewild heeft. Ik ben geen vondeling op aarde. Ik ben Zijn beelddrager en ik ben hier, omdat de Here God mij hier gewild heeft.” Daarom is mijn leven mooi en rijk’

Laat Mijn volk gaan, opdat het Mij diene

Omdat we deze week geen school hadden, hadden we wat meer tijd om andere dingen te doen. En het is altijd goed om even een moment te hebben om terug te kijken en vooruit te kijken. Afgelopen week hebben we ontmoetingen gehad met een aantal CAMA bestuursleden uit de USA. Eén van hen( die rond 1980 in Israël woonde en toen veldleider was) deed verslag van de tijd dat hij hier was. In plaatsen waar in die tijd nog maar een aantal gelovigen woonden, zijn in de loop van de tijd ‘volwassen’ Gemeente ontstaan. In diverse plaatsen zelf meer dat één. We zijn deze week ook op bezoek geweest bij de NEM(Near East Ministries) Een organisatie, die op vele manieren in het Midden-Oosten betrokken is bij het werk ‘der barmhartigheid’. Vanuit het NEM kantoor in Jeruzalem hadden we prachtig uitzicht op onze 2 vorige woonlocaties. De eerste plek waar we woonden was op de Olijfberg(op foto 2 vlak onder de kerk op de top) “Ons” andere huis stond op (wat tegenwoordig heet) de Berg Sion.(foto 1) Afgelopen Zaterdag hadden we weer onze 2-wekelijkse bijeenkomst bij ons thuis. Soms zijn er ook overlevenden uit de concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog. Een vrouw op wie(toe ze 10-jaar oud was) medische ‘experimenten’ zijn uitgevoerd. Er vonden operaties plaats zonder verdoving. In datzelfde kamp werden ook Joodse mensen direct in het hart geïnjecteerd met gif. Een andere ‘deelnemer’ aan de kring zei eigenlijk nooit zoveel. Deze keer spraken we met elkaar over woorden uit het boek Genesis:’Laat Mijn volk gaan, opdat het Mij diene”. Omdat deze broeder de Engelse taal niet machtig is, deed ik een poging om in het Hebreeuws iets te zeggen over dit gedeelte. Ik benadrukte de bijzondere rol die het Joodse volk heeft in het heilshandelen van de Here God met deze wereld. Israël is uniek! Plotseling veerde deze oude broeder op en zei:’Mag ik ook wat zeggen?”. Toen zei hij:’Maar weten jullie….als Yeshua onze Verlosser is, dat zijn we allemaal één, en is er geen verschil meer tussen ons en jullie, wij zijn niet meer, en jullie zijn niet minder!’ Op die momenten zijn we stil van verwondering. Want, hier zitten we dan, Hollanders samen met Joodse mensen. Mensen die hebben gezien hoe het mogelijk was, dat in een christelijk Europa de meeste van hun familieleden afgeslacht konden worden. En zij zeggen tegen ons:’Wij zijn één met iedereen die Yeshua belijdt als de gekomen en de komende Messias. Op zo’n moment krijgen de woorden van Rabbi Paulus wel weer een hele nieuwe ‘kleur’:’Vroeger waren jullie uitgesloten van het burgerrecht Israëls en vreemd aan de verbonden der belofte, zonder hoop en zonder God in de wereld. Maar nu in Messias Yeshua zijn jullie, die eertijds veraf waren, dichtbij gekomen door het bloed van de Messias. Want Hij is onze vrede, en Hij heeft die twee(Jood en heiden) één gemaakt. En door Hem hebben wij beiden in één Geest de toegang tot de Vader. Zo zijn we dan geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods”.(Efeze 2)