Woord uit het Zuiderland

"Geloofd zij de HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet. "(Ps.72:18) Het was Ben-Goerion die zei:'Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist'. De geboorte van Israël in 1948 was zo'n wonder. Het feit dat we hier in de Negev wekelijks een Messiasbelijdende Gemeente kunnen bezoeken is ook zo'n wonder. Christenen mogen en kunnen realisten zijn !


vrijdag 28 december 2012

KERST 2012

Hadden onze wekelijkse Bijbelkring. We stonden uiteraard stil bij de geboorte van de Messias van Israel. Vanavond hadden we voor het eerst 2 bezoekers uit Jerucham. Dit ligt ongeveer een 15 minuten met de bus van ons vandaan. Een Roemeens-Joodse familie was hier 2 jaar geleden komen wonen. Maar konden ter plaatse geen andere gelovigen vinden. Openbaar naar Beersheva op Shabbat is er niet. Via via hadden ze gehoord dat er in Dimona een “Gemeente” is. Blij verrast kregen we van hen een telefoontje.
Albert sprak in de Russisch sprekende Gemeente in Beersheva.
Met een aantal mensen waren we de Zondag voor Kerst in Bethlehem. De voorganger in Beerheva heeft al heel wat jaren contact met een Gemeente daar. We waren uitgenodigd om mee te gaan. En elk jaar rond de Kerst bezoekt hij hun Gemeente. (tussen haakjes: wist u dat Jozes en Maria Bethlehem niet in zouden komen heden ten dagen, omdat ze….. Joods zijn, en gebied dat onder de PA valt is voor Joden verboden)
Voor wat betreft het “zicht op Israel” staan beiden voorgangers op “gespannen voet” met elkaar. In deze Gemeente is de zgn vervangingstheologie(de kerk heeft de plaats van Israel ingenomen) springlevend.
Maar toch….. juist rond deze dagen waarin veel over vrede gesproken wordt is het zo goed om bij elkaar te komen. En zo werd hier de eenheid “gesmaakt” die er mag zijn tussen kinderen Gods.

VOORGANGER IN BETHLEHEM
De preek ging over het grote wonder, dat God Zelf in de Messias naar deze wereld kwam om mensen van de eeuwige ondergang te redden. We ontmoetten daar ook (onze oude vriend)Tass, de voormalige sluipschutter en privechauffeur van wijlen PLO-leider Arafat.
Ook voor de kinderen was er ruimte in de dienst
Na de dienst waren we uitgenodigd voor de luch. Het was heerlijk weer, dus konden we lekker buiten zitten.
Ook hadden we ontmoeting met de weduwe van Rami Ayyad.
In de krant van Oktober 2007 stond over hen het volgende bericht:
“Gaza Stad – Gewapende mannen hebben afgelopen weekend de manager van de christelijke boekwinkel in Gaza Stad vermoord. Rami Ayyad is dertig jaar geworden en laat een zwangere vrouw en twee kinderen achter.
Wie de mannen zijn en wat het motief is van de moord is nog onduidelijk. Volgens lokale media betreft het een roofoverval. Palestijnse christenen zijn er echter van overtuigd dat Ayyad om zijn geloof is vermoord. Ayyad had vrijdags al gemerkt dat hij gevolgd werd door een auto zonder nummerplaten. Hij werd zaterdagmiddag om half vijf ontvoerd nadat hij de boekwinkel had gesloten.
’s Avonds belde Ayyad zijn moeder om te zeggen dat hij nog twee uur weg zou blijven. Als hij dan niet terug was, zou hij “een lange, lange tijd” weg zijn. De familie bracht de politie onmiddellijk op de hoogte. Zondagochtend werd zijn lichaam gevonden in de buurt van de boekwinkel. Hij was met een schot door het hoofd om het leven gebracht. Ook werd duidelijk dat hij is gemarteld en meerdere malen gestoken met een mes. De moord is nog niet opgeëist.
Ayyad heeft twee kinderen, George (2 jaar) en Wisam (9 maanden). Zijn vrouw Pauline is zwanger van hun derde kind. De begrafenis vond zondagmiddag om vier uur plaats onder politiebescherming. Tijdens de dienst viel Pauline flauw. Ze is er fysiek en mentaal slecht aan toe. Hij was een blijmoedig en vurig vertolker van het Evangelie in Gaza-stad””
Tot zover het krantenartikel. Esther heeft een poosje met haar kunnen spreken. Op de vraag hoe het nu met haar gaat zei ze:”God is het die mij ondersteuning en kracht geeft om door te gaan. Ze heeft het op haar hart gekregen om een werk op te zetten onder jonge weduwen.
We wensen al onze lezers een gezegend “uiteinde” en een gezegend Nieuw Jaar. Vroeger op Scheveningen zeiden we:”Al et nodige” Alles wat nodig is. Dat wensen we u allen van harte toe.

dinsdag 18 december 2012

HEIDENSE KERSTBOOM

Onze gehandicapte Afrikaanse broeder uit Beersheva bezocht onze bijbelkring. Vanuit Beersheva was hij met de bus naar ons huis gekomen. Hij maakte op de bezoekers van de kring grote indruk toen hij zijn levensverhaal ging vertellen. Hij bleef nog een poosje napraten met iemand die er maar weinig van begrijpt, dat er nu zelfs iemand uit Roewanda is die een liefde heeft voor Israel. Esther had juist soep gemaakt, en daar hadden ze wel trek in. We vierden het Chanoeka feest bij ons thuis. Een drukke en goede avond. We hebben onze woonkamer al wat moeten “verbouwen” omdat er plaats te kort was om de stoelen te plaatsen. We konden deze avond een nieuwe familie verwelkomen. De (een na)jongste “telg” had de eer om de chanoekia aan te steken.
Hij ging heel serieus te werk. Het verhaal van Chanoeka staat opgetekend in de boeken 1 Maccabeeën en 2 Maccabeeën. Deze boeken maken niet deel uit van Tenach, maar zijn onderdeel van de apocriefen.
Chanoeka was ingesteld door Judah Maccabeüs en zijn broers in het jaar 165 v.Chr; om jaarlijks met vreugde gevierd te worden ter herdenking van de toewijding aan het altaar in de tempel van Jeruzalem. Na Jeruzalem en de tempel te hebben hersteld, gaf Judah het bevel de tempel te reinigen, een nieuw altaar in plaats van de verontreinigde te bouwen, en nieuwe heilige bekers te vervaardigen. Toen het vuur opnieuw op het altaar werd aangestoken, en de lampen op de kandelaar weer brandden, werd de toewijding aan het altaar gedurende acht dagen gevierd, onder het brengen van offers en het zingen van liederen. Ook in de huizen werden lichten aangestoken. Volgens Josephus (Joodse Oudheden) werd het in de volksmond dan ook het feest van de lichten genoemd.
In de Talmoed wordt het wonder van Chanoeka genoemd. Het feest markeert de overwinning op de legers van de Seleucieden, die hadden geprobeerd het volk Israël te weerhouden het jodendom uit te oefenen. Judah Maccabeüs en zijn broers vernietigden de overweldigende strijdkrachten, en wijdden de tempel opnieuw in. Kenmerkend voor het feest is, dat een speciaal soort kandelaar tijdens dit feest wordt aangestoken. Deze kandelaar heet de chanoekia.
Volgens de legende in de Talmoed, gingen de Maccabeeën de tempel binnen nadat zij de bezetters uit de tempel hadden verjaagd, om de afgodenbeelden te verwijderen en de tempel te herstellen. Ze zochten ritueel gezuiverde olijfolie om de menora aan te steken en de tempel te herstellen, maar vonden slechts genoeg olie voor een enkele dag. Zij staken dit evengoed aan, en gingen verder met olijfolie te persen en zuiveren. Op een miraculeuze wijze bleef deze kleine hoeveelheid olie acht dagen lang branden, tot er nieuwe olie geperst en gezuiverd kon worden. Om deze reden steken joden een kaars extra aan, iedere nacht van het feest.
Niemand weet of dit verhaal op waarheid berust. Maar ook dit was weer een goede gelegenheid om te vertellen over de wondereren die God deed in Israels geschiedenis, over het Licht der wereld Die gekomen is, en over de “inwijding” van de tempel (dat is de Gemeente van de levende God)
We hadden onze traditionele Kerst-viering met stafleden en andere bekenden in onbekenden

Nu zijn wij niet van die echte ‘Kerstvierders”. Zeker niet op z'n Amerikaans. Doet ons voorkomen als een combinatie van Kerst-Kertman-Sinterklaas..en nog en paar "ingredienten". Maar ja, dit is nu eenmaal zo’n jaarlijks terugkerend “verplicht” nummer. En voor de kinderen altijd een dag om naar uit te zien. We waren met 25 mensen. Een groot deel van de deelnemers hebben een Arabisch achtergrond, of werken onder Arabieren. En ja, Arabische chistenen houden nu eenmaal van kerstbomen, en veel glimmende, en als het even kan ook knipperende kerstballen. Onze veldleider sjouwde niets vermoedend een kunstkerstboompje(met ballen en slingers) in de richting van het hotel waar wij onze samenkomst zouden hebben. Loopt hij in de gang een Rabbi tegen het lijf (en oh oh, wat moesten we lachen in ons vuisje) Hij werd onmiddellijk op zijn nummer gezet:”U bent hier in Israel en wij willen helemaal zo’n “heidens ding” hier niet in het hotel!”” (en ja, zeg nou zelf, had hij eigenlijk niet een beetje gelijk??!) Enfin, de manager van het hotel werd er bij gehaald, en we kregen uiteindelijk toch toestemming om die “heidense boom” in onze vergaderruimte te plaatsen. De Russische gasten die in het hotel rondliepen, die stonden er op om met de boom op de foto gezet te worden.
Tussen haakjes:in Jeruzalem worden aan christelijke organisaties gratis kerstbomen aangeboden door de burgermeester.
We wensen al onze blog-lezers hele goede en gezegende Kerstdagen.

vrijdag 7 december 2012

4 KONINGEN 2 en Rosh HaNikra

De indeling van de Bijbelboeken verschilt soms. Zo kan de verwarring soms groot worden. Tijdens onze Bijbelkring wilden we midden in de studie een gedeelte lezen uit 2 Samuel. Nu wist ik dat er een verschil zit tussen de Russische Bijbel en de Nederlands-Hebreeuwse indeling van de Psalmen. Ps.36 is in de Russische Bijbel Ps.35. Enfin..deze avond dus 2 Samuel. Verwarring en gemurmureer. “Zou die gozer uit Holland ons nu ook nog uit de aporocriefe boeken laten lezen?” moeten ze gedacht hebben. Wat blijkt..in de Russische Bijbel geen 1 en 2 Samuel, maar 1,2,3 en 4 koningen. Nooit te oud om te leren dus.
We waren een aantal dagen in Nazareth. Maakten daar kennis met het prachtige werk van de fam. D. We bezochten daar een Arabisch sprekende Gemeente. We ontmoeten een Arabische metaalbewerker. Hij vertelde hoe er in zijn winkel ook regelmatig orhodox Joodse mensen spullen komen bestellen en kopen. “Weet je dat ik jullie Tenach lees?” “en” (zo vervolgd hij dan verder) “Weet je dat ik daarin jullie Messias heb ontmoet” “En weten jullie trouwens, dat er al in de Tenach gesproken wordt over de tijd waarin Hij zou komen? In de profeet Daniel o.a”. Hartverwarmend te horen, hoe in Nazareth een Arabisch broeder, een metaalbewerker, spreekt over de zoon van een timmerman, die ook bekend was met en in Nazareth.
Onze gastheer en gastvrouw brachten ons naar een plek waar we nog nooit geweest waren: “Rosh Hanikra”.

We waren (zoals elke Woensdag) in het Museum\Bijbelhuis in Beersheva. Esther is altijd goed in het ‘ordenen” van dingen. En zo heeft zij alle Bijbels in het Museum weer een mooi plekje gegeven.
We bezochten (bij een aantal lezers bekend) Joseph. Sinds dat hij uit het ziekehuis gekomen is, is hij min of meer aan huis gebonden. We hopen dat hij verder zal herstellen en sterker zal worden, zodat hij weer naar de kring kan komen.
Sinterklaas is hier aan ons voorbijgegaan. De "sint zelf" missen we niet......wel zijn kruidnootjes en perpernoten. Maar goed, wij gaan DV volgende week over op de "soefganiot" (=soort Israelische "oliebol) in verband met het Chanoekafeest.



zaterdag 24 november 2012

NEGEV CONFERENTIE 2012 - LUCHTALARM EN IKEA

VERJAARDAG



We hadden onze wekelijkse Bijbelkringen op Donderdag. Deze avond combineerden we met de viering van de verjaardag van een van de zusters.
Terwijl het Zuiden van Israel onder vuur lag hadden we in Beersheva de zgn ”Negev conferentie”. Eens per jaar komen de verschillende Gemeenten uit de Negev bij elkaar voor een dag van ontmoeting.
NEGEV CONFERENTIE 2012 ("Want alzo lief had God de wereld`)

We waren met ruim 400 mensen. Altijd een dag waarop je “oude” bekenden ontmoet. Met elkaar zongen we o.a het lied “ki ko ahav Elohiem et ha oolam (“want alzo lief had God de wereld”)
O.a in het kader van de voortgang van het project “Family of the Messiah” hadden we een dag geplanned om naar Dov en (zijn vrouw) Olga te gaan in Yavne. Om het nuttige met het aangename te combineren bezochten we met elkaar de IKEA. Vrouwen kijken daar graag rond, en wij mannen hadden onder het genot van een goede kop koffie ruimschoots de tijd om het een en ander door te spreken. Na de lunch aldaar nog even een korte wandeling langs het strand.
KORTE WANDELING LANGS STRAND

De volgende uren zouden uren met hindernissen worden. Net uit de Ikea zagen we hoe twee raketten in de lucht werden onderschept door het “raketschild” van het Israelische leger. Toch wel een vreemde gewaarwording. Na de standwandeling terug naar het huis van Dov. Op de radio werd er een alarm afgegeven. In de buurt van…ja, waar wij reden. Auto aan de kant en dekking zoeken langs de vangrail. Daarna onderweg naar Dimona. Wanneer er een luchtalarm is, wordt dat automatisch op de radio hoorbaar gemaakt.
LUCHTALARM


Onderweg file, en….weer luchtalarm op de radio voor “ons” gebied. In de lucht zagen we twee felle snel bewegende sterren (dachten we) Maar ze bewogen wel heel snel. Het bleken Grad-raketten te zijn. Na enkele seconden zagen we hoe ook deze in de lucht tot ontploffing werden gebracht. Terug te zijn in Dimona was oprecht een verademing.

Aan “ons” bijbelhuis in Beersheva hadden we ook lichte schade. Door een inslag van een raket in de buurt was een ruit gebroken.
LICHTE SCHADE
We willen iedereen bedanken die de afgelopen tijd (extra)met ons hebben meegeleefd, door middel van een mailtje, een kaartje (via internet) etc. In Dimona is het betrekkelijk rustig gebleven. Voor de inwoners dichter bij de Gaza-strook waren het hefterige tijden. Hele steden moesten soms om de twee uur naar de schuilkelders. Gezinnen uit de Kerk in Beersheva hebben soms hele nachten in de schuilkelders geslapen. Ook denken we aan de mensen in de Gaza-strook zelf. Het gebed in de diverse Gemeenten hier in het Zuiden van Israel was voor het behoud van Joden en Palestijnen. Gebed voor de lichamelijke bescherming voor zoveel onschuldige mensen. Maar ook om het eeuwig behoud van Joodse en Palestijnse “zielen”. Er is nu een “staakt-het-vuren” In de hemelse gewesten is het “staakt-het-vuren” nog niet van kracht. En deze “strijd” gaat onverminderd voort. Paulus zegt:”Trek de wapenrusting van God aan om stand te kunnen houden tegen de listen van de satan. Onze strijd is niet gericht tegen mensen, maar tegen de hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen. Neem daarom de wapens van God aan om weerstand te kunnen bieden op de dag van het kwaad, om goed voorbereid stand te kunnen houden”










zaterdag 17 november 2012

UPDATE 17 NOVERMBER 2012

Vandaag Zaterdag waren we in de Gemeente te Beersheva. In verband met de situatie waren er niet veel mensen in de Kerk. Gedurende twee nachten achter elkaar was om de twee uur het luchtalarm afgegaan. Hoewel het deze nacht wat rustiger was besloot een groot deel van de Gemeente in huis te blijven. Het was geen “gewone” dienst. We kwamen bij elkaar in de "veilige" kamer. Na het zingen van een aantal lofliederen gingen we in kleine groepjes uiteen om te bidden. We baden voor wijsheid voor de leiders van het land, voor “onze” soldaten aan het front. Ook baden we voor onze broeders en zusters in de Gaza strook. En voor de vijanden van Israel, die zo verblind zijn, dat ze soms niet eens weten wat ze doen. “Uw wil geschiede, Uw Koninkrijk kome gelijk in de hemel alzo ook op de aarde”
Tijdens het zingen van een van de lofliederen ging het luchtalarm af. Een minuut later hoorden we de inslag.
Onderweg van Beersheva naar ons “dorp” kwamen we een aantal opleggers met grote tanks tegen. Een teken dat Israel zich voorbereid op een grondoffensief?? Het beschieten van Jeruzalem (gisteren) wordt gezien als een rechtstreekse oorlogsverklaring van de kant van Hamas.
Voor alsnog is de situatie bij ons rustig.



vrijdag 16 november 2012

IN DIMONA ALLES RUSTIG

Het zal de meeste mensen niet ontgaan zijn, dat de situatie in het Zuiden van Israel aan het escaleren is. Mocht u zich afvragen hoe het met ons gaat:In Dimona is er nog geen luchtalarm afgegaan. Wel waren er een aantal raketten op Dimona afgevuurd, maar deze zijn hier nooit "aangekomen" Met ons gaan alles goed. In Beersheva en omringende plaatsen zitten meer dan een miljoen mensen in de schuilkelders.
En is de situatie zoals op onderstaande fimpje te zien is




maandag 12 november 2012

DE KERK IN IRAN LEEFT !

Regelmatig mogen we nieuwe mensen verwelkomen op de kring. Op dit moment zijn we de gelijkenis van de zaaier aan het “behandelen”
We waren in Jeruzalem, en hadden een (besloten)ontmoeting met de leider van de ondergrondse kerk in Iran. Iran staat “bekend” als de aartsvijand van Israel. Deze broeder gaf een aardig inzicht hoe de verhouding vroeger was tussen Iran=Perzie en het Joodse volk. Een aantal bijbelboeken zijn trouwens ook geschreven in Iran = Perzie. De God van Israel is rijk aan werk in Iran. De ondergrondse kerk groeit en bloeit als nooit te voren. In vele steden en (afgelegen) dorpen zijn kleine huisgemeenten. Laats toen onze broeder een bijbel aanbood aan een Moslima zei deze vrouw:”Nee, die durf ik niet aan te nemen, want iedereen die dit boek aanpakt en leest wordt Christen”. Het “succes” van het het Evangelie is, dat er honger is. Hij zei: “zonder honger naar waarheid, echtheid, en vrede zal het Woord niet indalen in de harten van de mensen. Hartverwarmend om te vernemen dat Iraniers de God en de Messias van Israel leren kennen als ook hun Verlosser. Er is vervolging, broeders en zusters zitten in de gevangenis. Hij las een brief voor van een van de gevangengenomen broeders. Het had een brief kunnen zijn rechtstreeks afkomstig van de apostel Paulus:”In alles verdrukt, doch niet benauwd; twijfelmoedig, doch niet mismoedig;Vervolgd, doch niet daarin verlaten; nedergeworpen, doch niet verdorven”. Laat dit ons gebed zijn, dat Jood en niet-Jood hongeren en dorsten gaan naar de stromen van levend water.



Op Shabbat waren we in een van de Russisch sprekende Gemeenten Beersheva. Albert sprak daar uit de Filippenzen-brief “ons burgerschap is in de hemel” Er waren een aantal broeders die een nogal heftig leven achter de rug hadden:Drugs, alcohol, jaren op staat gewoond. Op een gegeven moment geraakt door de Rijkdom van het Evangelie. Een van de broeders zong voor ons een aantal liederen.



maandag 5 november 2012

REGEN IS ZEGEN

MAANDAG 5 NOVEMBER DE EERSTE ECHTE REGENBUI IN DE NEGEV EN IN DIMONA

GEMEENSCHAP DER HEILIGEN

Wat we dachten dat zou worden een ‘standaard dag” in het Bijbelhuis in Beersheva werd een dag die diepe indrukken achterliet.
Een gehandicapte man uit Afrika kwam het Bijbelhuis binnen. We boden hem koffie aan. Tijdens de koffie begon hij zijn verhaal te vertellen. Aan een stuk door sprak hij 3 uur achter elkaar.
Hij was geboren in Roewanda, gehandicapt aan armen en benen. De inwoners van het dorp waar hij geboren werd zagen hem niet als een mens maar dachten dat hij een dier was. Zijn moeder was een zgn “medium”(contact met geesten) En de familie raade haar aan, haar zoon geen moedermelk te geven. Hij zou dan vanzelf wel sterven. Via via kwam hij terecht in een opvanghuis voor weeskinderen. Omdat hij totaal geen eigenwaarde meer had begon hij te roken en (te veel) te drinken. Maar God deed een werk in zijn leven, en hij kwam tot levend geloof. En werd evangelist. Ook kwam hij in de politiek terecht. Hij maakte de volkerenmoord mee. (Hoetoes en Toeties) Zat een aantal keren in de gevangenis, waar hij werd gemarteld. Hij moest vluchten uit zijn land en kwam in Egypte terecht. In Cairo wilde hij een visum aanvragen voor Israel. Dat bleek niet mogelijk. Vervolgens zwierf hij(gehandicapt met twee krukken) rond in de Sinai woestijn. Werd uiteindelijk door bedoeinen de Egptisch-Israelische grens over gesmokkeld. Dat koste veel geld. Ook werd hij beroofd.
In Israel werd hij door de grenspolitie “gegrepen” en kwam in de gevangenis terecht. “Vergeleken met de gevangenissen in Roewanda een paradijs” zei hij. Hij kreeg een advocaat toegewezen. En tot aan de definitieve uitspraak van de rechter mag hij als een “vrij” man rondwandelen. Hij woont nu in een huis voor daklozen in Beersheva.
Wat de meeste indruk op ons maakte was de manier waarop hij sprak over Wie God was en is in zijn leven. Weinig hebben we een mens zo zien stralen. Als hij vertelden over Wie de Heere Jezus voor hem was en is, dan kreeg hij een grote (Afrikaanse) glimlach op zijn gezicht. Het feit afgewezen te zijn door vader, moeder, familie heeft hem heel veel verdriet gegeven. Maar het feit te weten geaccepteerd en geliefd te zijn door de God van Israel dat gaat het verdriet ver te boven. Zonder enige theologische opleiding(wat zou hij graag theologie studeren) sprak hij “diep” over het bloed van Jezus dat verzoening aanbracht, sprak hij over het werk van de Heilige Geest. Wat een getuigenis, en een bemoeding voor ons. Maar wat was hij ook blij om in contact te zijn met medegelovigen. Aan het eind van ons gesprek baden we met elkaar. Het ontroerde om te zien hoe deze (zwaar gehandicapte) broeder op de vloer van het museum knielde om God te danken, en een zegen over (NB) ons te bidden We zien er naar uit om elkaar elke Woensdag in Beersheva te ontmoeten. De laatste keer zei hij tegen ons:”Weet je…voor mij is dit de Kerk:Samen praten over wat God doet in ons leven, praten over de liefde van Jezus, en samen bidden. Dit is echt de kerk voor mij!”
Juist deze week trok mijn aandacht twee “koppen” in het RD
“Ideaal van volkskerk moeilijk te rijmen met Schrift en belijdenis”( ds. C. J. Meeuse)
“Kritiek op idee volkskerk mist Schriftberoep” (dr. ir. J. van der Graaf) Een stevige discussie tussen de twee broeders. En het zal best zijn waarde hebben om elkaar over dit onderwerp in de “haren te vliegen” En ik weet:Israel is Nederland niet. Toch….. het verhaal van deze broeder liet ons weer even zien, waar het eigenlijk om gaat…“Jezus Christus en Die gekruisigd. In Hem is alles te vinden voor het leven nu en voor het leven 'straks" Gemeenschap der heiligen, gemeenschap met broeders en zusters uit Israel, Nederland, en Roewanda. Met……. of zonder volkskerk!

vrijdag 26 oktober 2012

URKER KAPKOOL

De zgn najaarsfeesten zijn afgesloten. De laatste dag van het loofhuttenfeest was de dag van “de vreugde van de wet (Simcha Thora) Ook in onze straat was die vreugde goed zichtbaar. Na de dienst in de synagoge liepen de “Gemeenteleden” al dansend en zingend door “onze” straat
We waren op de christelijke begraafplaats in Haifa. Daar werd de zoon van evangelist Dov Bikas begraven. Yossie werd 18 jaar. Er was een indrukwekkende dienst op het graf. Alles gaat er hier veel minder “formeel” aan toe. Het lichaam van Yossie werd door een ambulance van “Magen David Adom” tot aan aan graf gereden. Zijn lichaam lag niet in een kist, maar was gewikkeld in de Israelische vlag. Ook worden mensen hier nog “echt” begraven:Eerst wordt het lichaam door familie, bekenden en/of vrienden in het graf gelegd. Daarna vindt het “echte” begraven plaats. In dit geval werd het begraven gedaan door o.a een aantal ex-drugsverslaafden, die door het werk van de vader van Yossi tot geloof waren gekomen.
Naast verdrietige dingen waren er ook fijne dingen. Zo was er een doopdienst in Beersheva. Een jongere die op het punt staat in een “zware” afdeling van het leger te gaan dienen wilde graag worden gedoopt.
Natuurlijk moet er dagelijks ook gewoon gegeten worden. Nu waren we tijdens ons afgelopen verlof een dagje “op” Urk geweest. En werden we bij mensen uitgenodigd voor de middagmaaltijd. Daar werden we getrakteerd op zgn. “Urker kapkool”. Echt iets voor Urk zou je zeggen. Maar wat smaakt dat hier in de woestijn ook heerlijk!!

Donderdag hadden we een “recordaantal” mensen op de Bijbelkring. Natuurlijk komen er ook altijd mensen die even willen weten wat er in dat huis gebeurd. Maar we mogen ons verheugen in een vaste kern van bezoekers.
Daarnaast het wekelijkse vaste “ritueel”:pastoraal bezoek aan iemand in huisarrest en onze wekelijkse “bijdrage” aan het Bijbelhuis in Beersheva.

Op de valreep:we vernamen dat moeder Knoester met zuslief en haar dochter zojuist vertrokken zijn voor een reis(je) naar…….ijsland ! Zeg nou eerlijk:Het komt niet zo vaak voor, dat een kleinkind oma uitnodigd voor zo’n avontuur.




maandag 8 oktober 2012

Loofhuttenfeest 2012

We waren in Jeruzalem voor “zaken” ’s Avonds waren we op een van de samenkomsten georganiseerd door de “Christelijke Ambassade” Met een paar duizend christenen waren we bij elkaar. Ook waren er diverse parlementsleden uit diverse Europese landen. Broeder v/d Staaij van de SGP was ook van de partij, om zo Israel een hart onder de riem te steken.


Op Donderdagavond hadden we onze Bijbelkring. Na de kring hadden we een kleine “Loofhuttenparty” bij ons aan huis. Een ieder had thuis goed z’n best gedaan met het voorbereiden van lekkernijen.


Afgelopen week overleed op 18-jarige leeftijd de zoon van Dov en Olga. Met Dov heeft de CAMA al heel lang goede contacten. Ook wij werken veel met hem samen. Dov had gevraagd of Albert op Shabbat wilde preken. We stonden stil bij de betekenis van het Loofhuttenfeest. 40 jaar woonde het volk in Loofhutten. De Loofhut was niet het eindpunt, het doel was natuurlijk het wonen in het beloofde land. Niet meer in gammele Loofhutjes, maar in stevige huizen van steen en beton. Toch “woont” het volk gedurende 7 dagen in Loofhutten:Om zo te gedenken dat de Heere hen uitleidden uit Egypte, en ook met hen meetrok in de woestijn.
Een Loofhut(in tegenstelling tot een huis) is een gammel woninkje. En een tent is een tijdelijke woning. Beelden van ons lichaam:zwak, broos. En ook van de tijdelijkheid van ons bestaan hier op aarde. Maar wat een prachtig toekomstperspectief geeft het Woord van God ons. Paulus zeg:”Wij weten indien onze aardse tent wordt afgebroken wij een gebouw van God hebben niet met handen gemaakt, een eeuwig huis”
Maar ook voor Israel als volk geeft het vieren van het Loofhuttenfeest een heerlijk zicht op de toekomst. Nu nog te maken met vijanden rondom. Maar straks zullen (naar het Profetisch Woord) de volkeren samen met Israel het Loofhuttenfeest vieren(zie het boek Zacharia)







zaterdag 29 september 2012

DE GROTE VERZOENDAG



Deze week was het Yom Kippoer. De Grote Verzoendag. Een hele bijzondere dag waarop al het verkeer stil ligt. De TV en de Radio verzorgen geen uitzendingen. En een groot deel van het volk heeft een vasten van 25 uur. De dag voor de Grote Verzoendag zie je op veel plaatsen kooien met kippen. De kip wordt boven het hoofd van iemand rond-gedraaid. En op deze manier worden de zonden van iemand overgedragen op dit onschuldige diertje. Daarna wordt hij van zijn veertjes ontdaan en opgegeten.
Van dit alles is niet veel terug te vinden in de Bijbel. Op onze kring dachten we na over de betekenis van De Grote Verzoendag in de Bijbel, zoals beschreven in o.a Leviticus 16. Uiteraard verbonden we dit gedeelte met wat er geschreven staat in het boek Hebreeen.



We mochten deze avond onze jongste deelneemster verwelkomen. Pas een aantal maanden oud. Terwijl de jongste deelneemster hier was, was de oudste deelnemer (Joseph) niet in staat om te komen. Hij is op dit moment uit het ziekenhuis. Maar is aan huis gebonden.
Wat worden we soms bepaald bij de betrekkelijkheid van het leven. Zeker op deze Bijbelstudiavond waarop er vreugde was bij het zien van jong en gezond nieuw leven. Onze gedachten gingen terug naar het overleden kindje van een jong stel uit onze familie. Toen we met verlof in Nederland waren bezochten we hem nog in het ziekenhuis. ‘Veilig in Jezus’ armen, voor altijd in ons hart”. stond er boven de rouwkaart. De dichter van Psalm 27 zei het
“Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven Mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
Mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed, gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw”
Ook denken we aan onze vrienden uit Jeruzalem. Tijdens hun verlof in Nederland kregen ze een ernstige aanzegging van de artsen. We denken ook aan de zoon van Dov Bikas, een broeder waar we mee samenwerken. Hun zoon werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Hij heeft een ernstige spierziekte. En lag een paar keer in coma. Voor zijn leven wordt gevreesd. Dov heeft Albert gevraagd of hij een aantal (s)preekbeurten voor hem kan waarnemen.
Op de avond van de Grote Verzoendag, werd op veel plaatsen al begonnen met het bouwen van de Loofhut.

maandag 17 september 2012

Rosh Hasjana 2012 (het Joodse jaar 5773)

Waren deze Shabat in Beersheva in de Hebreeuwsprekende Gemeente. Hoewel het een Hebreeuws-sprekende Gemeente wordt genoemd, spreekt een groot deel (alleen) Russisch, zijn er Spaanstalige Gemeenteleden, en ook Engelstaligen. Een heel gemelleerd gezelschap dus. Voor de (s)prekers altijd weer een uitdaging. Trouwens ook voor de vertalers (er is vertaling middels koptelefoons) Maar…. ÉÉN in de naam van Jezus ÉÉN zin en ÉÉN gemoed, ÉÉN in 't geloof der Schriften ÉÉN in 't verzoenend Bloed. ÉÉN Vader Die ons liefheeft ÉÉN Zoon, die stierf aan 't kruis ÉÉN Geest, die leidt door 't leven, En straks één Vaderhuis. (S)PREKEN IN BEERSHEVA Het feest van Rosh Hasjana (hoofd van het jaar) wordt twee dagen lang gevierd. Volgens de traditie is deze dag de verjaardag van de schepping van Adam en Eva, de eerste man en vrouw, en hun eerste handelingen richting de rol van de mensheid in Gods wereld.
NIEUWJAARSDIENST IN DE SYNAGOGE BIJ ONS VOOR DE DEUR Niet de oliebollen of de appelflappen staan centraal op deze dag. De centrale dienst van Rosh Hasjana is het klinken van de sjofar, de ramshoorn, die de trompet stoot vertegenwoordigt van de menselijke kroning van hun koning. De schreeuw van de sjofar is ook een oproep tot berouw; want Rosh Hasjana is ook de verjaardag van de eerste zonde van de mens en zijn berouw daarover, en dient als de eerste van de "Tien Dagen van Berouw" met als hoogtepunt Jom Kippoer, de Grote Verzoendag, volgende week. Een andere betekenis van de sjofar is het in herinnering brengen van het vastbinden van Izaäk dat ook gebeurde op Rosh Hasjana, waarin een ram Izaäks plaats in naam als een offer tot God. Wij hadden Maria en haar zus uitgenodigd voor de maaltijd. Beiden afkomstig uit Finland. Maria was al eerder tot geloof gekomen, en nog niet zo lang geleden haar zus. Naast het gezellige eten hadden we diepgaande gesprekken. ‘’Wat betekent het dat je heilig bent?” Hoe komt het dan, dat ik me soms zondig voel?” Zowaar geen doorsnee vragen voor twee jonge meiden.
MARIA EN CHRISTINA

woensdag 12 september 2012

HET IS WEER GOED OM THUIS TE KOMEN

Na al het goeds in Nederland, was het voor ons toch wel weer echt thuiskomen in Israel. Afgelopen Zaterdag waren we in de Russisch sprekende Gemeente in Beersheva. Een groot deel van de “kerkgangers” daar kennen we van Dimona. Albert mocht daar (s)preken. Tegelijkertijd was dat weer een goede gelegenheid om zijn Hebreeuws weer wat “op te halen”. Zoals altijd was Yelena aan zijn rechterhand. (Russisch spreken doen we nog steeds niet) We stonden stil bij “’Het Joods Nieuwjaar” Dit begint 16 september. Het begrip “Nieuw Jaar” (Rosh-HaSjana) wordt in de Bijbel niet genoemd. In Lev.23:23 wordt gesproken over een “gedenkdag aangekondigd door (bazuin)geschal” (Yom troeat sjofar) Het blazen op de sjofar staat in deze periode centraal. Het geluid van de sjofar heeft veel betekenissen. Een van de dingen waar we bij stilstonden is, dat dit “feest der bazuinen” in vervulling zal gaan bij de komst van de Messias. Bij het horen van de bazuin Gods(1 Thess.4) zal onze Heiland wederkomen. Bij de laatste bazuin zullen de doden als onvergankelijke mensen opgewekt worden.(1 kor.15:52) En bij het blazen op de 7e bazuin(Openb.11:15) wordt gezegd:”de koninkrijken van de wereld zijn van onze Heere en van Zijn Christus geworden, en Hij zal Koning zijn in alle eeuwigheid” De Bijbel leert, dat alle feesten slechts “schaduwen” zijn van dat wat(of beter gezegd van Wie) komen zou, nml. de Messias van Israel. We houden er van om deze feesten met Israel mee te vieren. Ook in Nederland schijnt er een soort “ontwaken” te zijn v.w.b (wat wel genoemd wordt) de Joodse feesten. Toch zien we hierin ook een gevaarlijke ontwikkeling. Sommigen worden zo “gepakt” door het Judaisme, dat de Persoon en het werk van de Heere Jezus naar de achtergrond wordt geschoven. Oude rabijnen hebben wellicht interessante dingen gezegd over de feesten maar uiteindelijk gaat het in alles om de Messias. Hij is de Inhoud van alle ! feesten. Zonder Hem is Pesach(Pasen) leeg. We kunnen Loofhutten bouwen op het Loofhuttenfeest, maar als Hij niet in onze Loofhut aanwezig is dan is ook het Loofhuttenfeest leeg. Alle feesten waren/zijn slechts een schaduw. Een broeder/voorganger hier in Israel zei het zo:”Er zijn steeds meer niet-Joden die de feesten gaan vieren. En ze gaan er heel erg in op. Zo ver zelfs, dat ze in dat alles Jezus niet meer zien, of Hem naar de marge van hun geloofsleven verplaatsen” Hij zei “Ze spelen met een lego-autootje(de feesten zijn het speelgoed) terwijl de Ferrari(de Messias)in al zijn glorie voor de deur staat!”. Waarvan akte!
GAAT EEN BEETJE VOORUIT MET ONZE BROEDER Op Shabbat werden we uitgenodigd voor de avondmaaltijd bij de ouders van Yelena. We werden verrast op een heerlijk traditioneel gerecht uit Oezbekistan. We waren op bezoek bij onze broeder Josef. Tijdens ons bezoek was hij met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Hij is geopereerd, en op dit moment ligt hij in een verzorgins-tehuis in Omer(nabij Beersheva) Toen we binnenkwamen schrokken we wel. Maar wat was hij blij ons te zien. Hij had naar ons uitgekeken. Wat een getuigenis gaat er van deze broeder uit. Een aantal keren zij hij:”Yeshua, hij is er steeds bij geweest, ik ben niet bang geweest”. Na dit bezoek zijn Esther en Yelena even bij zijn vrouw op bezoek geweest hier ter plaatse.

dinsdag 4 september 2012

VERLOF 2012 MONSTER

Na een mooie tijd in Nederland zijn we weer thuis. Gedurende ons verlof hadden we de beschikking over een groot huis aan de prachtige Noordzeekust. Ons aangeboden door een broeder uit de Gemeente ``De Bazuin`` te Hoek van Holland. Niet iedereen zal het ons nazeggen, maar we kwamen aan met prachtig weer. De temperaturen lagen rond de 20 graden(voor velen natuurlijk te koud) En we genoten van de eerste regenbui(ook regen hadden we al maanden niet gezien) Toen we uit Israel weggingen waren de temperaturen opgelopen tot zo´n 45 graden. Onze thuisfrontcommissie had weer voor alles en nog wat gezorgd. Ook stonden er twee fietsen voor ons klaar. En van ``zuslief`` mochten we haar splinternieuwe auto lenen. We hadden ontmoetingen met (een deel) van onze achterban. Elke zondag waren we elders in het land. Naast de (s)preekbeurten mochten we in verschillende Gemeenten middels een powerpoint presentatie over ``ons`` werk vertellen. Leuk was ook de ontmoeting met de ``alleenstaandenkring`` van de Gemeente te s´Gravendeel. Het is al weer heel wat jaren geleden dat Albert daar pastoraal werker was. En toch zijn ze ons daar ook niet vergeten. In de laatste week hebben we nog een dagje gevaren. Met een sleepbootje(uit 1925!!) voeren we van Schiedam richting Hoek van Holland. We deden de haven aan waar Albert vroeger ook regelmatig kwam. Het was leuk om weer even het stuurrad in handen te hebben. Het binnenlopen van de haven(Het echte manoevreren) lieten we graag aan de echte kapitein Maarten over. Na 12 jaar niet meer gevaren te hebben, moet je natuurlijk wel je plaats weten. Ons verlof in de periode Juli en Augustus is ons goed bevallen. DV volgend jaar hopen we dezelfde periode weer naar Nederland te komen. De komende periode breekt hier de periode aan van de zgn. najaarsfeesten:het Joods Nieuwjaar, de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest. Albert mag direct ``aan de bak``: 7 september een preekbeurt in de Russisch sprekende gemeente in Beersheva, en de week daarna in de Hebreeuwssprekende gemeente in Beersheva. Daarnaast onze Bijbelkring aan huis. We hebben er weer zin in.
Uiteraard waren er de ontmoetingen met de familie. Drie broers van Esther en een zwager waren in deze periode jarig. Dus deze keer hebben we heel wat ``feestjes`` achter de rug.
We waren een dagje op Urk. s´Middags kregen we van iemand daar een rondleiding. En in de avond waren we in de studio van Urk FM. Albert mocht daar de meditatie verzorgen. CEES, DE PRESENTATOR VAN ONS FAVORIETE PROGRAMMA
NIETS GAAT ER BOVEN DE GEHAKTBALLEN VAN MOEDERS
IS HET GEEN PRACHTIG PLEKJE?
POWERPOINT PRESENTATIE IN DE GEMEENTE VAN ROERMOND
LEKKER KUIEREN OP HET SCHEVENINGSE STRAND MET MOEDER V/D BERG
LEKKER WATER
BROER JAN JARIG
LID VAN DE THUISFRONTCOMMISSIE EN (SCHOONZUS)......LEUKE COMBINATIE