Ps.42:1

Een tijdje geleden alweer ontvingen we van onze vrienden uit Nazareth een aantal pakketjes met boeken. Deze konden we aan onze huisgroep namens hen overhandigen. Mooie dagboeken en ook het prachtige boek 'de laatste Jood van Rotterdam"

DE LAATSTE JOOD VAN ROTTERDAM

Op sjabbat 31 januari hadden we onze 3^e bijeenkomst bij ons thuis.  We spraken uit Ps.27:"de Here is mijn licht en mij heil, voor wie zou ik vrezen?"

In Psalm 22 staat, dat de Heilige troont op de lofzangen van Israel. Daarom zingen we ook met elkaar. Omdat we te maken hebben met verschillende talen, is het toch altijd weer een uitdaging om de juiste liederen te vinden. Want God de lof toezingen in je moedertaal blijft toch het mooiste. Een van de zegeningen van internet en YouTube is, dat daar veel liederen te vinden zijn in verschillende talen, met dezelfde melodie. Het kost wel wat tijd, maar…je krijgt er dan ook wat voor. Want wat is het mooi om in verschillende talen het lied "groot is Uw trouw" te zingen.

Ook lazen we deze morgen de zgn. geloofsbelijdenis, de 12 artikelen van het geloof, in het Hebreeuws, het Oekrains, het Roemeens en in het Russisch.

IK GELOOF IN...............

Hier en daar moet er nog wel wat "gesleuteld" worden aan de vertaling. Er staat nml, dat de Here Jezus nedergedaald is (zoals de oudere vertalingen zeggen) "ter helle" Door een van de Roemeens-sprekende zusters werd opgemerkt, dat hier eigenlijk moet staan "het dodenrijk" Dat wordt wel in de Hebreeuws vertaling gedaan. Daar wordt onderscheid gemaakt tussen "sjeool"(dodenrijk) en "hel" (gehinom)

Omdat ik toe was aan een nieuwe telefoon bezochten we een winkel in Dimona. In verband met een aantal technische aanpassingen hadden een van mijn wachtwoorden nodig. Ik schreef het op…… Ps.42:5. "Zo" zei de verkoper, "dat is een ingewikkeld wachtwoord, daar komt geen mens achter" Ik zei hem dat dat wel meeviel. En dat het verwees naar zijn Tenach. "Wat zegt u…?" Dit komt uit het boek "Tehiliem" hoofdstuk "Mem Bet" "Maar de Heer zal uitkomst geven,{….} 'k zal Zijn lof zelfs in de nacht, zingen daar ik Hem verwacht. En mijn hart, wat mij moogt treffen, tot de God mijns leven heffen" En ineens schoot het hem te binnen. "O, ja, dat gaat daar over dat hert dat verlangend is naar water.

O ja, en voor de echte hackers onder ons:jullie zullen begrijpen dat mijn nieuwe wachtwoord in de verste verten niets meer te maken heeft met de Psalmen. Paulus spreek over het feit, dat we God de lof toe mogen zingen, in 1. Psalmen, 2. Gezangen, en 3. Geestelijke liederen. En dat zijn er heel wat! Zeker als je kunt kiezen uit Nederlands, Engels of Hebreeuws schrift

NOG EVEN TERUG NAAR KERST EN TULPENBOLLEN

Inmiddels zijn ook hier de "hoogtijdagen" voorbij:Het Chanoekafeest, en daar vlak achteraan het Kerstfeest. We vierden beiden feesten. Uiteraard besteden we aandacht aan het Chanoeka-feest. Maar de viering van de geboorte van de Messias van Israel was uiteraard het hoogtepunt. De Kerstvieringen in de meeste Messias-belijdende Gemeenten zijn heel "sober". Uiteraard wordt er bij het komen van Israels Messias naar deze wereld stil gestaan. Maar in de meeste(ik denk alle) samenkomstruimten van deze Gemeenten zal men tevergeefs zoeken naar kerstbomen en /of ballen.

Bij onze Palestijnse broeders en zusters ziet dat er heel anders uit.

We waren op de Zondag van Kerst te gast bij de Palestijnse Immanuel-Gemeente in Bethlehem.

Er werd gepreekt uit Joh.1. Over het feit, dat Jezus God was, maar Mens wilde worden. De boodschap was, dat Jezus niet een "beetje" God was, of "een half God" of een geschapen Wezen. Maar God uit God, Licht uit Licht, geboren, maar niet gemaakt. Die kwam om verloren zondaren te redden. Een heldere, Bijbelse boodschap!

In deze Kerk in Bethlehem werden we geconfronteerd met een levende Kerstman. Er was een uitvoering voor en door de kinderen. Met alle toeters en bellen:De Kerstman, de arreslee, levensgrote Kerstboom, Kerststal, en "Djinkel bel djinkel bel"

Een wat vreemde gewaarwording. En (behorend tot een Messias-belijdende Gemeente) voelden we er ons(wat dat betreft) dan ook echt als een "kat in een vreemd pakhuis" Messias-belijdende Joden gruwen van de gedachte van een Kerstman in de dienst. En ook wij voelden er ons ook best wat ongemakkelijk bij. De cultuurverschillen zij hier groot. En aan sommige dingen moeten we nu eenmaal wennen.

Aan een Kerstboom in de kerk zijn we inmiddels gewend. Ik moest een beetje terugdenken aan mijn "jonge" jaren op Scheveningen. De diensten in de Gereformeerde Gemeente in de "Nieuwe Laantes" Voor hen die geen "vreemde zijn in Jeruzalem" wel bekend. Uiteraard waren daar Kerstmannen, Kerstbomen en Kerststalletjes uit de boze. Als kind hebben we daar niet echt onder geleden, moet ik zeggen. Zonder al die "tierelantijnen" hadden we daar als kinderen een heerlijke tijd. Ik herinner me nog het boekje van W.G van de Hulst "voetstapjes in de sneeuw" die ik op een van de "kinderkerstfeesten" kreeg.

Maar ook op jonge leeftijd proefden we al iets van andere (kerk) culturen. Vader en moeder Knoester waren niet zo "moeilijk" En zo mochten we al op vroege leeftijd andere "culturen proeven"

Op een van de Kerstdagen hadden de "Hervormden" bij ons aan de overkant(in de Julianakerk) de Kerstviering voor de kinderen. En(voor zover ik me kan herinneren) stond er daar wel een Kerstboom in de Kerk(in ieder geval mooie kerststukjes) Ook die omgeving was ons toen 'wat vreemd" Maar ja, ook daar ging het toch uiteindelijk om het heilsfeit, dat de Heiland was geboren.

De Messiasbelijdende voorganger,Howard Bass, heeft er een traditie van gemaakt om elk jaar rond het Kerstfeest deze Palestijnse Gemeente in Bethlehem te bezoeken. Als uiting van zijn verbondenheid met onze broeders en zusters aan "de andere kant" Veel dingen zijn er die ons(ook theologisch gezien) scheiden. Hij had gevraagd of ik met hem mee wilde gaan. Het maakte indruk toen Howard naar de preekstoel werd uitgenodigd, om het woord tot de Gemeente te richten. "De politieke situatie scheidt ons, ….maar Jezus, Hij maakt ons een!"

Thuiskomen van deze "feestelijkheden" werden we weer met "de neus op de feiten" gedrukt. Wat is er toch veel eenzaamheid.

We werden opgebeld door een zuster van onze groep. Zij wilde met iemand naar ons huis komen om te praten. Ze vertelde haar verhaal. Afkomstig uit Moldavia. Ze begon te vertellen over het verleden van haar familie. Vader en moeder de verschrikkingen van de 2^e wo meegemaakt. 3 jaar in een ghetto gewoond. Haar ouders overleden, haar zoon in het leger. En nu voelt ze zich erg eenzaam. De enige tegen wie ze thuis kan praten zijn de vier muren. Enfin, ze wilde haar verhaal graag kwijt. Uiteraard hebben we haar uitgenodigd om onze kring te bezoeken. En ze wil zich graag bij ons "aansluiten"

Gerard (onze Westlandse tuinman) kwam nog even langs. Hij heeft onze tuin weer eens even lekker bijgewerkt. En wat Hollandse tulpenbollen geplant.

                       GERARD ONZE WESTLANDSE TUINMAN