Nog een aantal dagen en dat hopen met verlof naar Nederland
te komen.
Aan de ene kant zien we er naar uit. En zijn we even toe aan
“wat anders” Sinds ons laatste verlof(2013) hadden we meer dan 45 bijeenkomsten
op de Donderdagavond. Daarnaast de nodige (s) preekbeurten in diverse
Gemeenten. En een aantal keren de “leiding” van de samenkomst op Shabbat. En
zeker dat laatste is een “spannende” aangelegenheid. Op een preek kun je je
aardig voorbereiden. Maar voor het “leiden” van de dienst is daar niet altijd
veel tijd voor. En zeker niet, als er een minuut voor de dienst iemand naar je
toe komt en je vraagt of je wil bidden voor br. “die en die” die geopereerd
moet worden aan (om een voorbeeld te geven) zijn blinde darm, dikke darm, of
dunne darm. Van het theologisch “jargon”(rechtvaardigmaking, heiligmaking,
bekering, enz) ben ik inmiddels aardig op de hoogte. En deze “terminologie” heb
ik me ook al aardig eigen gemaakt. Maar met medische termen ben ik nog aardig
aan het worstelen. Maar enfin…de fouten die ik in het begin van onze “loopbaan”
heb gemaakt, die overkomen me niet meer. Toen er een kat dood in onze tuin lag,
wilde ik aan de buurman vragen of ik hiervoor de Gemeente(reiniging) moest
bellen.
In plaats daarvan zei ik:’Moet ik nog bidden voor die kat”?
Waarop zijn antwoord was:”het is niet de gewoonte in het Jodendom om voor de
ziel van een kat te bidden!”
Het begint ook alweer aardig warm te worden, en ook in die
zin zien we uit naar de “behagelijke” temperaturen in Nederland.
Aan de andere kant, is het ook best wel moeilijk om weg te
gaan. Het pastorale werk is ook toegenomen. Een jongere “vriend” die al jaren
afgekickt was van de drugs, was weer teruggevallen. Verleden week had hij toch
weer de moed bij elkaar verzameld om bij ons aan te komen. We hebben een hele
tijd met hem gesproken, en met hem gebeden. Zojuist belde hij op, en vertelde
hij dat het beter met hem gaat, en dat hij ons graag nog even wil zien voordat
we naar Nederland komen. Dit zijn dan ook van die momenten, waarop je het
liefst hier zou blijven. En ook on het leven van onze broeder Shalom en zijn
vrouw zijn er bijzondere ontwikkelingen. Gisteren was hij nog even bij ons. Een
hele tijd geleden alweer hadden we hem het boek “De christenreis van Bunyan”
gegeven. (een prachtige uitgave in het Hebreeuws) Hij zei:”Ik ken hem nu zowat
uit mijn hoofd!”
Vanavond(Zondag) hadden we onze laatste
zondagavond-bijeenkomst met een klein groepje.
We hadden een fijne avond. Esther had lekkere lesagne
gemaakt. We hadden geen “plan” gemaakt voor deze avond. Toch was er weer genoeg
stof tot nadenken en tot praten. We kwamen op het “Nieuw Jerusalem”. “Wat een
dag, wat een dag als ik Hem ontmoeten mag”.
Fijn om te zien, hoe twee “jonge meiden” zo gegroeid zijn in
hun geloof. We zullen hen missen.
Roxy(Zuid-Afrika) hoop een poosje in ons huis te wonen, als
wij weg zijn. Zij is vrijwilliger in het leger. En haar basis is in Beer Sheva.
We kennen haar al een hele tijd. Het help haar, en het help ook ons. Zeker nu
de temperaturen oplopen is het nodig om b.v regelmatig de visvijver bij vullen.
We hopen velen van onze lezers in Nederland te ontmoeten. Naast
de Zondagse diensten in de diverse Gemeenten hopen we Maandag 21 Juli op de
“New-Wine”-conferentie te staan met een CAMA stand. En ook hopen we Dinsdag 12
Augustus aanwezig te zijn op de Zomerzangavond in de Oude Kerk te Scheveningen.
De plaatsen waar we op Zondag hopen te zijn,
zijn:Stellendam, Doorn, Vlaardingen, Boskoop s’Gravendeel, Oudewater, Roermond,
Nieuwegein en Middelharnis.
Zoals het er nu uitziet, is dit ons laatste blog. We hopen
begin September “de draad weer op te pakken”
We danken al onze lezers voor hun ondersteuning. U maakte het voor ons mogelijk om ons werk hier te kunnen doen. Werk, waardoor verloren zondaren tot kennis van de Messias mogen komen. Werk, tot opbouw van God's Gemeente En dat alles tot Zijn eer.
We wensen al onze lezers een fijne vakantieperiode toe,
onder de zegen van de God van Israel.
DE HARTELIJKE GROETEN VANUIT HUIZE "BRON VAN LEVEND WATER"
