Chanoeka 2009

HET IS KOUDER AAN HET WORDEN VOOR DE STRAATMUZIEKANTEN

CHANOEKA VIERING IN DE GEMEENTE

HET WORDT KOUDER, DE DOMINEE STOOKT DE VUREN EXTRA HOOG OP

MAN IN MINISTRY

HENRY

HENRY

CHANOEKA VIERING IN DE GEMEENTE


Op dit moment wordt het Chanoeka-feest gevierd. Dit feest werd ingesteld door Judas Maccabaeus [164 v.Chr.] ter herinnering aan de reiniging van de tempel na de ontheiliging door Antiochus Epiphanes. De koning van Syrië, Antiochus IV Epiphanes, verbood alles wat niet paste in de Griekse cultuur. Het was verboden Sabbat te vieren, besnijdenissen uit te voeren en Tora-onderwijs te volgen. De Makkabeeën kwamen hiertegen in opstand en na een paar jaar van strijd kon de Tempel weer opnieuw worden ingewijd. Het niet een officieel Bijbels feest is. Wel wordt het feest genoemd in het Nieuwe Testament. In Johannes 10: 22 staat:’’ Toen kwam het Vernieuwingsfeest te Jeruzalem; het was winter. En Jezus wandelde in de tempel, in de zuilengang van Salomo” “Grappig” is dat het feest niet in het Oude Testament genoemd wordt, maar wel door het Joodse volk gevierd wordt, en dat het wel in het Nieuwe Testament genoemd wordt, maar niet gevierd wordt door christenen.
Tijdens deze dagen denkt het Joodse volk dus aan de herinwijding van de Tempel in Jeruza- lem. Tijdens de herinwijding moest natuurlijk de kandelaar in de tempel worden aangestoken. Maar, volgens de overlevering was er slechts één kruikje reine olie voorradig. Dat was net genoeg om de Menorah maar 1 dag te laten branden. Maar….een wonder geschiedde: De olie raakte niet op totdat nieuwe zuivere olie was bereid. 8 !! dagen lang brandde de Menorah op één kruikje olie. Om dit wonder te herdenken wordt er tijdens het feest een achtarmige kandelaar, een zgn. Chanoekia, aangestoken. Daarbij wordt er op iedere dag van het feest één oliepit of kaars meer aangestoken, totdat op de 8ste en laatste dag van het feest alle 8 lampen branden.
Kerstbomen zijn er hier in Jeruzalem niet veel te zien. Ze moeten er trouwens wel zijn. Zoals elk jaar biedt de burgerlijke gemeente van Jeruzalem gratis !! kerstbomen aan. Wij hebben er vanaf gezien. Niet veel kerstbomen dus. Wel zie je overal in Jeruzalem de Chanoekia staan. Van hele grote tot hele kleine.
Chanoekia is het lichtfeest. Net zoals het kerstfeest dat is. Chanoekia is het feest van het wonder van het licht. Net zoals het Kersfeest het feest van het Wonder van het Licht is. Of het verhaal van het wonder van het branden van de Menorah op waarheid berust of niet. Ook dit feest gaf en geeft weer een mooie gelegenheid om te getuigen van het Licht. Deze week waren we als Gemeente bij elkaar om ook dit feest te vieren. We hadden een gezamenlijke maaltijd, en we zongen liederen met elkaar. Hoewel de Gemeenten hier geen advent of kerst vieren wordt Chanoeka dus wel gevierd. En wordt er een verband gelegd met de komst van de Messias naar deze wereld. We lazen Joh.1 en het Lukas-evangelie:” zie, er was een man te Jeruzalem, wiens naam was Simeon, en deze man was rechtvaardig en vroom, en hij verwachtte de vertroosting van Israël, en de Heilige Geest was op hem. En hem was door de Heilige Geest een godsspraak gegeven, dat hij de dood niet zou zien, eer hij de Christus des Heren gezien had. En hij kwam door de Geest in de tempel. En toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten om met Hem te doen(2–28a) overeenkomstig de gewoonte der wet, nam ook hij het in zijn armen en hij loofde God en zeide: Nu laat Gij, Here, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord, want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken: licht tot openbaring voor de heidenen en heerlijkheid voor uw volk Israël.”
Verleden week hadden we een “concert’ gehad in onze gemeente. Er waren verschillende muzikant en verschillende muziekinstrumenten. Het was een bijzonder concert ter ere van Henri(zie foto) Hij is een overlevende van een van de concentratiekampen en heeft heel veel muziek geschreven. Alle muziek die deze avond te horen was, is door hem gecomponeerd. Ook tijdens de zaterdagse bijeenkomsten speelt hij op zijn fiool.
We vernamen dat het koud is in Nederland. Hier is het ook koud geworden. De dominee moest deze week in het bijzaaltje van de kerk het vuur hoog opstoken. Maar op de Ben-Jehuda straat houden sommige straatmuzikanten het nog aardig lang vol.
Deze week hadden we onze maandelijkse ‘Man-in-ministry’ bijeenkomst. Met voorgangers uit de verschillende gemeenten hebben we dan ontbijt en bidden we met en voor elkaar. Er heerst altijd een goede en ontspannen sfeer.
We wensen onze lezers toe deze dagen stil te staan bij ‘de genade van God, die (in de Kerstnacht) heilbrengend voor alle mensen, is verschenen’(Tit.2) En te mogen leven in de verwachting van de gelukkige hoop en verschijning van de heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Jezus Christus.

Thanksgiving-day

ZO ZIE HET ER LEKKER UIT

HET CAMA LOGO

KIJK EENS HOE GROOT TIE IS

OP DEZE MANIER HEB IK ER GEEN TREK IN

Afgelopen week de zgn. “Thanksgiving” dag gevierd. Niet dat wij daar als Nederlanders veel mee te maken hebben. Maar voor onze Amerikaanse teamleden is dit een belangrijke traditie die in ere wordt gehouden. Wij hebben er dus niet veel te maken, hoewel…we kwamen er achter dat New York uiteindelijk door de Hollanders is gesticht. Elk jaar is deze dag tegelijk een middag en een avond waarop we als CAMA-Jerusalemmers bij elkaar komen. Ook dit jaar hadden we een meeting in het huis van de veldleider. Een echte Amerikaanse gewoonte is om op die dag “Turkey” te eten. Kalkoen…een hele grote. Iedereen had iets meegebracht. Ook was er een mooie taart gemaakt met het CAMA Logo. Voor hen die het niet weten hierbij wat uitleg over het LOGO. Het kruis staat voor de redding van zonden door de dood en de opstanding van Jezus Christus, de Zoon van God. '... God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.' Johannes 3:16 Het wasvat staat voor heiliging en toewijding door de inwoning van de Heilige Geest in de gelovige. 'Moge de God van de vrede zelf uw leven in alle opzichten heiligen, en mogen heel uw geest, ziel en lichaam zuiver bewaard zijn bij de komst van onze Heer Jezus Christus.' 1 Thess. 5:23 De oliekan staat voor genezing. Toen Jezus op aarde was genas hij veel zieken. Hij kan dat ook vandaag nog doen. Maar hij was het die onze ziekten droeg, die ons lijden op zich nam.' Jesaja 53:4a De kroon staat voor de wederkomst van Jezus Christus als Koning der koningen. 'Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.' Handelingen 1:11b De wereldbol staat voor de zendingsopdracht. 'Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.' Mattheüs 28:19
Op onze bijeenkomst hebben we met elkaar God gedankt voor alles wat hij ons het afgelopen jaar gegeven heeft. Dat wat we nodig hadden voor ons dagelijkse leven. Bovenal dankten we Hem voor alle geestelijke zegeningen Voor ons wat dit tegelijkertijd een soort van Kerstdiner. Want de Kers wordt hier niet gevierd. De maand december zal voor ons dan ook een hele gewone maand worden. We hebben zelfs geen enkele dag vakantie.

Elke maand is er s’morgens hier in Jeruzalem een zgn. mannenontbijt. S’morgens komen dan Messiasbelijdende leiders bij elkaar voor een ontbijt. Ook luisteren we dan naar elkaars "bedieningen" en bidden we voor elkaar. Soms heeft er iemand een inleiding. Ik weet mij bevoorrecht daar deel van uit te mogen maken. Het is fijn om zo regelmatig contact te hebben met de verschillende leidinggevenden van de gemeente hier in Jeruzalem

Het is hier een klein beetje winter geworden, in die zin dat het s’avonds snel afkoelt als de zon ondergaat. Overdag zijn de temperaturen voor Hollandse begrippen nog redelijk. Het komt in Nederland niet vaak voor dat je in december nog een middagje in de zon kon zitten. Hier doe ik dat af en toe nog wel eens. Met de schoolboeken in de rugzak op weg naar een plekje in de zon. Deze week deed ik dat ook. Rustig zat ik daar, vlak onder de muur van de oude stad, verzonken in de boeken, mij niet van mijn omgeving bewust. Plotseling twee harde knallen. Een beetje paniek om mij heen. Loos alarm gelukkig. Iemand had in een straat wat verder op zijn tas onbeheerd achter gelaten. Geen goed idee, zeker niet als het in de buurt van het stadhuis is. Enfin, om een lang verhaal kort te maken, de straat was afgezet, een mobiel robotje werd losgelaten en met een afstandbediening op de verdachte tas afgestuurd. Hierna werd de tas werd tot ontploffing gebracht.

Politiek gezien is het onrustig. Is het hier ooit weleens niet onrustig geweest? Nethanjahoe heeft voor een aantal maanden een bouwstop afgekondigd voor delen van Judea en Samaria. Een groot deel van de bevolking is daar boos over. Sommige deskundigen zeggen, dat dit het wisselgeld is dat Israël moet betalen om Amerika te vriend te houden. Als Israël van plan is om (richting Iran) de eerste klap uit te delen, is steun van grote broer Amerika noodzakelijk.
Ook in Jeruzalem is het de laatste tijd onrustig. Op Zaterdag-avond is er een demonstratie van orthodoxe Joden tegen de opening op Zaterdag van een fabriek. Maar ook worden er tegendemonstraties gehouden van mensen die vinden dat het moet kunnen. In Beth-Shean is de auto van een Messiasbelijdend echtpaar in brand gestoken. Joden die in Jezus als hun Messias geloven zijn in bepaalde delen van het land niet graag gezien.

TWEE OUDGEDIENDEN VERHALEN VAN DE GROTE DADEN VAN GOD

DE EERSTE MUURSCHILDERING


HET AFWERKEN VAN DE MUUR

ISRAELISCH MARINE ELKE DAG ALERT


We hebben inmiddels al wat “winterse” dagen gehad. Dagen met veel, soms heel veel regen. In bepaalde delen van het land moesten mensen zelfs uit hun auto worden gered. In deze periode van het jaar zijn er soms grote temperatuursverschillen. Hadden we de ene dag 18 graden, de volgende dag was het 29 graden. Er is dus heel wat regen gevallen, maar volgens deskundigen nog lang niet genoeg. Gebed om regen is hier dan ook een wekelijks gebed in synagogen en gemeenten.
De politieke situatie blijft gespannen. Regeringsleiders vliegen van de ene hoofdstad naar de andere, om bepaalde dingen te bespreken. Af en toe doet de Israëlische marine grote wapenvondsten. Zoals bijvoorbeeld nog niet zo lang geleden toen een grote partij wapens bestemd voor de Hezbollah werd onderschept.
Wij zitten hier nog steeds in de “sleur” van de taalstudie. We waren van plan om rond Chanoekka/Kerst een aantal dagen naar Eilat te gaan om daar John Pex in de Shelter te bezoeken, maar dat plan gaat niet door. Tot eind januari hebben we geen vakantie. Men kent hier geen Kerst, en Oud-en Nieuw hebben we een aantal maanden terug al gevierd
We hadden een ontmoeting met een aantal pioniers die hier onder het Arabische volk gewerkt hebben, en nog steeds actief zijn. Wat is er door hen, onder moeilijke omstandigheden veel werk verzet. Als je de foto’s ziet uit lang vervlogen tijden, dan hebben wij het tegenwoordig maar makkelijk. Hoewel…we verlangen ook nog wel eens naar de tijd waarin er alleen postduiven rondvlogen. Email en Internet zijn fijne dingen, maar maakt het leven soms ook wel ingewikkelder, en onrustiger.
Zoals u wellicht weet, heeft de CAMA hier in Jeruzalem een begraafplaats. Omdat de begraafplaats gelegen is aan een drukke straat, komen daar veel bezoekers. Een tijdje geleden is het plan opgevat om de muren binnen de begraafplaats te gaan beschilderen. Op dit moment is daar mee begonnen. Het worden muurschilderingen die gaan over de bijbelboeken Genesis tot en met openbaring. Op dit moment is begonnen met het schilderen van de schepping. Door een vrijwilliger wordt op deze begraafplaats rondleidingen gegeven. Heel vaak krijgt hij dan de gelegenheid om te getuigen van de hoop die er is voor velen die hier liggen begraven. Mensen die hun vertrouwen hadden gesteld op de Joodse Messias Die het gezegd heeft:”Een ieder die in Mij gelooft zal leven ook al is hij/zij gestorven”

Beersheva en de Puriteinen

DE GRANAATAPPEL

DE NEGEV-WOESTIJN
De afgelopen tijd waren we een week in Beersheva. De CAMA heeft daar(boven een
bijbelwinkel) een appartement waar we in konden verblijven. We hebben die week diverse gemeente/kerk leiders ontmoet. Met hen hebben we gesproken over de ‘kerkelijke’ situatie in de Negev woestijn. Deze situatie verschilt nogal als je deze vergelijkt met de situatie hier in Jeruzalem. Het aantal gelovigen neemt toe, maar in verschillende plaatsen is gebrek aan leiderschap. Soms wordt een gemeente geleid door alleen de voorganger en maar een oudste. Veel buitenlandse kerken willen graag hun ‘vlag planten’ in Jeruzalem, terwijl men minder oog heeft voor hun broeders en zusters in het Zuiden van Israël. De komende maanden willen wij gebruiken om verder met mensen in de Zuid te spreken.
Een van de bijzondere gebeurtenissen was dat Albert in Beersheva voor het eerst gepreekt heeft in het Hebreeuws. Esther verzuchtte na de dienst:’Dit was de eerste keer in 26 jaar dat ik mijn eigen man soms niet kon verstaan”
Inmiddels is de taalschool ook weer begonnen. En de volgende cursus zal duren tot februari.
Nog niet zo lang geleden hadden we hier een hitte golf. Het was afgelopen zomer nog niet zo warm geweest.
Deze week hebben we heel wat mensen op visite gehad. Mensen die we nog nooit gezien hadden, maar ook ‘oude’ bekenden. Zo waren hier nicht Wil en haar man Albert. En ook trokken we een dag op met de Fam. Vogel.
Ik las een klein boekje over de Puriteinen en de nadere Reformatie. Uitspraken van mannen die in reformatorische kringen nog wel eens werden/worden genoemd. Israël nam in hun denken een grote plaats in. Misschien zouden we bepaalde dingen in onze tijd wat anders zeggen, maar toch…..je zou wensen dat alle reformatorische kerken (en evangelische kerken trouwens ook) met zulke ogen naar Gods heilshandelen met Israël zou kijken.
Samuël Rutherford zegt: ‘Ik zal blij zijn, als ik er getuige van mag zijn en mag zien dat de koninkrijken der wereld van Christus worden. Ik zou er zelfs vele jaren voor uit de hemel willen blijven als ik zou mogen zien hoe de Heere als de grote Overwinnaar het geprofeteerde onderdeel van Zijn liefde die zielen verovert, verricht, door nl. in Zijn Koninkrijk op te nemen de oudste zuster, de kerk der Joden’.
Velen hadden een heldere toekomstverwachting. Deze periode van zegen voor de hele wereld werd verwacht als een antwoord van de Heere op de gebeden van Zijn kinderen. John Owen zegt in zijn preek voor het Engelse parlement in 1649: de Heere brengt Zijn oude bondsvolk thuis en verenigt haar met de volheid van de heidenen ‘... in antwoord op de miljoenen gebeden opgezonden in alle generaties tot de troon der genade met het oog op deze heerlijkheid’.
Een positieve verwachting voor Israël vinden we ook bij tal van ‘uitlopers’ van het Puritanisme, zoals Matthew Henry, Charles Haddon Spurgeon, Robert Murray McCheyne en de Anglicaanse bisschop J.C. Ryle.
Met name McCheyne maakte zijn hoorders deelgenoot van de grote verwachting die hij koesterde voor Israël. In de preek over Rom. 1:16, die hij hield te Dundee na zijn terugkeer van een reis naar Palestina in 1839. Onder de titel: ‘Onze schuld aan Israël’, noemt hij een aantal redenen waarom wij geroepen zijn om eerst aan de Joden het Evangelie te verkondigen, onder meer: buiten Christus zijn zij verloren; we zijn navolgers Gods als wij in de eerste plaats Israëls belangen ter harte nemen, en: omdat hun aanneming voor de wereld het leven uit de doden zal zijn.

Loofhuttenfeest 2009

Scherpe beveiliging in de Oude stad in verband met het feest








Nog een paar dagen en dan is het Loofhuttenfeest afgelopen. Het loofhuttenfeest is een herinnering aan de tijd die het volk Israël doorbracht in de woestijn. Daar heeft het mogen ervaren, dat God voor hen zorgde door het manna en de kwartels, de waterbronnen en de kleding die niet versleet. Als bescherming bouwden ze loofhutten om in te wonen. Nu(2009) is het volk gesetteld in hun eigen land. Zwerven hoeven ze niet meer. In hutten wonen hoeft ook niet meer. En toch…was dit het gevaar niet, dat de komende geslachten(die de woestijntijd alleen van horen zeggen hebben) zouden gaan denken:”alles wat ik heb is te danken aan mijn eigen inspanningen?”
Opdat het volk niet zou vergeten gaf de Here hen de opdracht:’In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit Egypteland leidde: Ik ben de HERE, uw God”.
Juist nu de oogst is binnengehaald is het goed om aan die woestijntijd te denken en zich het vergankelijke te binnen te brengen. Dan kan het vertrouwen op God gericht worden. De loofhut leert ons dus de les, te leven in het vertrouwen op God. Eén week per jaar er eens bij stilstaan, dat we uiteindelijk(ook met al onze zgn. ingebouwde zekerheden) toch afhankelijk zijn van Gods trouw.
Een loofhut is een kwetsbare woning. Gezegend zijn we als we bij God mogen schuilen. Ps27 zegt daarover:’Want Hij bergt mij in zijn (loof)hut ten dage des kwaads, Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots’ Schuilen in Gods tent(loofhut) dat geeft pas echt zekerheid.
Een Loofhut is ook een tijdelijke woning, fragiel, kwetsbaar, vergankelijk. Rabbi Paulus gebruikt dit beeld in één van zijn brieven. Hij zegt in 2Cor. 5:’Want wij weten, dat, zo ons aardse huis dezes tabernakels gebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen”.
Verder is het Loofhuttenfeest nog een voorafschaduwing van de toekomst.

Deze week waren we uitgenodigd door de internationale christelijke ambassade om mee te doen met hun feest. We hadden in Ein Gedi een schitterende openingsavond. Deze week waren er s'morgens en s'avonds lezingen. Een van de sprekers heeft grote indruk op ons gemaakt. Het was David Pawson. Hij heeft(naar onze mening) een bijbelse, evenwichtige visie op Israel. We kwamen er achter dat hij geen enkel "heilig" huisje spaart. Zijn onderwerpen waren "Israel in the New Testament" en 'Defending Christian Zionisme" Met name ging hij in op dat wat er in het boek Handelingen over het land en het volk Israel geschreven staat.

Afgelopen week was hier ook de Jeruzalem mars. Duizenden christenen uit veel verschillende landen, liepen mee in deze mars. Vanaf ons balkon konden we alles meemaken.

Vandaag gaan we voor een tijdje naar Beersheva, om daar diverse leiders te ontmoeten.

Voorbereidingen voor Loofhuttenfeest

DE ETROG


IEDEREEN DOET MEE


HARD WERKEN AAN DE LOOFHUT


IN DE TUIN EN OP DE BALKONS, OVERAL WORDEN ZE ZICHTBAAR


WIJ WILLEN DE MOOISTE TAKKEN


AANKOMST VAN DE LOOFTAKKEN




Direct na Yom-Kippoer, de Grote Verzoendag wordt er begonnen met de voorbereidingen voor het Loofhuttenfeest. Het Loofhuttenfeest(Soekot) begint 5 dagen na Yom-Kippoer.
Twee dingen staan in dit feest centraal. Twee dingen die de God van Israel Zelf bevolen heeft:Het wonen in Loofhutten als herinnering aan de 40 jaar in de woestijn, na de uittocht uit Egypte, en de vreugde, grote vreugde. In Deut.16:4 staat:'En gij zult vrolijk zijn op uw feest".
Als je zo door Jeruzalem loopt, dan zie je, hoe men iedere dag druk bezig is met het bouwen aan de Loofhut. Een hut gemaakt van planken, en met een dak van palmbladeren.
Een belangrijk onderdeel is de Loelav. Dat is een plantenbundel bestaande uit een palmtak, twee wilgentakken en drie mirtetakken. Ook een etrog(een soort citroen) maakt deel uit van het geheel. Dit alles in overeenstemming met dat wat we lezen in het boek Deut. "Op de eerste dag zult gij vruchten van sierlijke bomen nemen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en van beekwilgen, en gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de Heere, Uw God, zeven dagen lang"

Een mededeeling van huishoudelijke aard:We ontvingen gisteren een SMS-bericht, dat we beiden geslaagd zijn voor ons examen. We gaan dus beiden door naar de volgende ronde.

Het jaar 5770 en het boek des levens

Tijdens de maand Elloel (September) wordt elke dag, behalve op Sjabbat, tijdens het ochtendgebed en avondgebed op de Sjofar geblazen. Dit om de mensen aan de naderende Hoge Feestdagen te herinneren:Het Joods Nieuwjaar(Rosj-Hasjana) en Yom-Kippoer(de grote Verzoendag) Het geluid van de ramshoorn(Sjofar) herinnert aan een aantal dingen. Het ‘bazuingeschal’ roept op tot bezinning en tot denken aan het oordeel dat komt:
Ontwaakt, gij die slaapt, uit uw slaap,
gij die sluimert uit uw sluimering!
Onderzoekt uw daden en keert boetvaardig om!
Gedenkt uw Schepper!
Als Nieuw-Testamentische gelovigen zijn we ons vaak niet bewust hoe vaak in de Bijbel het geluid van de Sjofar wordt genoemd. Als aankondiging van belangrijke gebeurtenissen. Volgens het boek Openbaring zullen er straks bij het geluid van de bazuin stemmen klinken die zeggen:’Het koningschap over de wereld is gekomen aan onze Here en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als Koning heersen tot in alle eeuwigheden’ En volgens dezelfde apostel zullen straks bij bij het geklank van de laatste bazuin de doden in onvergankelijkheid worden opgewekt. En dan zal de Here Zelf, op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zullen zij, die in Christus gestorven zijn, het eerst opstaan. En daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zo zullen wij altijd met de Here wezen”

In alle synagoge wordt op nieuwjaardag (17 september) Gen.22 gelezen. Abraham die gewillig was om zijn zoon te offeren. We weten hoe de geschiedenis af liep. In vers 13 lezen we:’Toen sloeg Abraham zijn ogen op en daar zag hij een ram achter zich, met zijn horens verward in het struikgewas” Deze ram nam de plaats van Izaak in. De Heere Zelf voorzag. Abraham noemde die plaats dan ook “De Heere zal voorzien”. Wanneer Joodse mensen op nieuwjaarsdag het geluid van de Sjofar horen denken ze terug aan het feit, dat de Heere toen Zelf voorzag in offerdier. De God van Israel heeft 2000 jaar geleden op een hele wonderlijke wijze voorzien. In de Here Jezus heeft Hij Zelf in het Offer voorzien.
Op nieuwjaardag wensen de mensen elkaar ‘kitevah tovah’ toe. Dat is ‘mag je ingeschreven staan in het boek van het leven’. Men denkt dan met name aan het komende jaar. Dat het komende jaar een gezegend en een zoet jaar zal zijn. De komende dagen als je bij mensen op bezoek gaat, krijg je vaak een stukje appel aangeboden ‘gedoopt’ in de honing. Ook in het nieuwe testament komt het boek des levens een aantal keren voor. Onder andere in het boek Openbaring. Opb 3:5:’Wie overwint, zal aldus bekleed worden met witte klederen; en Ik zal zijn naam geenszins uitwissen uit het boek des levens, maar Ik zal zijn naam belijden voor mijn Vader en voor zijn engelen. De overwinning is behaald door de Messias van Israel. De Leeuw uit de stam Juda, de wortel Davids, Die heeft overwonnen om de boekrol en haar zeven zegels te openen.” Opb 12:11 zegt:’ En zij hebben hem overwonnen door het bloed van het Lam” Zij die in dit boek des levens staat ingeschreven hebben een rijke toekomst. Dan kan het komende jaar misschien niet zo' zoet jaar zijn. Een jaar met zorgen en verdriet. Maar dan mogen we weten een eeuwige toekomst te hebben. Te leven vanuit de vreugde voor altijd ingeschreven te staan in het boek des levens wensen we jullie/u van harte toe.
Vanuit Jeruzalem wensen we u een gezegend nieuw jaar toe.

Kunst in Jeruzalem

Vandaag is het alweer Vrijdag(Shabbat-avond) Dat is altijd weer goed te merken. We wonen ongeveer midden in het centrum. En het is heerlijk om mee te maken, het centrum op Vrijdag helemaal tot rust te zien en horen komen. Ook de zaterdag is hier altijd lekker rustig. Totdat Zaterdag tegen de avond de volgende dag alweer aanbreekt(de volgende dag begint hier niet de volgende dag, maar de avond voordat de volgende dag aanbreekt) Dan 'lopen' de straten weer vol. Want dan zijn ook de mensen die zich het strikts aan de shabbat-rust houden alweer op één van de terrasjes te vinden. Vandaag ging(zoals elke Vrijdagavond) rond een uur of half zeven de sirene, als teken dat de shabbat aanbreekt. Onze buurvrouw vertelde dat de sirene een tiental seconden afgaat. In die tijd heeft ze dan nog net even de tijd om het gasfornuis uit te zetten, het licht aan te steken, en om al het andere noodzakelijke “werk” te doen. Want nadat het geluid van de sirene is gestopt mag er niet meer gewerkt worden. We zijn uitgenodigd om morgen (Zaterdag) een bijeenkomst van gelovigen in de Negev woestijn mee te maken. Alle gemeenten uit de Negev komen daar morgen bij elkaar om God te danken, te loven en te prijzen voor dat wat Hij in de woestijn aan het doen is.
Voor hen die geen ‘vreemde’ in Jeruzalem zijn heb ik wat foto’s bijgevoegd van de tramrails die aangelegd wordt. De ene foto is genomen in de richting van de Nieuw-Poort, en op de andere foto is te zien, hoe straks de sneltram vanaf de Nieuwpoort de Jaffa straat in zal rijden. Tijdens mijn wandeling door de stad kwam ik nog een aantal kunststukken tegen. Voor hen die van kunst houden..geniet ervan.


De nieuwe tramrails langs de Nieuwpoort

De nieuwe tramrails in de bocht naar de Jaffa straat

Kunst te zien in de nieuwe 'koopgoot' van Jeruzalem

Jordanie 2009

In Jordanie

Het Oude Petra


Het brood en de wijn
We zijn inmiddels al weer een poosje terug uit Jordanië. Het is altijd weer een hele onderneming om met personenauto’s de grens Israël/Jordanië over te steken. De Israëlische nummerplaten worden door de Jordaanse grenswachten verwijderd, en er worden dan Jordaanse nummerplaten op de auto’s geschroefd. Ook alle stickers en plaatjes waar Hebreeuwse tekens op staan moeten onzichtbaar worden gemaakt. Ondanks het vredesverdrag tussen de twee landen, zijn mensen uit Israël niet echt graag geziene gasten in Jordanië.
We hadden een aantal overnachtingen in Petra. Het oude Petra was de hoofdstad van de Nabateeërs. De stad is gelegen in een kloof in de heuvels en is volledig uitgehakt uit de roze-rode rotsen. Ongelofelijk te bedenken, dat de Nabateeërs de rotswanden alleen bewerkten met een hamer en een beitel. Omdat we verleden jaar de oude stad van Petra hebben bezocht, zijn we dit jaar lekker ‘thuis’ gebleven.
Tijdens deze conferentie hadden we ontmoetingen met andere Cama werkers uit de omringende landen. Met sommigen van hen hebben we maar eens per jaar(in Petra) contact. Want in sommige landen is het zelfs verboden/gevaarlijk om e-mail contact met Israël te hebben. Elke keer is het weer bijzonder om met broeders en zusters uit de omringende landen( Israël, Jordanië, Libanon, Irak en Koerdistan enz) samen het avondmaal te vieren, en onze Heiland te gedenken, totdat Hij komt. Geen zilveren avondmaalsbeker(s) maar plastic bekertjes worden gebruikt. Maar de betekenis blijft dezelfde:Hij kwam om Zijn leven te geven tot een volkomen verzoening voor al onze zonden.
Inmiddels zijn we de laatste maand ingegaan voordat de schoolvakantie aanbreekt. Deze vakantietijd zullen we o. gebruiken om contacten te leggen met de diverse Gemeenteleiders in het Zuiden van Israël, en om de bestaande contacten te versterken.
Een aantal dagen voordat we naar Jordanië gingen kwamen onze spullen uit Nederland aan. Toen we uit Jordanië terugkwamen zijn we begonnen met het uitpakken van een aantal dozen. Het is fijn om weer je eigen boeken bij de hand te hebben. De meeste dozen laten we echter dicht, omdat we mei/juni naar onze (voorlopige) ‘definitieve’ plek hopen te verhuizen.

Back to Bethlehem. Peter Wells overleden

De Back to Bethlehem groep op de Olijfberg

Esther aan het werk op de CAMA begraafplaats in Jeruzalem

Naast de taalstudie is het af en toe wel eens leuk om helemaal wat anders te doen.
Zo kon ik de afgelopen tijd een groep(back to Bethlehem) van ongeveer 39 mensen rondleiden. Onze wandeling begon bij de Jaffa-Poort. Via de Armeense wijk kwamen we langs de Sions-poort. Hier stonden we kort stil bij de onafhankelijkheidsoorlog van 1948. De kogelgaten in de muur zijn daar nog de stille getuigen van. We liepen daarna door de Joodse wijk. Langs de Hurva Synagoge. Deze synagoge werd door de Jordaniër verwoest. Nu is men deze synagoge aan het opbouwen. We liepen de trappen af richting de Klaarmuur. Daarna wandelden we naar de Damaskuspoort. Daar stond de bus op ons te wachten. En deze bracht ons naar de top op de Olijfberg. Daar hadden we een prachtig zicht op de stad Jeruzalem. En stonden stil bij de berg Moria(hier was Abraham gewillig om zijn zoon te offeren) Precies op die plek werden de eerste en de tweede tempel gebouwd. Precies op die plek staan nu de Rotskoepel en de El-Aksa Moskee. Op deze plek werden ten tijde van het Oude Testament duizenden offers gebracht, en vloeiden er miljoenen liters bloed. Allemaal heenwijzend naar het Lam van God dat de zonde der wereld wegneemt. Via een stijl pad liepen we naar beneden richting Gethsemane. Op een terrasje gebruikten we de lunch. Daarna bezochten we Gethsemane. We hadden het voorrecht om in een privé-tuin samen te kunnen komen. Daar overdachten we het lijden van de onze Heiland. We hadden een moment van stilte, en een aantal broeders en zusters uit de groep gingen voor in gebed.
Hierna liepen we naar de ‘kerk van alle natiën’ en stonden even stil bij de betekenis van het Kidron dal en de Hinnon-valey Toen liepen we richting de Leeuwenpoort. De poort die zo’n grote rol heeft gespeeld in de bevrijding van Oost-Jeruzalem. Aangekomen bij de Leeuwenpoort kwamen we tot de ontdekking, dat zojuist het middag gebed van de Moslims was afgelopen. Het ‘tempel’-plein stroomde leeg. En er was geen doorkomen aan. Na ongeveer 25 minuten konden we onze wandeling over de Via-Dolarosa vervolgen. We stopten bij het Austrian guasthouse. Vanaf het dak hadden we een schitterend zicht over Jeruzalem. We eindigden onze wandeling over de Via Dolarosa in de Heilige Grafkerk.
Hierna werden we door de bus opgepikt bij de Jaffa poort en werden we naar de graftuin gebracht. Daar kregen we een rondleiding door een Nederland gids. En met zicht op het open graf hadden we met elkaar een korte samenkomst. We zongen liederen en iemand van de groep had een meditatie voorbereid. Hierna ging de groep met de bus naar Bethlehem.

Afgelopen week is hier in Jeruzalem Peter Wells overleden Hij was jarenlang de directeur van de graftuin in Jeruzalem. Dit jaar gaf hij nog leiding aan de samenkomst op de vroege Paasmorgen in de graftuin bij het open graf. Hij heette iedereen welkom met de woorden:’"Risen lord Jesus, the lamb upon the throne, we join with all of heaven in declaring your glory," Hij zei:We heten u allen welkom in de ‘opstandingtuin” En vervolgde met de woorden:'Here, U overwon de dood en het graf en we weten dat U op de troon zit voor altijd" Het team van de graftuin zal hem missen. En voor hen was het een treurige dag. Maar(zei de voorganger aan het open graf) "We weten dat de woorden van de Here Jezus waar zijn 'wie in Mij geloofd zal leven ook al is hij gestorvan" Zijn wens was om begraven te worden op de CAMA Begraafplaats hier in Jeruzalem. Als team hebben we een week voor de begrafenis de begraafplaats schoongemaakt.

We hadden een vergadering met werkers van de CAMA uit Rustland. Wonderlijk. Niet lang na de val van de voormalige Sovjet Unie werden de eerste CAMA werkers naar Rusland gezonden. En nu zendt de kerk die daar ontstaan is hun eerste ‘eigen’ werkers uit, om in Israël gehoor te geven aan de Grote Opdracht.

We bezochten Tell-Aviv. Een van de broeders die we daar kennen, werkt daar onder prostituees en drugsverslaafden. We deden mee aan een bijbelstudie die werd bijgewoond door ex drugsverslaafde en ex prostituees. Prachtig om hun getuigenissen te horen.

Wat wij na dit jaar gaan doen, wordt langzaam maar zeker steeds helderder. We kunnen daar nu(in het “openbaar’’) nog niet veel over zeggen.

Zaterdag hopen we voor een kleine week naar Jordanië te gaan. We zullen daar werkers ontmoeten uit de verschillende landen in het Midden Oosten. Het is altijd weer mooi om te horen hoe anderen het werken op het ‘veld’ ervaren.

Vandaag zijn onze spullen vanuit Nederland aangekomen. We zijn voorlopig nog wel even bezig om alles op zijn plek te zetten. Maar we zijn dankbaar dat alles is aangekomen.