HET LEZEN WIL MAAR NIET LUKKEN

GENIETEN IN HOGE HEXEL

GENIETEN IN HOGE HEXEL













Aan ons weekend in het Oosten van het land, konden we gelukkig nog een extra dag “plakken”. We hadden een leuke Maandag met sneeuw. Het gaf een landschap met een hoog ‘Anton Pieck-gehalte’ Woensdag hadden we een afspraak in Roermond. Een hele nieuwe ervaring. Want(zover we ons herinneren) waren we nog nooit zover naar het Zuiden afgereisd. s’Middags hadden we eerst een ontmoeting met een aantal mensen van de Gemeente. En(ja, Albert had er stiekum op gehoopt) we werden onthaald op een heerlijk stuk originele Limburgse Vlaai. Van een broeder en zuster hadden we de uitnodiging ontvangen om bij hen het avondeten te hebben. s’ Avonds hadden waren we aanwezig op een Gemeentevergadering. Bijzonder om te ervaren hoe in een korte tijd een band kan ontstaan met broeders en zusters die je nog nooit gezien hebt, en die ook een totaal andere achtergrond hebben:Zij afkomstig uit een Rooms-Katholieke achtergrond, wij stevig Reformatorisch.
Donderdag ochtend waren we uitgenodigd om in Soest iets over ons werk te vertellen en iets te laten zien. Een lief echtpaar in Bilthoven had ons aangeboden, dat we evt. bij hen zouden kunnen overnachten. Hier gingen we graag op in. Midden in de nacht kwamen we aan in Bilthoven. 2 opgemaakte bedden stonden voor ons klaar. Na de heerlijke nacht en het ontbijt gingen we op weg naar de Julianakerk in Soest. Ook hier was de ontvangst hartelijk. Na de luch weer op weg gegaan naar Scheveningen. (Toch wel) een beetje moe, maar voldaan keerden we na 2 dagen terug op ons “stekkie”
Van het lezen van boeken wil het maar niet komen. We hadden plannen om veel te lezen. Maar(om een nieuwe uitdrukking te gebruiken) dat ging ‘em niet worden” Aan de televisie ligt het niet:die hebben we niet. Aan de internet ligt het ook niet:We hebben geen permanente aansluiting. Onze mail checken we met een zgn. prepaid-stick. Maar lezen:het komt er gewoonweg niet van.
Zondagochtend gingen we op weg naar Hoek van Holland, om daar een (s)preekbeurt te vervullen in de Gemeente “De Bazuin”. Een Gemeente waar we al heel lang mee verbonden zijn. Met velen uit de Gemeente onderhouden we een hartelijk contact. Het bereiken van “De Hoek” had wel wat voeten in de aarde. De sneeuw was zo hoog “opgestapeld” dat we zonder die weg te scheppen niet weg konden komen. Tussen Scheveningen en Loosduinen kregen we gelukkig ook nog hulp van een echte sneeuwschuiver. Onderweg zeiden we het een aantal keren tegen elkaar:”Wat een prachtige witte wereld”. Ondanks de ongemakken genoten we van de sneeuw. “Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de HERE; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw” was een tekst die bij ons boven kwam.
Na de dienst mee met moeder Knoester. Koffie drinken met een “Groene”(alleen bij de insiders is bekend welk een lekker gebak dat is) En daarna de heerlijke maaltijd met spruitjes.
Maandag-avond hadden we een vergadering van de Thuisfrontcommissie. We keken terug op een goede verlofperiode. En keken verwachtingsvol uit naar dat wat het jaar 2011 gaat brengen.
WE WENSEN AL ONZE BLOGLEZERS HELE GEZEGENDE KERSTDAGEN TOE. JEZUS IS 2000 JAAR GELEDEN GEKOMEN, NU LEEFT HIJ OM VOOR ONS TE BIDDEN, STRAKS KOMT HIJ OM ALLE DINGEN NIEUW TE MAKEN!

Kerst Thabor 2010

EERSTE WEKEN VAN DECEMBER

DE SLEUTELS EN DE KEPPEL

ISRAELHOEK BAPTISTENGEMEENTE VROOMSHOOP

STIL LEVEN OP DE ACHTERPLAATS

KERSTVIERING OP SCHEVENINGEN

Zondag waren we in de Vrije Baptisten-Gemeente te Bleskensgraaf. Regelmatig sluiten nieuwe mensen zich aan bij de Gemeente. Ook deze Zondag werden 3 nieuwe mensen aan de Gemeente voorgesteld. Ook met broeders en zusters hier onderhouden we goede contacten.
Maandag waren we op Urk. Omdat we vroeg waren zijn we eerst even het dorp ingegaan, en hebben we een bezoek gebracht aan de haven. Voor het avondeten waren we bij een echtpaar uitgenodigd. Een heerlijke maaltijd met(hoe kan het ook anders)vis. Ook deze avond mochten we iets vertellen, en konden we iets laten zien van het werk dat wij in Israel mogen doen. Fijn om ook hier te ervaren dat mensen betrokken zijn bij Israel. Van een van de broeders kerkenraad kregen we o.a nog een zak met heerlijke Urkse Scholletjes mee. Wat een feest!
Dinsdag hadden we de traditionele Kerstmiddag voor de senioren in gebouw Thabor te Scheveningen. Toen Albert nog pastoraal werker was waren we op deze middag altijd aanwezig. Heel fijn was het, om er deze keer weer eens bij te kunnen zijn. Gelukkig waren er in het programma ook 2 pauzes opgenomen. Want wat hebben die Scheveningers elkaar altijd veel te vertellen?!?! Naast het zingen met elkaar, waren de kinderen van de Oranjeschool er om voor ons te zingen. Heerlijk spontaan kunnen kinderen toch zijn. Toen ik hen iets vertelde over de geboorte van de Here Jezus, ging een vinger omhoog. “Is dat eeecht gebeurd?!?”
De meditatie ging over Simeon. Aan de hand van zijn geschiedenis stonden we stil bij 3 V’s. Verwachting, Vertroosting en Vervulling. Ook als Gemeente leven we in de Verwachting op de komst van de Heere Jezus. “Ons burgerschap is in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het gelijkvormig wordt aan Zijn verheerlijkt lichaam”. De eerste komst van de Messias van Israel stond in het teken van de verzoening die Hij zou komen brengen tussen God en mensen. Hij kwam, nederig en klein, vertrapt, geslagen, bespuwd, bespot. Zijn wederkomst zal anders zijn. Hij zal komen als de Koning der koningen, en als de Heere der heren. We zongen het deze middag:”Nog eens zal Hij verschijnen, als Richter van ‘t heelal” Maar voor hen die Hem kennen en Hem verwachten zal het ook een blijde ontmoeting zijn. Want, zegt dat lied verder:”die ‘t hoofd van al de zijnen voor eeuwig kronen zal” Voor hen die bekend zijn met de zgn. “Nederlandse Geloofsbelijdenis”:art.37 zegt het met deze mooie woorden:” Daarom verwachten wij dien groten dag met een groot verlangen, om ten volle te genieten de beloften Gods, in Jezus Christus onzen Heere”
Woensdag-avond hadden we een “thuiswedstrijd” We in Vlaardingen op een Gemeente-avond van onze eigen thuisgemeente. Voor de pauze werd ds. Snaterse voorgesteld aan de Gemeente. Hij is door onze thuisgemeente beroepen. Het was een goede ontmoeting met hem. Na de pauze was het onze beurt. Het was fijn om de broeders en zusters van de “eigen”Gemeente te ontmoeten. De avond had nog een wat vreemd einde. Bij het weggaan bleek de jas van Albert te zijn verwisseld. Er was precies zo’n zelfde jas(met exact dezelfde kleur, en naar later bleek uit dezelfde Vlaardingse winkel) aan de kapstok blijven hangen. Wel was hij een maatje of 4 kleiner. Nu wat dat het ergste niet, maar de autosleutel en de sleutel van ons huis zaten er ook in. (Iets wat we nooit laten gebeuren) Er zat in deze jas wel een andere sleutelbos, maar daar hadden we natuurlijk niets aan.
Alle senario’s werden doorgenomen, maar de oplossing werd niet gevonden. Br. Kruidenier boodt ons aan om ons naar Albert’s moeder in Hoek van Holland te brengen, enz..enz.. Juist toen we waren vertrokken,ging de telefoon in de auto. Een broeder was thuis gekomen, en het was zijn vrouw opgevallen, dat hij een toch wel wat grote jas aanhad. Hij vond hem inderdaad wel ietwat ruim zitten. Maar ja, van wie was die jas? Gelukkig, in een van de (verborgen binnen)zakken vond men(jawel) een keppel/kippa. Dan moest die jas wel van Albert zijn. Enfin via, via werd contact met ons opgenomen. “Een keppel in mijn jas??” Hoe kan dat nu weer? We hadden niet bewust een kippa naar Nederland meegenomen. Hoe was die daar gekomen? En deze winterjas had ik al zo lang niet meer gedragen. Na enig rekenen kwamen we tot de conclusie:Toen we nog in Jeruzalem woonden, is Albert in de winter van 2009 wel eens een paar keer met deze jas naar de Klaagmuur gelopen. En zo kwam het dat dit hoofddeksel in zijn jas terrecht was gekomen. De kippa hadden we allang voor ‘verloren” gehouden. Samengevat:Uiteindelijk had het einde van de avond een hoog Kerstverhaal-gehalte:Sleutels terug en…… kippa terug. Bedankt broeder!
Donderdag-avond waren we uitgenodigd voor een gesprek met het bestuur van de CAMA.
Vrijdag waren voor een power-point presentatie in wijkgebouw Rehoboth op Scheveningen. Ook hier weer een fijne avond. Met bekenden en onbekenden.
Zaterdag gingen we op weg naar bungalowpark “Hoge Hexel” We verbleven daar een weekend. Op Zondag-morgen waren we in een dienst die geleid werd door ds. Jaap Jongejan. Albert is een tijdje pastoraal werker bij hem geweest toen hij nog in s’Gravendeel stond. De Kerk staat in Vrienzenveen. Met de auto nog geen 10 minuten bij ons vandaan. Wat was het eerste dat ons opviel toen we Vrienzenveen binnenreden? Jawel…en Davidsster. Hoog uitstekend op een van de wieken van een molen. Dat deed ons deugd. We genoten van een heerlijke dienst. Het was fijn zingen in de volle grote Kerk aldaar. We begonnen met het lied “Hosanna, hosanna, de Koning komt, in de Naam van de God van Israel!” Precies in de “roos”! De dienst stond in het teken van de wederkomst van Israel’s Messias op de Olijfberg. Heel persoonlijk kwam vanmorgen de vraag naar de 100en aanwezig in de Kerk:”Bent u klaar voor de wederkomst van de Heiland?” Tot nu toe preekte Abert elke Zondag. We genoten van het feit, dat we nu samen ‘gewoon’ in de bank konden zitten, en luisteren.
s’Avonds waren we in de Baptisten Gemeente te Vroomshoop. Ook weer heel dichtbij. We mochten in de dienst een prestentatie geven over “ons” werk in Israel. Getuige de speciale Israel-hoek is er hier een bijzondere liefde voor Israel. En dat alles omdat ook in deze gemeente het Woord van de God van Israel een belangrijke plaats inneemt. (aangetrouwde) neef ds. v/d Zeeuw preekte uit Hand.3:11-16. De Persoon en het werk van de Here Jezus stond in de prediking centraal. Hij moest en moet verkondigd worden. Ook genoten we van het zingen met elkaar. We hadden een goede tijd in het Oosten van het land.

DE LAATSTE WEKEN VAN NOVEMBER

PRACHTIG UITZICHT VANUIT DE UITERJOON

VERHALEN MIDDAG IN DE UITERJOON

ONZE LIEVE MOEDER WAS JARIG

NIET BESTEMD VOOR ONZE JOODSE VRIENDEN:PANNENKOEKEN MET SPEK

GEZELLIG OUDERWETS SPELLETJES DOEN

EN LEKKER GEGETEN DAT WE HEBBEN

ALS HET EVEN KAN ZIJN WIL EN ALBERT OOK ALTIJD VAN DE PARTY

Zo is de maand December alweer aangebroken. We genieten nog steeds van “ons” huisje op Scheveningen. We laten ons de vis goed smaken. Zo af en toe maken we een lekkere wandeling over de boulevard.
We hadden een fijne Zondag in Middelharnis. We waren uitgenodigd door de Christengemeente “de Rots” aldaar. Het is altijd goed om weer eens nieuwe mensen te ontmoeten. Broeders en zusters waarmee we door het geloof in de Here Jezus verbonden zijn. Na de dienst met zus en zwager mee naar huis. We ontmoetten daar ook nog vrienden die erg meeleven met ons en met Israel.
Voor Dinsdag hadden we een uitnodiging ontvangen om in het pand van de “vergadering” aan de Dunne Bierkade in den Haag een powerpoint presentatie geven. Ook hier hadden we de meeste mensen nog nooit gezien. Maar hartverwarmend was, hoe we aan het einde van deze samenkomt door verschillende mensen in gebed werden opgedragen. “Een in de Naam van Jezus, een zin en een gemoed, een in’t geloof der schriften, een in het verzoenend bloed”
Ik maakte een doordeweekse kerkdienst bij van de Gereformeerde Gemeente op Scheveningen. Als kind ging ik elke zondag 2x naar dit kerkgebouw aan de Nieuwe Laantjes. Hier volgde ik de catechisatie, en ging ik naar de club. Het was leuk na zo’n lange tijd weer eens terug te zijn. Overal waar we komen heeft de tijd niet stilgestaan. Hier duidelijk wel. Naar mijn gevoel is er hier in vergelijking met 50 jaar geleden niets veranderd. En in sommige opzichten is daar ook niets mis mee. En ja, het was best ook wel weer eens “aardig” om de Psalmen op hele noten te zingen. Ps.72:11:“Zijn Naam moet eeuwig eer ontvangen, Men loov Hem vroeg en spa;De wereld hoor’ en volg’ mijn zngen, Met Amen, Amen, na”
Toen we uit Israel vertrokken hadden we ons voorgenomen om in Nederland een acht-tal Hebreeuwse kranten te lezen. Maar we kwamen er achter:”De geest is gewillig, maar het vlees is zwak”. Het goede bericht is, dat we ze inmiddels uit onze koffer hebben gehaald. Het minder goede bericht is, dat ze tot op de dag van vandaag ongelezen zijn. We zullen nog de nodige pogingen ondernemen.
We waren in Maasland. We zouden daar o.a een ontmoeting hebben met de directeur van de CAMA, Ab Goldberg. Helaas moest hij afbellen, omdat het verkeer rond Utrecht helemaal vaststond in verband met de barre weerstomstandigheden.
Moeder Knoester was jarig. Volgens de traditie had ze ook dit jaar een aantal huisjes gehuurd. Normaal gesproken vindt dit plaats ergens op de Veluwe. Maar dit jaar was gekozen voor “De Katjeskelder” in Den Bosch. We hadden een paar heerlijke ontspannen dagen, met moeder, broer, schoonzus, zus en zwager en hun kinderen. Op Zaterdag kwamen nog een nicht en haar man langs. Heel gezellig.
Het kwam mooi uit dat ik op Zondag was uitgenodigd om te spreken in de CAMA Gemeente te den Bosch. Niet zover rijden van “De Katjeskelder” vandaan. In Den Bosch zelf was ik niet bekend. Wel met de zgn. “Bosche bollen”. Men vertelde mij dat er ongeveer 6000 van deze lekkernijen per dag worden gemaakt in Den Bosch. Het was een fijne dienst. En ook na de dienst hadden we nog goede gesprekken. Ook met deze Gemeente houden we graag contact. Maandag ochtend was het alweer de tijd om “op te breken”. Dinsdag hadden we een powerpoint-presentatie in zorgcentrum “De Uiterjoon” op Scheveningen. We waren bijeen op de 8e verdieping met een prachtig uitzicht over het strand en de Noordzee.
Woensdag in s’Gravendeel. We waren daar op de alleenstaande-kring. Toen Albert pastoraal werker was mocht hij ook leiding geven aan deze kring.
Een domper op alles is, dat het met de gezondheid van Esther’s moeder niet zo goed is. Aan de andere kant zijn we ook wel blij, dat we juist nu met verlof in Nederland zijn.
Deze week werd door iemand uit Urk geregeld, dat we a.s Maandag ook daar een presentatie mogen geven. DV zullen we zijn in de Hervormde Kerk `De Bron``. Nadere informatie volgt via URK-FM in de uitzending van Donderdagavond(ziekentroost) en Zondagavond. We staan steeds weer opnieuw verbaasd hoe de mensen ons kunnen vinden.

WEEK 4 EN 5 OP SCHEVENINGEN

ARIE KNOESTER EN ZIJN VROUW

STICHTING DE RANK

MEDITATIE OP URK-FM


DE JONGENS VAN DE TECHNIEK

PRESENTATOR KEES
Afgelopen tijd bezochten we br. Arie Knoester. Samen met zijn vrouw en vrijwilligers doet hij prachtig werk o.a in de gevangenis. We vertelden hem over onze Joodse “vriend” met zijn wietplantjes.(zie ons vorige blog) Waarschijnlijk moet hij een aantal maanden “brommen”. Arie hoopt hem dan te bezoeken. Als wij de kans krijgen willen we hem ook nog bezoeken. We bezochten Arie en zijn vrouw in hun “werk-pand” in den Haag. We hadden een korte ontmoeting met iemand die 30 jaar verslaafd is geweest aan de drug. Met een brede glimlach zei hij:”Maar in de Here Jezus een nieuwe schepping geworden”. Spontaan als Arie is pakte hij zijn gitaar, en speelde en zong voor ons een rap-nummer zoals hij die zingt in de bajes.

Op Vrijdagavond mocht Albert een kerkdienst leiden in zorgcentrum “Het Uiterjoon” op Scheveningen. Er wonen daar mensen met een warme liefde voor de Heere God en….Israel. Na de dienst tijdens het handen schudden, kreeg ik een hand van een Scheveningse in klederdracht. Ze zei:”Dominee, het eerste wat ik s’morgens altijd doe als ik wakker wordt, is ……bidden voor Gods oude bondsvolk Israel”. Na de dienst was er koffiedrinken. Het was moeilijk om daar ‘weg te komen’. Want uiteraard kwam(i.v.m onze Scheveningse achternaam) steeds de vraag terug:”Van wie ben jij dr’ien”. Waarna vervolgens de verschillende “scheldnamen” genoemd werden. Ben jij dr’ien van de….?of van….? Na de dienst ook nog even op visite geweest bij een broeder die in de Uiterjoon woont. Ook zijn kinderen waren er. Hij(de leeftijd van 90 jaar gepasseerd) was een aantal maanden geleden ook bij ons op bezoek in Israel.

Heel leuk dat we een uitnodiging kregen vanuit Urk. In Israel luisteren we(op Donderdag en Zondag) vaak naar de programma’s van Radio URK-FM. Deze programma’s worden uitgezonden via de ether en via internet. Donderdag-middag waren we uitgenodigd bij mensen thuis. s’Avonds zijn we naar de studio gegaan. Albert mocht daar een meditatie houden. Ook konden we iets vertellen over ons werk. Was best heel bijzonder. Voor het eerst zagen we de mensen die altijd de techniek verzorgen. Ook spraken we met de zusters aan de telefoon en achter de computer, die de verzoekjes aannemen. En we ontmoetten Kees, die altijd het programma presenteert op Donderdagavond. We hadden een heerlijke avond

Zondag waren we in de CAMA Gemeente van Gouda. Ook daar mochten we het project “Family of the Messiah” toelichten. Albert mocht in deze dienst spreken. Ook hier hadden we na de dienst fijne ontmoetingen.
Dinsdag avond waren we op een Israel-avond van de Hervormde Gemeente van s’Gravendeel. Albert is daar een aantal jaar pastoraal werker geweest. Het was leuk om daar oude bekenden te ontmoeten. De Gemeente heeft een “Kerk-en Israel” werkgroep. Een Gemeente ook, die betrokken is op het werk dat wij in Israel mogen doen.
Zondag waren we in Hoek van Holland, in de gemeente “De Bazuin” De broeders en de zusters uit deze gemeente kennen we al lang. Een aantal van hen heeft ons al een keer bezocht in Jeruzalem. Een meelevende Gemeente.

Week 3 Scheveningen

HET FRONT EN THUISFRONT "PROOST"

THUISFRONT

THUISFRONT

THUISFRONT

EEN LEZING IN VEENENDAAL DOOR BARRY HORNER

KOM EN ZING MEE AVOND OP SCHEVENINGEN

IN GRAAFSTROOM

IN GRAAFSTROOM
We genieten van de heerlijke tijd hier. Naast de rust en ontspanning vinden we het fijn om de broeders en zusters te ontmoeten.
In Veenendaal waren we op een dag georganiseerd door “Pillar of fire”. Veel Israel-organisaties(Israel-platform) waren vertegenwoordigd. Een prachtige gelegenheid om ‘te doen aan networking’. Deze dag was ook aanwezig Dr. Barry Horner. Hij gaf o.a een lezing.
Zo hadden we een mooie samenkomst in de Hervormde Kerk van Ridderkerk, waarin we de mensen iets van ons werk mochten vertellen.
Zo hadden we een ontmoeting met onze thuisfrontcommissie. Naast het “officiele” deel was er tijd voor gezellig samenzijn, en lekker eten.
Zo waren we uitgenodigd op een kring van de Vrije Baptistengemeente te Graafstroom. Een ontmoeting met nieuwe mensen, maar ook met broeders en zusters die ons in Israel hebben bezocht. Een meelevende kring. Het was goed om te horen dat in de Alblasserwaard mensen tot geloof in de Heiland komen, en zich aansluiten bij de Gemeente.
Niet snel zullen we ook vergeten de “Kom en zing avond” op mijn geboorteplaats Scheveningen. Wat kunnen ze toch heerlijk zingen die Scheveningers! En musiceren. “Laat zich ‘t orgel overal, bij het juichend vreugdgeschal, tot des HEEREN glorie paren”
Een fijne samenkomst hadden we ook in de Gereformeerde Kerk van Stellendam. Ook deze gemeente leeft mee met het werk dat wij mogen doen. Een Gemeente die leeft van en uit het Woord. Het “unieke” van deze Gemeente is, dat er zowel voor, als na de dienst koffie wordt gedronken.
Maandag een ontmoeting in de Maranatha Kring bij ons op de hoek met Ton Stier. Een broeder die we al langere tijd kennen.
Bijna hadden we een afspraak gemaakt met een Joodse man bij ons in de straat. Ware het niet, dat er bij hem die dag…… een inval door de politie werd gedaan, en er een zgn. wietplantage in zijn huis werd gevonden. Hoe hadden we dat mijnheer agent uit kunnen leggen:2 Nederlanders woonachtig in Israel, bij een Joodse wietteeler op bezoek?!?
We vernamen verdrietige dingen. Zo hoorden we dat de schoonzoon van onze goede vrienden op 46-jarige leeftijd is overleden. Op zo’n moment wordt je weer bepaald bij de betrekkelijkheid van het leven. De Bijbel zegt, dat ons leven is als het gras en als een bloem. Het ene moment nog fris, groen, kleurrijk. Maar dan(langzaam of plotseling) kan daar een eind aan komen. Door de tranen heen kan de familie het zeggen:”Wij treuren wel, maar zijn niet zonder hoop”. Ja, want het gras verdort, de bloem valt af, maar..het Woord des Heeren blijft bestaan” De Messias van Israel zegt:”Een ieder die in Mij geloofd, zal leven ook al is hij(of zij) gestorven”.

Scheveningen Week 2

We genieten van onze tijd in Nederland. Fijn is het om de verschillende broeders en zusters te ontmoeten die we lange tijd niet gezien hebben. Afgelopen Zondag waren we in de baptistengemeente van Doorn. Albert sprak over een tekst uit Hosea:"Ik(de Here) zal mijn volk in de woestijn leiden, en daar tot hun hart spreken”. Het dal van Achor(ongelukddal) wordt de deur der hoop! Voor Israel, maar ook voor ons! Donkere tijden in ons leven zijn niet de slechtste tijden. Na de dienst getuigden een aantal mensen daarvan. “In de moeilijke tijd waarin ik ben, wil God tot mij spreken.
In een “moderne” Baptistengemeente zongen we de oude Psalm:”k’Zal Zijn lof zelfs in de nacht zingen daar ik Hem verwacht, en mijn ziel wat mij mocht treffen, tot de God mijns levens heffen”
Op maandag-middag is er(letterlijk) bij ons om de hoek de zgn. Maranatha kring.
Een kring opgericht in 1925 door Joh. De Heer. Ook hier kwamen we bekenden tegen. En wat wordt er hier heerlijk gezongen. Elke week gaan hier verschillende broeders voor: Dhr. Verkerk, Evangelist C. Terpstra, van Nes, A.b Stier, A.P van de Sande, A Davidse enz.
Zondag “uit de Kerk(net zoals vroeger) naar Hoek van Holland gereden. Na de koffie lekker gegeten
Hollandse “leesjes”:“Saambinder”(het lijfblad van de Gereformeerde Gemeente) “Israel bode” “Israel en de Bijbel” “Nieuw leven” “Zoeklicht”. Bij moeder Knoester zijn ze allemaal te vinden.
In een(een paar dagen geleden geopende) boekhandel vonden we prachtige boekjes. Waaronder het boekje “Joseph Zalman, een gezondene uit Israel” Een boekje gescheven in de jaren 30. Het gaat over een Joodse man, die de Here Jezus leerde kennen als zijn Messias. Een citaat. “Nooit zal ik dien eersten keer vergeten dat Zendeling Zalman mij meenam naar de Holland-Amerika-Lijn. De Joden die om het hotel, door die maatschappij voor de emigranten gebouwd, ronddwaalden, kwamen dadelijk aanlopen en groepeerden zich om hem, dien zij blijkbaar kenden. Zoodra hij begon te spreken, begonnen de Joden te schreeuwen , sommigen te schelden en hun diepste verachting over het uit te gieten. Zalman vroeg:”Waarom maakt gij het mij onmogelijk om tot u te spreken?” Ik begeer niet om u tot iets te dwingen broeders. Maar ik heb ernstige dingen tot u te zeggen en ik ben gekomen om die rustig en kalm met u te behandelen.
Sommigen waren te boos om bedaard te zijn. “Wat recht hebben jullie, afvallige Joden, om van ons te eischen dat we naar je hooren zullen, jullie, die den godsdienst van je voorvaderen hebt verloochend” Zachtmoedig antwoordde Zendeling Zalman:”Ik wilde u juist aantoonen, dat ik den godsdienst mijner vaderen niet verlaten heb. Ik wensch mij op niets en niemand anders te beroepen dan op Mozes en de profeten”.
In de rust, die nu volgde, kon Zendeling Zalman spreken, en meer dan enkele oogenblikken rust had hij niet noodig, om de schare, zeker uit eenige honderden Joden bestaanden, tot luisteren te dwingen, hetwelk weldra overging in een gespannen aandacht, die als aan zijn lippen hing. Hij bracht hen de lijdende Messias voor oogen, lijdende op grond van de Schriften, en Jesaja 53 was hem daarbij tot leidraad. In ademlooze stilte werd toegeluisterd…..
Het slot van het boekje:”Een paar weken voor zijn heengaan verzamelde hij de voornaamste bestuursleden met den secretaries der “London Society” die daartoe was overgekomen rond zijn ziekbed. In en van de heldere oogenblikken, die daarna nog volgden, herhaalde hij
woord voor woord het 37e vers van Jeremia 31, met den vollen nadruk op de laatste woorden:”Indien de hemelen daarboven gemeten, en de fundamenten der aarde beneden doorgrond kunnen worden, zoo zal Ik ook het gansche zaad Israel verwerpen, om alles wat zijn gedaan hebben, spreekt de Heere” En hij voegde er aan toe:”Dat is de onveranderlijke belofte voor mijn volk, maar Christus heeft er mij ook persoonlijk deel aan gegegeven.
Zoo zag hij ten slotte zijn volk, zijn leven, zijn werk in het licht der eeuwigheid. Het alles verliezende, om het alles te behouden alleen op grond van Gods belofte, Gods werk, Gods genade in Christus.
“Door Zijn striemen onze genezing” dat was wel het laatste wat we daarover hoorden, voordat hij voorgoed het bewustzijn verloor. En aan den laten avond van den 17en November 1924 ging hij in vollen vrede heen, om van aangezicht tot aangezicht te aanschouwen, wat hij hier als in een Spiegel gezien en verkondigd had.
Dit boekje is een echte “gouden kleinood” We zouden het in onze dagen anders zeggen, en anders formuleren misschien. Maar het was hartverwarmend om te lezen hoe velen in ons land de boodschap van heil en redding gebracht hebben aan Joodse mensen.
Esther is een dagje bij haar moeder geweest. Albert heeft een dag in Rotterdam rondgelopen.
Deze week hopen we ons thuisfront te ontmoeten.

SCHEVENINGEN

WELKOM OP DE WESTDUINWEG

ONS KNUSSE HUISJE OP SCHEVENINGEN
Woensdag zijn we veilig geland op Schiphol. Piet, een lid van onze thuisfrontcommissie stond op ons te wachten, en bracht ons naar ons adres op Scheveningen. Hier stonden ons grote verrassingen te wachten. Een heerlijk gezellig huisje op de Westduinweg. 2 minuten van de haven vandaan. Thuis was alles aanwezig. Lieve vrienden hadden alles schoon gemaakt, en alle kastjes en de koelkast waren gevuld met alles wat nodig is voor de eerste tijd. Ons huis heeft een heel fijne locatie. Tegenover de Jumbo. En schuin tegenover onze populaire viszaak toen we nog in Nederland woonden.
Donderdag konden we onze auto ophalen, die we van een neef van Esther de komende drie maanden mogen gebruiken.
Vrijdag waren we in bejaardenhuis Uitzicht voor een weeksluiting. Albert sprak uit de Kolossenzen brief. Het thema was “Geloof, liefde en hoop”. Geloof in de levende Heiland, liefde tot elkaar, en hoop=verwachting op de wederkomenden Zaligmaker.
Afgelopen Zondag sprak Albert in de Grote Kerk van Vlaardingen. Fijn was het om de eerste Zondag in de thuisgemeente te zijn. Het bijbelgedeelte kwam uit het boekje Amos. Het 3e en laatste hoofdstuk. De Here wil ons Zijn raadsbeluit ten aanzien van Israel bekendmaken. Het oordeel wordt Israel aangezegd. Maar dwars door de oordelen komt God tot Zijn doel met Israel. Het laatste hoofstuk van Amos spreekt over die heilrijke tijd.
Soms vragen mensen wel eens:”Is het niet gevaarlijk om in Israel te wonen?”. Toen we Woensdagavond ‘thuis’ kwamen, lagen er een paar locale krantjes. Het eerste artikeltje dat ik las ging over een gebeurtenis op de Westduinweg(de straat waar wij tijdelijk in wonen) “Westduinweg lange tijd afgeloten i.v.m schietpartij” Welkom in Nederland!
Enfin, we vinden het leuk om hier te zijn. Lekker kuieren door de Keizerstraat, en wandelen over de ‘Fred”. Het straatbeeld is verandert sinds de tijd dat ik hier werd geboren en opgroeide. De draaiorgelman ‘speelt’ al lang de liedjes “daar bij die molen” en “van je ras ras ras” niet meer. De houseversie van “Opzij, opzij opzij, we hebben ongelofelijke haast” is nu een populair lied. De mensen die nog met Scheveningse dracht over straat lopen zijn op een hand te tellen. En vlaggen met de aankondiging van de komende ‘Halloween” week waren “in mijn tijd” ook niet denkbaar. Maar ja, ook hier heeft de tijd niet stilgestaan.

Laatste blogbericht vanuit Israel 2010

WELLICHT TOT ZIENS IN DE GEREFORMEERDE KERK TE STELLENDAM

WELLICHT TOT ZIENS IN DE GROTE KERK VAN VLAARDINGEN

WELLICHT TOT ZIENS IN DE BAPTISTENGEMEENTE TE VROOMSHOOP

WELLICHT TOT ZIENS IN DE CAMA GEMEENTE TE DEN BOSCH

OF ERGENS ANDERS, MAAR.......... KIJK UIT VOOR KAMELEN OP DE WEG

Nog een aantal dagen, en dan hopen we naar Nederland te vliegen.
We zien er naar uit om familie, vrienden en gemeenten te ontmoeten. Wat een feest ook, om 3 maanden op Scheveningen te mogen wonen. Leuk omdat het Albert´s geboorteplaats is, maar niet in de laatste plaats omdat we zo´n verlangen hebben naar een Schevenings gebakken visje.
We hopen vele lezers van ons blog in Nederland te ontmoeten. Wellicht Zondag 10 oktober in de Grote Kerk in Vlaardingen. Of misschien in een van andere Zondagse samenkomsten. We zijn dankbaar, dat we in Nederland zoveel mogelijkheden hebben om te mogen ´spreken´

We vinden het fijn om naar Nederland te gaan. En toch vinden we het best(hoe vreemd het misschien ook klinkt) moeilijk om onze omgeving voor een poosje achter te laten. Vooral de afgelopen tijd zijn er best wel bijzondere dingen gebeurd. Dingen die niet geschikt zijn om uitgebreid op ons blog te zetten. Maar die alles te maken hebben met het brengen van de blijde boodschap aan zoekende, vragende en verloren mensen.

Fijn dat de CAMA een powerpoint prestentatie heeft gemaakt over het project “The Family of the Messiah”. Een project waar wij ons onder andere voor in gaan zetten. Alle ABC-Gemeenten in Nederland hebben daar inmiddels informtie over ontvangen. Mocht u de Powerpoint niet hebben, maar graag willen zien, wilt u het ons dan even laten weten?

We weten niet of het lukt. Maar we zullen proberen om in onze verlofperiode ook af en toe wat op ons blog te zetten.
We wensen u\jou Gods zegen toe