Woord uit het Zuiderland

"Geloofd zij de HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet. "(Ps.72:18) Het was Ben-Goerion die zei:'Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist'. De geboorte van Israël in 1948 was zo'n wonder. Het feit dat we hier in de Negev wekelijks een Messiasbelijdende Gemeente kunnen bezoeken is ook zo'n wonder. Christenen mogen en kunnen realisten zijn !


vrijdag 28 december 2012

KERST 2012

Hadden onze wekelijkse Bijbelkring. We stonden uiteraard stil bij de geboorte van de Messias van Israel. Vanavond hadden we voor het eerst 2 bezoekers uit Jerucham. Dit ligt ongeveer een 15 minuten met de bus van ons vandaan. Een Roemeens-Joodse familie was hier 2 jaar geleden komen wonen. Maar konden ter plaatse geen andere gelovigen vinden. Openbaar naar Beersheva op Shabbat is er niet. Via via hadden ze gehoord dat er in Dimona een “Gemeente” is. Blij verrast kregen we van hen een telefoontje.
Albert sprak in de Russisch sprekende Gemeente in Beersheva.
Met een aantal mensen waren we de Zondag voor Kerst in Bethlehem. De voorganger in Beerheva heeft al heel wat jaren contact met een Gemeente daar. We waren uitgenodigd om mee te gaan. En elk jaar rond de Kerst bezoekt hij hun Gemeente. (tussen haakjes: wist u dat Jozes en Maria Bethlehem niet in zouden komen heden ten dagen, omdat ze….. Joods zijn, en gebied dat onder de PA valt is voor Joden verboden)
Voor wat betreft het “zicht op Israel” staan beiden voorgangers op “gespannen voet” met elkaar. In deze Gemeente is de zgn vervangingstheologie(de kerk heeft de plaats van Israel ingenomen) springlevend.
Maar toch….. juist rond deze dagen waarin veel over vrede gesproken wordt is het zo goed om bij elkaar te komen. En zo werd hier de eenheid “gesmaakt” die er mag zijn tussen kinderen Gods.

VOORGANGER IN BETHLEHEM
De preek ging over het grote wonder, dat God Zelf in de Messias naar deze wereld kwam om mensen van de eeuwige ondergang te redden. We ontmoetten daar ook (onze oude vriend)Tass, de voormalige sluipschutter en privechauffeur van wijlen PLO-leider Arafat.
Ook voor de kinderen was er ruimte in de dienst
Na de dienst waren we uitgenodigd voor de luch. Het was heerlijk weer, dus konden we lekker buiten zitten.
Ook hadden we ontmoeting met de weduwe van Rami Ayyad.
In de krant van Oktober 2007 stond over hen het volgende bericht:
“Gaza Stad – Gewapende mannen hebben afgelopen weekend de manager van de christelijke boekwinkel in Gaza Stad vermoord. Rami Ayyad is dertig jaar geworden en laat een zwangere vrouw en twee kinderen achter.
Wie de mannen zijn en wat het motief is van de moord is nog onduidelijk. Volgens lokale media betreft het een roofoverval. Palestijnse christenen zijn er echter van overtuigd dat Ayyad om zijn geloof is vermoord. Ayyad had vrijdags al gemerkt dat hij gevolgd werd door een auto zonder nummerplaten. Hij werd zaterdagmiddag om half vijf ontvoerd nadat hij de boekwinkel had gesloten.
’s Avonds belde Ayyad zijn moeder om te zeggen dat hij nog twee uur weg zou blijven. Als hij dan niet terug was, zou hij “een lange, lange tijd” weg zijn. De familie bracht de politie onmiddellijk op de hoogte. Zondagochtend werd zijn lichaam gevonden in de buurt van de boekwinkel. Hij was met een schot door het hoofd om het leven gebracht. Ook werd duidelijk dat hij is gemarteld en meerdere malen gestoken met een mes. De moord is nog niet opgeëist.
Ayyad heeft twee kinderen, George (2 jaar) en Wisam (9 maanden). Zijn vrouw Pauline is zwanger van hun derde kind. De begrafenis vond zondagmiddag om vier uur plaats onder politiebescherming. Tijdens de dienst viel Pauline flauw. Ze is er fysiek en mentaal slecht aan toe. Hij was een blijmoedig en vurig vertolker van het Evangelie in Gaza-stad””
Tot zover het krantenartikel. Esther heeft een poosje met haar kunnen spreken. Op de vraag hoe het nu met haar gaat zei ze:”God is het die mij ondersteuning en kracht geeft om door te gaan. Ze heeft het op haar hart gekregen om een werk op te zetten onder jonge weduwen.
We wensen al onze lezers een gezegend “uiteinde” en een gezegend Nieuw Jaar. Vroeger op Scheveningen zeiden we:”Al et nodige” Alles wat nodig is. Dat wensen we u allen van harte toe.

dinsdag 18 december 2012

HEIDENSE KERSTBOOM

Onze gehandicapte Afrikaanse broeder uit Beersheva bezocht onze bijbelkring. Vanuit Beersheva was hij met de bus naar ons huis gekomen. Hij maakte op de bezoekers van de kring grote indruk toen hij zijn levensverhaal ging vertellen. Hij bleef nog een poosje napraten met iemand die er maar weinig van begrijpt, dat er nu zelfs iemand uit Roewanda is die een liefde heeft voor Israel. Esther had juist soep gemaakt, en daar hadden ze wel trek in. We vierden het Chanoeka feest bij ons thuis. Een drukke en goede avond. We hebben onze woonkamer al wat moeten “verbouwen” omdat er plaats te kort was om de stoelen te plaatsen. We konden deze avond een nieuwe familie verwelkomen. De (een na)jongste “telg” had de eer om de chanoekia aan te steken.
Hij ging heel serieus te werk. Het verhaal van Chanoeka staat opgetekend in de boeken 1 Maccabeeën en 2 Maccabeeën. Deze boeken maken niet deel uit van Tenach, maar zijn onderdeel van de apocriefen.
Chanoeka was ingesteld door Judah Maccabeüs en zijn broers in het jaar 165 v.Chr; om jaarlijks met vreugde gevierd te worden ter herdenking van de toewijding aan het altaar in de tempel van Jeruzalem. Na Jeruzalem en de tempel te hebben hersteld, gaf Judah het bevel de tempel te reinigen, een nieuw altaar in plaats van de verontreinigde te bouwen, en nieuwe heilige bekers te vervaardigen. Toen het vuur opnieuw op het altaar werd aangestoken, en de lampen op de kandelaar weer brandden, werd de toewijding aan het altaar gedurende acht dagen gevierd, onder het brengen van offers en het zingen van liederen. Ook in de huizen werden lichten aangestoken. Volgens Josephus (Joodse Oudheden) werd het in de volksmond dan ook het feest van de lichten genoemd.
In de Talmoed wordt het wonder van Chanoeka genoemd. Het feest markeert de overwinning op de legers van de Seleucieden, die hadden geprobeerd het volk Israël te weerhouden het jodendom uit te oefenen. Judah Maccabeüs en zijn broers vernietigden de overweldigende strijdkrachten, en wijdden de tempel opnieuw in. Kenmerkend voor het feest is, dat een speciaal soort kandelaar tijdens dit feest wordt aangestoken. Deze kandelaar heet de chanoekia.
Volgens de legende in de Talmoed, gingen de Maccabeeën de tempel binnen nadat zij de bezetters uit de tempel hadden verjaagd, om de afgodenbeelden te verwijderen en de tempel te herstellen. Ze zochten ritueel gezuiverde olijfolie om de menora aan te steken en de tempel te herstellen, maar vonden slechts genoeg olie voor een enkele dag. Zij staken dit evengoed aan, en gingen verder met olijfolie te persen en zuiveren. Op een miraculeuze wijze bleef deze kleine hoeveelheid olie acht dagen lang branden, tot er nieuwe olie geperst en gezuiverd kon worden. Om deze reden steken joden een kaars extra aan, iedere nacht van het feest.
Niemand weet of dit verhaal op waarheid berust. Maar ook dit was weer een goede gelegenheid om te vertellen over de wondereren die God deed in Israels geschiedenis, over het Licht der wereld Die gekomen is, en over de “inwijding” van de tempel (dat is de Gemeente van de levende God)
We hadden onze traditionele Kerst-viering met stafleden en andere bekenden in onbekenden

Nu zijn wij niet van die echte ‘Kerstvierders”. Zeker niet op z'n Amerikaans. Doet ons voorkomen als een combinatie van Kerst-Kertman-Sinterklaas..en nog en paar "ingredienten". Maar ja, dit is nu eenmaal zo’n jaarlijks terugkerend “verplicht” nummer. En voor de kinderen altijd een dag om naar uit te zien. We waren met 25 mensen. Een groot deel van de deelnemers hebben een Arabisch achtergrond, of werken onder Arabieren. En ja, Arabische chistenen houden nu eenmaal van kerstbomen, en veel glimmende, en als het even kan ook knipperende kerstballen. Onze veldleider sjouwde niets vermoedend een kunstkerstboompje(met ballen en slingers) in de richting van het hotel waar wij onze samenkomst zouden hebben. Loopt hij in de gang een Rabbi tegen het lijf (en oh oh, wat moesten we lachen in ons vuisje) Hij werd onmiddellijk op zijn nummer gezet:”U bent hier in Israel en wij willen helemaal zo’n “heidens ding” hier niet in het hotel!”” (en ja, zeg nou zelf, had hij eigenlijk niet een beetje gelijk??!) Enfin, de manager van het hotel werd er bij gehaald, en we kregen uiteindelijk toch toestemming om die “heidense boom” in onze vergaderruimte te plaatsen. De Russische gasten die in het hotel rondliepen, die stonden er op om met de boom op de foto gezet te worden.
Tussen haakjes:in Jeruzalem worden aan christelijke organisaties gratis kerstbomen aangeboden door de burgermeester.
We wensen al onze blog-lezers hele goede en gezegende Kerstdagen.

vrijdag 7 december 2012

4 KONINGEN 2 en Rosh HaNikra

De indeling van de Bijbelboeken verschilt soms. Zo kan de verwarring soms groot worden. Tijdens onze Bijbelkring wilden we midden in de studie een gedeelte lezen uit 2 Samuel. Nu wist ik dat er een verschil zit tussen de Russische Bijbel en de Nederlands-Hebreeuwse indeling van de Psalmen. Ps.36 is in de Russische Bijbel Ps.35. Enfin..deze avond dus 2 Samuel. Verwarring en gemurmureer. “Zou die gozer uit Holland ons nu ook nog uit de aporocriefe boeken laten lezen?” moeten ze gedacht hebben. Wat blijkt..in de Russische Bijbel geen 1 en 2 Samuel, maar 1,2,3 en 4 koningen. Nooit te oud om te leren dus.
We waren een aantal dagen in Nazareth. Maakten daar kennis met het prachtige werk van de fam. D. We bezochten daar een Arabisch sprekende Gemeente. We ontmoeten een Arabische metaalbewerker. Hij vertelde hoe er in zijn winkel ook regelmatig orhodox Joodse mensen spullen komen bestellen en kopen. “Weet je dat ik jullie Tenach lees?” “en” (zo vervolgd hij dan verder) “Weet je dat ik daarin jullie Messias heb ontmoet” “En weten jullie trouwens, dat er al in de Tenach gesproken wordt over de tijd waarin Hij zou komen? In de profeet Daniel o.a”. Hartverwarmend te horen, hoe in Nazareth een Arabisch broeder, een metaalbewerker, spreekt over de zoon van een timmerman, die ook bekend was met en in Nazareth.
Onze gastheer en gastvrouw brachten ons naar een plek waar we nog nooit geweest waren: “Rosh Hanikra”.

We waren (zoals elke Woensdag) in het Museum\Bijbelhuis in Beersheva. Esther is altijd goed in het ‘ordenen” van dingen. En zo heeft zij alle Bijbels in het Museum weer een mooi plekje gegeven.
We bezochten (bij een aantal lezers bekend) Joseph. Sinds dat hij uit het ziekehuis gekomen is, is hij min of meer aan huis gebonden. We hopen dat hij verder zal herstellen en sterker zal worden, zodat hij weer naar de kring kan komen.
Sinterklaas is hier aan ons voorbijgegaan. De "sint zelf" missen we niet......wel zijn kruidnootjes en perpernoten. Maar goed, wij gaan DV volgende week over op de "soefganiot" (=soort Israelische "oliebol) in verband met het Chanoekafeest.