In verband met het Chanoeka feest waren we een aantal dagen vrij. Terwijl Nederland zich opmaakt voor de viering van Oud-en Nieuw, maken wij ons op om weer naar school te gaan. Morgen(30 december) beginnen we weer. Oudejaarsdag en Nieuwjaarsdag zijn voor ons gewone schooldagen. Afgelopen Vrijdag hadden we een vergadering in BeerSheva. Met de bus ongeveer een reis van 1 ½ uur. Zaterdag hadden we onze wekelijkse samenkomst van de Gemeente. Het ging over de geschiedenis uit 2 Kon.7. Met name de woorden uit vers 9 stonden centraal:’ Wij doen niet goed, want deze dag is een dag van blijde boodschap, en wij houden ons stil’. Zoals zij het goede nieuws niet voor zichzelf mochten houden, zo zijn ook wij ‘verplicht’ het evangelie door te geven. Een ieder op zijn eigen wijze, en met eigen gaven.
Tijdens de preek hoorden we het geluid van straaljagers. Iets wat ongewoon is op Shabbat. We zeiden nog tegen elkaar:’Er zal wel wat aan de hand zijn’. Na thuiskomst bleek dat inderdaad het geval te zijn. Er waren bom berdamenten op Gaza uitgevoerd. Na de honderden Kassamraketten die de afgelopen weken op Israëlisch grondgebied waren neergekomen was het geduld van de Israëlische regering op. Vele malen had de waarschuwing richting de Hamas geklonken vanuit de Knesset:”Stop er mee, wij zijn sterker, en we kunnen jullie een vernietigende slag toebrengen”. Tevergeefs. Inmiddels zien we de hartverscheurende beelden op de Televisie. Hamas-agenten die onder aanroeping van Allah en Mohammed de laatste adem uitblazen. Velen vragen zich af hoe en wanneer het zal eindigen. Verschillende antwoorden worden gegeven. Iedereen heeft wel een mening. Ook wij. Eén ding is duidelijk:We leven nog steeds in een gebroken wereld. Waar de vrede ons steeds weer tussen de vingers doorglipt. En toch is vrede mogelijk. Paulus zegt:’Want Chistus, Hij is onze vrede, die die beiden een gemaakt en de scheidsmuur van de omheining weggebroken heeft, opdat Hij die twee in Zichzelf tot een nieuwe mens zou scheppen, vrede makend’ Daar waar mensen de Here Jezus eren als hun Verlosser, daar is vrede. Daar is de éne nieuwe mens(Jood en Arabier) Daar mogen we hier in Israël was van proeven, als we op plaatsen komen waar Jood en Arabier zich samen scharen onder het Woord van de God van Israël.
Maar dan is er ook hoop voor de toekomst. Zelfs voor dit deel van de wereld. Want Hij, Die geboren werd in de Kerstnacht zal naar Gods belofte nogmaals verschijnen. Niet meer als het 'kleine Kindeke teer' Maar als de Koning der koningen en de Heere der heren. Volgens het Profetisch Woord zullen de voeten van Israëls Messias eens op de Olijfberg(foto) staan.(Zach.14) En dan zal de Heere Koning worden over heel de aarde. Wij wensen onze lezers een goede jaarwisseling toe.

Chanoeka

Vanaf zondagavond 21 december viert het Joodse volk Chanoeka. Dit feest werd ingesteld door Judas Maccabaeus [164 v.Chr.] ter herinnering aan de reiniging van de tempel na de ontheiliging door Antiochus Epiphanes. Hoewel het niet een officieel Bijbels feest is, wordt het feest wel genoemd In Johannes 10: 22. Daar staat:’’ Toen kwam het Vernieuwingsfeest te Jeruzalem; het was winter. En Jezus wandelde in de tempel, in de zuilengang van Salomo” Deze dagen denkt het Joodse volk dus aan de herinwijding van de Tempel in Jeruzalem. Tijdens de herinwijding moest natuurlijk de kandelaar in de tempel worden aangestoken. Maar, volgens de overlevering was er slechts één kruikje reine olie voorradig. Dat was net genoeg om de Menorah maar 1 dag te laten branden. Maar….een wonder geschiedde:De olie raakte niet op totdat nieuwe zuivere olie was bereid. 8 !! dagen lang brandde de Menorah op één kruikje olie. Om dit wonder te herdenken wordt er tijdens het feest een achtarmige kandelaar, een zgn. Chanoekia, aangestoken. Daarbij wordt er op iedere dag van het feest één oliepit of kaars meer aangestoken, totdat op de 8ste en laatste dag van het feest alle 8 lampen branden. Kerstbomen zijn er hier in Jeruzalem niet veel te zien. Ze moeten er trouwens wel zijn. Een tijdje geleden kregen we een telefoontje. Van de burgerlijke gemeente van Jeruzalem. Ze boden ons een gratis !! kerstboom aan. We hebben er maar vanaf gezien. Niet veel kerstbomen dus. Wel zie je overal in Jeruzalem de Chanoekia staan. Van hele grote tot hele kleine. Ook aan de ingang van ons huizenblok is er door de buren een Chanoekia neergezet(zie foto). Elke avond wordt er een lampje meer aangestoken. Chanoekia is het lichtfeest. Net zoals het Kerstfeest dat is. Chanoekia is het feest van het wonder van het licht. Net zoals het Kersfeest het feest van het Wonder van het Licht is. Of het verhaal van het wonder van het branden van de Menorah op waarheid berust of niet:Ook dit feest gaf en geeft weer een mooie gelegenheid om te getuigen van het Licht. Het is voor Joodse mensen soms moeilijk om de dingen uit elkaar te halen. In de klas weet men dat wij christen zijn. Maar vanmorgen kwam er speciaal iemand naar ons toe die zei:’Weet je, jullie brengen mij in grote verwarring. Jullie zijn christen, maar jullie doen er niet alles aan om naar Bethlehem te gaan, jullie hebben geen kerstboom, en 25 december is voor jullie niet echt een extra gezellige dag”. We konden hem vertellen, dat het feit van de geboorte van Jezus voor ons van groot belang is. Maar dat dit weinig te maken heeft met versieringen, kerstbomen en bepaalde tradities, enz…Hoewel wij natuurlijk ook houden van gezelligheid. Helaas zien we hier ook dat soms de traditie het wint van de Bijbelse waarheden. De Joodse feesten(zoals genoemd in o.a Lev.23) worden gevierd. Maar voor heel wat Joodse mensen is het vieren van de feesten ook vaak niet veel meer dan een traditie en gewoonte. Maar voor hoeveel niet-Joden geldt niet hetzelfde. Velen(Die kerstfeest vieren) weten niet meer wat de betekenis is van het kerstfeest. 70 % van de Britten gelooft niet meer dat de Here Jezus uit een maagd geboren is. Ook heeft de Kerk niet altijd zo trouw getuigenis afgelegd van het Licht dat in Bethlehem geboren werd. Regelmatig vinden er hier in Jeruzalem in!! de Heilige grafkerk schermutselingen plaats. De Israëlische politie werd nog niet zolang geleden ingeschakeld om aan de schermutselingen(tussen revaliserende christenen) een einde te maken. De kerk, die is gebouwd op de plek waar de Heiland zou zijn begraven, wordt beheerd door de Grieks-Orthodoxe, Rooms-Katholieke en Armeens-Orthodoxe Kerk. De relaties tussen die drie kerken zijn echter zo slecht dat de sleutels van het gebouw al eeuwen zijn toevertrouwd aan twee Palestijnse moslimfamilies. We wensen onze lezers toe deze dagen stil te staan en te genieten van ‘de genade van God, die (in de Kerstnacht) heilbrengend voor alle mensen, is verschenen’(Tit.2) En te mogen leven in de verwachting van de gelukkige hoop en verschijning van de heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Jezus Christus.

Eens een Jood altijd een Jood ?!

In de taalklassen gaan we elkaar steeds beter leren kennen. Er is al een behoorlijke band met elkaar ontstaan. We spreken veel met elkaar. Ook buiten de officiële studie uren. Soms vinden er dan interessante gesprekken plaats. Zo hadden we een gesprek met een Joodsorthodoxe man uit onze klas. Het ging in dit gesprek o.a over Joodse mensen die in Yeshua/Jezus geloven. Zijn stellige overtuiging was, dat een Jood die in Jezus als Messias gelooft, geen Jood meer is. Maar vroeg ik:”Hoe zit het dan met een Jood die Hindoe is geworden?” Hij reageerde met:“ Die blijft een Jood” “En een Jood die Moslim wordt?” “Eens een Jood altijd een Jood” bleef hij volhouden. “En een Jood die gelooft dat Yeshua de Messias is?” probeerde ik nog een keer. “Ja, die is geen Jood meer, maar die is Christen geworden” was zijn resolute antwoord. Joden houden van discussiëren(het liefst met veel handgebaren)dus vervolgde ik:’ Wat is dan het verschil? Een Jood die Moslim wordt blijft een Jood, een Jood die Hindoe wordt blijft ook een Jood, maar een Jood die in Yeshua gelooft is die ineens geen Jood meer? Terwijl zij de God van Israël dienen, in de Bijbel geloven, de Joods/Bijbelse feesten vieren enz…. En wie is dan een Jood? Welke criteria houden we aan? Als een Jood niet in God gelooft blijft hij een Jood, maar als een Jood in de God van de Bijbel gelooft, maar ook in Yeshua als de Messias, is hij dan geen Jood meer?” Hij begreep de inconsequentie van zijn eigen gedachten gang. ’Hmmm.. (zei hij) “ interessant, dus als je als Jood in Yeshua gelooft (en dus eigenlijk christen wordt) kun je ook gewoon Jood blijven denkt je?” Er ontwikkelde zich een leuk en boeiend gesprek. Een gesprek dat begon in de klas, en zich voortzette op straat, totdat we in het centrum van Jeruzalem afscheid van elkaar namen. Hij nodigde ons uit om op Vrijdagavond eens naar ‘zijn’ synagoge te komen, om het begin van de Sabbat mee te maken. Een schitterende uitnodiging, en….lekker dichtbij. Deze Synagoge staat namelijk bij ons in de straat.

Zal zijnen kop eerlang bedekken, en zijnen schedel al 't geweld[...]

Weer een drukke tijd achter de rug. Ook de Shabbat was een drukke dag. s’Morgens naar de Kerk. De dienst is in het Hebreeuws. We proberen er zoveel mogelijk van te begrijpen. Maar dan moeten we heel goed ons best doen. De preek is ook in het Hebreeuws. Gelukkig is er via hoofdtelefoon vertaling in het Engels. Maar al met al is de samenkomst ook hard ‘werken’ voor ons. s’ Middags hadden we bij ons aan de overkant een samenkomst met een klein groepje van gelovigen uit de buurt. De tijd gaat snel. Morgen alweer Donderdag.
Afgelopen week hadden we nog een leuk gesprekje in onze klas met een Joodse jongen. Het ging over de gevoelens die mensen soms kunnen hebben. Gevoelens van somberheid en depressie. Esther merkte op:’Weet je wat je dan eens moet doen?” “Nou?” vroeg hij. “Dan moet je de Psalmen eens gaan lezen, weet je trouwens dat wij in Holland de 150 psalmen zingen in de Kerk?”. Z’n kippa(keppel) schoot van verbazing haast van zijn hoofd. “150 Psalmen??? jullie niet Joden, zingen al de Psalmen??”
Ja we zijn bevoorrecht, dat we de liederen die bestemd waren en zijn voor Israël met hen mee mogen zingen. Al de Psalmen zijn voor Israël en gaan over Israël. 150 Psalmen:we hebben er in Holland heel veel gezongen. We vroegen ons wel af:’Hebben we ze eigenlijk alle 150 wel eens gezongen in de Kerk? En trouwens, hoe zouden we onze jonge Joodse 'vriend' Psalm 7 uit onze geliefde oude berijming uit kunnen leggen?
Schoon hij, met zoveel loos beleid,
Dien had tot mijn verderf bereid.
De moeite, die hij dorst verwekken,
Zal zijnen kop eerlang bedekken.
En zijnen schedel al ‘t geweld,
Waarmee hij and’ren had gekweld.