Esther met Babs voor de Taalschool

Het is leuk om in ‘het werk’ fijne collega’s te hebben. Wij hebben deze gevonden in Babs en Marshall. We kennen hen nu een aantal maanden. Een aantal maanden geleden zijn ze(samen met hun zoontje) ons team komen versterken. Het zijn niet alleen onze nieuw collega’s. Maar ook zijn het onze vrienden geworden. Op dit moment zitten we alle vier in het zelfde ‘schuitje’ namelijk het leren van de Hebreeuwse taal. Deze foto is gemaakt voor de ingang van de Oelpan(=taalschool)

Op weg naar school

Afgelopen Vrijdag had Esther een zgn. vrouwendag. Met een aantal ‘CAMA-vrouwen’ vanuit Jeruzalem zijn ze s’morgens op weg gegaan naar Ein Bokek. Een toeristisch plekje aan de Dode Zee. Daar waren ander vrouwen uit Arad en Beersheva. s’Avonds hadden zij een overnachting bij een zuster in Arad. Op Zaterdagmiddag hadden we bij ons thuis een bijeenkomst. Eens in de 14 dagen komen we als gelovigen uit de buurt een middagje bij elkaar, om elkaar te bemoedigen en met en voor elkaar te bidden. Na deze ‘onderbrekingen’ hebben we de ‘draad’ van het studeren weer opgepakt. We hoorden dat er in Holland de nodige sneeuw is gevallen. Hier kunnen we ons dat niet voorstellen. Hoewel de avonden fris worden, is het overdag nog heerlijk weer. Vandaag was het ongeveer 23 graden. Hoewel……. heerlijk weer!? Voor ons wel, maar het land snakt naar water. Regen is hard nodig! Een tekst zoals:’dan zal Ik(De Here) de regen voor uw land op zijn tijd geven, de vroege en de late regen, zodat gij uw koren en uw most en uw olie kunt inzamelen”(Deut.11:14) gaat hier dan ook wel meer leven. God Zelf wordt ook vergeleken met de zegen van regen. De profeet Hosea zegt:’Ja, wij willen de HERE kennen, ernaar jagen Hem te kennen. Zo zeker als de dageraad is zijn opgang. Dan komt Hij tot ons als de regen, als de late regen, die het land besproeit”
Tussen ‘alle bedrijven door’ ontvingen we ook vandaag weer de mogelijkheid om te getuigen van deze God, en van de hoop die in ons is. Heel vaak doen die mogelijkheden zich voor in winkels. “Waar komt u vandaan, waar woont u, en wat komt u doen” zijn altijd de standaardvragen die gesteld worden. Esther’s antwoord vandaag was:’Wij zijn gekomen om hier de boodschap van vrede te brengen’. “Vrede? Dat is hier onmogelijk” was het antwoord. “Maar één van uw profeten zegt toch ergens:’Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigt, die tot Sion spreekt: Uw God is Koning” Zonder na te denken citeerde de vraagsteller deze tekst in het Hebreeuws. “Vrede is mogelijk als u als(uitverkoren) volk van God terugkeert tot de Bijbel” Hij vond het erg bemoedigend maar tegelijkertijd ook gedurfd. Het was jammer dat de klanten binnen kwamen en zijn aandacht vroegen.

Gevonden mobieltje en Jaffa

Gevonden mobieltje
Vanmorgen vonden we een mobieltje in onze straat. Onderweg kwamen we een mijnheer agent tegen. We wilden het mobieltje aan hem geven, zodat hij er verder zorg voor zou kunnen dragen. Maar..dat ging zomaar niet. Die verantwoording kon/durfde hij niet nemen. Ook niet na enig aandringen. We moesten maar naar het bureau gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Aangekomen bij het bureau dachten we snel van ons gevonden voorwerp af te zijn. Maar ook hierin kwamen we bedrogen uit. In ons gebroken Hebreeuws legden we de situatie uit. (Leuk dat we de woorden die we een dag daarvoor op school hadden geleerd konden gebruiken) Maar, men begreep er niets van, dat die buitenlanders zo netjes waren om een gevonden telefoon terug te brengen. Men wist er eigenlijk niet goed raad mee. Na wat heen en weer gepraat lukte het ons uiteindelijk om het af te geven. Voordat we vertrokken wilde een agent toch nog even van ons weten waarom we hier eigenlijk waren. Dit is altijd weer zo’n mooi moment om een kort gesprekje te hebben. Terwijl ik(Albert) nog steeds druk bezig was om van “mijn” mobieltje af te komen, raakte Esther met deze agent aan de praat. Op zijn vraag antwoordde ze:’Omdat we het land en het volk Israël liefhebben, en bovenal omdat we God(de God van Israël) liefhebben. Ze citeerde ook een aantal teksten uit de Tenach(O.T.) en refereerde aan het boek Ruth. “Uw God is mijn God, uw volk is mijn volk” Aan het eind van het gesprek zei hij:’Wat zijn jullie sterke mensen’. Esther antwoordde hem:’We zijn geen sterke mensen, maar we geloven wel in een sterke God, jullie God!”

Jaffa=Mooi
Vandaag was weer een schooldag zoals alle andere schooldagen. Intensief, maar ook wel leuk. In de klas moeten we nu ook steeds meer met elkaar gaan spreken. In het Hebreeuws uiteraard. Soms levert dat leuke momenten op. Ik moest tegen een jonge dame zeggen:”Hoe heet jij/Hoe noemen ze jou”? Nu wil het geval dat deze dame Jaffa heet. En Jaffa betekend “mooi” In het gesprekje dat ik met haar moest voeren, moest ik ook de nieuwe ‘oefenzin’ van vandaag gebruiken. Maar, in plaats van dat ik zei:’Ze noemen je Jaffa(mooi)’ zei ik:’Jij bent Jaffa= jij bent mooi” Een leuk compliment voor de dame in kwestie, een ‘pijnlijk’ moment voor Esther. Onderweg naar huis hebben we het één en ander uit kunnen praten. En na meer dan 25 jaar getrouwd te zijn weet ze eigenlijk ook wel dat ik haar de allermooiste vind. Maar ja, dat zijn nu eenmaal dingen die gebeuren tijdens een taalstudie. En de groenteboer op de markt begrijpt je ook best wel, als je in plaats van om een kilo tomaten, om een kilo zonnebrillen vraagt.

Bloemen en het Woord

Eén van de zinnen waar we vandaag op school mee aan de slag zijn gegaan is de zin:‘In any case, everything will pass’ Het betekent zoiets als:’In elk geval…..alle dingen zullen voorbijgaan”. We ‘stoeiden’ met het vervoegen van deze zin in het Hebreeuws in het verleden, het heden en de toekomstige tijd.
Dat alles voorbij gaat, daar werden we de afgelopen dagen mee geconfronteerd. We hoorden van twee mensen van ongeveer onze leeftijd die zijn overleden. Eén van hen kenden we persoonlijk. Met hem hebben we in het verleden samen het jeugdwerk in de kerk gedaan. Wanneer je zulke berichten hoort/leest, dan zorgt dat er wel weer voor dat je andere dingen gaat relativeren.
Gisteren in de Gemeente stonden we stil bij de woorden uit de 1e Perus-brief:’Want: Alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem in het gras; het gras verdort en de bloem valt af”. Ik moest terugdenken aan de mooie bloemen die elke Vrijdag op de Ben-Yehuda op straat worden neergezet. Prachtige bloemen(foto), maar… uiteindelijk verwelken ze. Zo vergaat het ook ieder mens. Voor al Gods kinderen is dit gelukkig niet het laatste woord. Petrus schrijft verder:’maar…. het woord des Heren blijft in der eeuwigheid. Dit nu is het woord, dat u als evangelie verkondigd is” In alle verwarring, door de tranen heen, met alle vragen die er zijn, mag dit ons tot troost zijn. Het Woord van God houdt eeuwig stand. En dat Woord spreekt ons van een eeuwig leven in het Vaderhuis, voor een ieder die Jezus kent als zijn/haar persoonlijke Borg en Zaligmaker. Dat Woord spreekt ons ook van het feit dat Jezus komt! Dat prachtige lied zegt over die tijd;
Er klinkt geschal,
wanneer de graven opengaan
en doden opstaan,
voor eeuwig levend door zijn kracht.
Hun aardse tent
wordt nu bekleed met heerlijkheid,
de dood verzwolgen,
overwonnen voor altijd.

Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen
zoals Hij is, amen!
Nooit meer tranen, nooit meer pijn,
want wij zullen met Hem leven
in zijn nabijheid, voor altijd.
Amen, amen!

Dus kijk omhoog
en zie wat nog verborgen is,
maar wat beloofd is,
dat blijft in alle eeuwigheid.
En als je lijdt,
weet dat het maar voor even is.
Als Jezus terugkomt,
deel je in zijn heerlijkheid.

Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen
zoals Hij is, amen!
Nooit meer tranen, nooit meer pijn,
want wij zullen met Hem leven
in zijn nabijheid, voor altijd.
Amen, amen!

Dit Woord mag door de Gemeente wereldwijd verkondigd worden. Hier in Jeruzalem werkt onder andere “The Bible Society in Israel” (foto) er hard aan, om deze goede boodschap te verspreiden

Les 31

We hebben al weer 31 lessen gehad. En zijn inmiddels het 'aap-noot-Mies' niveau gepasseerd. De te vertalen zinnen worden steeds ingewikkelder.

Dagelijkse routine

Na het Loofhuttenfeest zijn we weer overgegaan tot 'de orde van de dag. s'Morgens zijn we om 08.00 op school. Van 10.30. tot 11.00 hebben we pauze. En daarna gaan we door tot 12.45. In de klas ligt de nadruk op het spreken van het moderne Hebreeuws. Ook het lezen van tekst(zie foto) staat elke dag op het programma. De rest van de dag houden we ons bezig met het maken van huiswerk. De sfeer in de klas is heel leuk. Inmiddels hebben we in Israël ook al weer een paar 'regendagen' gehad. De laatste dagen staat de zon weer strak aan de hemel. De temperatuur ligt rond de 22 graden. Dus de winterjassen kunnen we nog even thuislaten. Het blijft toch wel apart, om in November met korte mouwen buiten te lopen.