HET LEZEN WIL MAAR NIET LUKKEN

GENIETEN IN HOGE HEXEL

GENIETEN IN HOGE HEXEL













Aan ons weekend in het Oosten van het land, konden we gelukkig nog een extra dag “plakken”. We hadden een leuke Maandag met sneeuw. Het gaf een landschap met een hoog ‘Anton Pieck-gehalte’ Woensdag hadden we een afspraak in Roermond. Een hele nieuwe ervaring. Want(zover we ons herinneren) waren we nog nooit zover naar het Zuiden afgereisd. s’Middags hadden we eerst een ontmoeting met een aantal mensen van de Gemeente. En(ja, Albert had er stiekum op gehoopt) we werden onthaald op een heerlijk stuk originele Limburgse Vlaai. Van een broeder en zuster hadden we de uitnodiging ontvangen om bij hen het avondeten te hebben. s’ Avonds hadden waren we aanwezig op een Gemeentevergadering. Bijzonder om te ervaren hoe in een korte tijd een band kan ontstaan met broeders en zusters die je nog nooit gezien hebt, en die ook een totaal andere achtergrond hebben:Zij afkomstig uit een Rooms-Katholieke achtergrond, wij stevig Reformatorisch.
Donderdag ochtend waren we uitgenodigd om in Soest iets over ons werk te vertellen en iets te laten zien. Een lief echtpaar in Bilthoven had ons aangeboden, dat we evt. bij hen zouden kunnen overnachten. Hier gingen we graag op in. Midden in de nacht kwamen we aan in Bilthoven. 2 opgemaakte bedden stonden voor ons klaar. Na de heerlijke nacht en het ontbijt gingen we op weg naar de Julianakerk in Soest. Ook hier was de ontvangst hartelijk. Na de luch weer op weg gegaan naar Scheveningen. (Toch wel) een beetje moe, maar voldaan keerden we na 2 dagen terug op ons “stekkie”
Van het lezen van boeken wil het maar niet komen. We hadden plannen om veel te lezen. Maar(om een nieuwe uitdrukking te gebruiken) dat ging ‘em niet worden” Aan de televisie ligt het niet:die hebben we niet. Aan de internet ligt het ook niet:We hebben geen permanente aansluiting. Onze mail checken we met een zgn. prepaid-stick. Maar lezen:het komt er gewoonweg niet van.
Zondagochtend gingen we op weg naar Hoek van Holland, om daar een (s)preekbeurt te vervullen in de Gemeente “De Bazuin”. Een Gemeente waar we al heel lang mee verbonden zijn. Met velen uit de Gemeente onderhouden we een hartelijk contact. Het bereiken van “De Hoek” had wel wat voeten in de aarde. De sneeuw was zo hoog “opgestapeld” dat we zonder die weg te scheppen niet weg konden komen. Tussen Scheveningen en Loosduinen kregen we gelukkig ook nog hulp van een echte sneeuwschuiver. Onderweg zeiden we het een aantal keren tegen elkaar:”Wat een prachtige witte wereld”. Ondanks de ongemakken genoten we van de sneeuw. “Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de HERE; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw” was een tekst die bij ons boven kwam.
Na de dienst mee met moeder Knoester. Koffie drinken met een “Groene”(alleen bij de insiders is bekend welk een lekker gebak dat is) En daarna de heerlijke maaltijd met spruitjes.
Maandag-avond hadden we een vergadering van de Thuisfrontcommissie. We keken terug op een goede verlofperiode. En keken verwachtingsvol uit naar dat wat het jaar 2011 gaat brengen.
WE WENSEN AL ONZE BLOGLEZERS HELE GEZEGENDE KERSTDAGEN TOE. JEZUS IS 2000 JAAR GELEDEN GEKOMEN, NU LEEFT HIJ OM VOOR ONS TE BIDDEN, STRAKS KOMT HIJ OM ALLE DINGEN NIEUW TE MAKEN!

Kerst Thabor 2010

EERSTE WEKEN VAN DECEMBER

DE SLEUTELS EN DE KEPPEL

ISRAELHOEK BAPTISTENGEMEENTE VROOMSHOOP

STIL LEVEN OP DE ACHTERPLAATS

KERSTVIERING OP SCHEVENINGEN

Zondag waren we in de Vrije Baptisten-Gemeente te Bleskensgraaf. Regelmatig sluiten nieuwe mensen zich aan bij de Gemeente. Ook deze Zondag werden 3 nieuwe mensen aan de Gemeente voorgesteld. Ook met broeders en zusters hier onderhouden we goede contacten.
Maandag waren we op Urk. Omdat we vroeg waren zijn we eerst even het dorp ingegaan, en hebben we een bezoek gebracht aan de haven. Voor het avondeten waren we bij een echtpaar uitgenodigd. Een heerlijke maaltijd met(hoe kan het ook anders)vis. Ook deze avond mochten we iets vertellen, en konden we iets laten zien van het werk dat wij in Israel mogen doen. Fijn om ook hier te ervaren dat mensen betrokken zijn bij Israel. Van een van de broeders kerkenraad kregen we o.a nog een zak met heerlijke Urkse Scholletjes mee. Wat een feest!
Dinsdag hadden we de traditionele Kerstmiddag voor de senioren in gebouw Thabor te Scheveningen. Toen Albert nog pastoraal werker was waren we op deze middag altijd aanwezig. Heel fijn was het, om er deze keer weer eens bij te kunnen zijn. Gelukkig waren er in het programma ook 2 pauzes opgenomen. Want wat hebben die Scheveningers elkaar altijd veel te vertellen?!?! Naast het zingen met elkaar, waren de kinderen van de Oranjeschool er om voor ons te zingen. Heerlijk spontaan kunnen kinderen toch zijn. Toen ik hen iets vertelde over de geboorte van de Here Jezus, ging een vinger omhoog. “Is dat eeecht gebeurd?!?”
De meditatie ging over Simeon. Aan de hand van zijn geschiedenis stonden we stil bij 3 V’s. Verwachting, Vertroosting en Vervulling. Ook als Gemeente leven we in de Verwachting op de komst van de Heere Jezus. “Ons burgerschap is in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het gelijkvormig wordt aan Zijn verheerlijkt lichaam”. De eerste komst van de Messias van Israel stond in het teken van de verzoening die Hij zou komen brengen tussen God en mensen. Hij kwam, nederig en klein, vertrapt, geslagen, bespuwd, bespot. Zijn wederkomst zal anders zijn. Hij zal komen als de Koning der koningen, en als de Heere der heren. We zongen het deze middag:”Nog eens zal Hij verschijnen, als Richter van ‘t heelal” Maar voor hen die Hem kennen en Hem verwachten zal het ook een blijde ontmoeting zijn. Want, zegt dat lied verder:”die ‘t hoofd van al de zijnen voor eeuwig kronen zal” Voor hen die bekend zijn met de zgn. “Nederlandse Geloofsbelijdenis”:art.37 zegt het met deze mooie woorden:” Daarom verwachten wij dien groten dag met een groot verlangen, om ten volle te genieten de beloften Gods, in Jezus Christus onzen Heere”
Woensdag-avond hadden we een “thuiswedstrijd” We in Vlaardingen op een Gemeente-avond van onze eigen thuisgemeente. Voor de pauze werd ds. Snaterse voorgesteld aan de Gemeente. Hij is door onze thuisgemeente beroepen. Het was een goede ontmoeting met hem. Na de pauze was het onze beurt. Het was fijn om de broeders en zusters van de “eigen”Gemeente te ontmoeten. De avond had nog een wat vreemd einde. Bij het weggaan bleek de jas van Albert te zijn verwisseld. Er was precies zo’n zelfde jas(met exact dezelfde kleur, en naar later bleek uit dezelfde Vlaardingse winkel) aan de kapstok blijven hangen. Wel was hij een maatje of 4 kleiner. Nu wat dat het ergste niet, maar de autosleutel en de sleutel van ons huis zaten er ook in. (Iets wat we nooit laten gebeuren) Er zat in deze jas wel een andere sleutelbos, maar daar hadden we natuurlijk niets aan.
Alle senario’s werden doorgenomen, maar de oplossing werd niet gevonden. Br. Kruidenier boodt ons aan om ons naar Albert’s moeder in Hoek van Holland te brengen, enz..enz.. Juist toen we waren vertrokken,ging de telefoon in de auto. Een broeder was thuis gekomen, en het was zijn vrouw opgevallen, dat hij een toch wel wat grote jas aanhad. Hij vond hem inderdaad wel ietwat ruim zitten. Maar ja, van wie was die jas? Gelukkig, in een van de (verborgen binnen)zakken vond men(jawel) een keppel/kippa. Dan moest die jas wel van Albert zijn. Enfin via, via werd contact met ons opgenomen. “Een keppel in mijn jas??” Hoe kan dat nu weer? We hadden niet bewust een kippa naar Nederland meegenomen. Hoe was die daar gekomen? En deze winterjas had ik al zo lang niet meer gedragen. Na enig rekenen kwamen we tot de conclusie:Toen we nog in Jeruzalem woonden, is Albert in de winter van 2009 wel eens een paar keer met deze jas naar de Klaagmuur gelopen. En zo kwam het dat dit hoofddeksel in zijn jas terrecht was gekomen. De kippa hadden we allang voor ‘verloren” gehouden. Samengevat:Uiteindelijk had het einde van de avond een hoog Kerstverhaal-gehalte:Sleutels terug en…… kippa terug. Bedankt broeder!
Donderdag-avond waren we uitgenodigd voor een gesprek met het bestuur van de CAMA.
Vrijdag waren voor een power-point presentatie in wijkgebouw Rehoboth op Scheveningen. Ook hier weer een fijne avond. Met bekenden en onbekenden.
Zaterdag gingen we op weg naar bungalowpark “Hoge Hexel” We verbleven daar een weekend. Op Zondag-morgen waren we in een dienst die geleid werd door ds. Jaap Jongejan. Albert is een tijdje pastoraal werker bij hem geweest toen hij nog in s’Gravendeel stond. De Kerk staat in Vrienzenveen. Met de auto nog geen 10 minuten bij ons vandaan. Wat was het eerste dat ons opviel toen we Vrienzenveen binnenreden? Jawel…en Davidsster. Hoog uitstekend op een van de wieken van een molen. Dat deed ons deugd. We genoten van een heerlijke dienst. Het was fijn zingen in de volle grote Kerk aldaar. We begonnen met het lied “Hosanna, hosanna, de Koning komt, in de Naam van de God van Israel!” Precies in de “roos”! De dienst stond in het teken van de wederkomst van Israel’s Messias op de Olijfberg. Heel persoonlijk kwam vanmorgen de vraag naar de 100en aanwezig in de Kerk:”Bent u klaar voor de wederkomst van de Heiland?” Tot nu toe preekte Abert elke Zondag. We genoten van het feit, dat we nu samen ‘gewoon’ in de bank konden zitten, en luisteren.
s’Avonds waren we in de Baptisten Gemeente te Vroomshoop. Ook weer heel dichtbij. We mochten in de dienst een prestentatie geven over “ons” werk in Israel. Getuige de speciale Israel-hoek is er hier een bijzondere liefde voor Israel. En dat alles omdat ook in deze gemeente het Woord van de God van Israel een belangrijke plaats inneemt. (aangetrouwde) neef ds. v/d Zeeuw preekte uit Hand.3:11-16. De Persoon en het werk van de Here Jezus stond in de prediking centraal. Hij moest en moet verkondigd worden. Ook genoten we van het zingen met elkaar. We hadden een goede tijd in het Oosten van het land.

DE LAATSTE WEKEN VAN NOVEMBER

PRACHTIG UITZICHT VANUIT DE UITERJOON

VERHALEN MIDDAG IN DE UITERJOON

ONZE LIEVE MOEDER WAS JARIG

NIET BESTEMD VOOR ONZE JOODSE VRIENDEN:PANNENKOEKEN MET SPEK

GEZELLIG OUDERWETS SPELLETJES DOEN

EN LEKKER GEGETEN DAT WE HEBBEN

ALS HET EVEN KAN ZIJN WIL EN ALBERT OOK ALTIJD VAN DE PARTY

Zo is de maand December alweer aangebroken. We genieten nog steeds van “ons” huisje op Scheveningen. We laten ons de vis goed smaken. Zo af en toe maken we een lekkere wandeling over de boulevard.
We hadden een fijne Zondag in Middelharnis. We waren uitgenodigd door de Christengemeente “de Rots” aldaar. Het is altijd goed om weer eens nieuwe mensen te ontmoeten. Broeders en zusters waarmee we door het geloof in de Here Jezus verbonden zijn. Na de dienst met zus en zwager mee naar huis. We ontmoetten daar ook nog vrienden die erg meeleven met ons en met Israel.
Voor Dinsdag hadden we een uitnodiging ontvangen om in het pand van de “vergadering” aan de Dunne Bierkade in den Haag een powerpoint presentatie geven. Ook hier hadden we de meeste mensen nog nooit gezien. Maar hartverwarmend was, hoe we aan het einde van deze samenkomt door verschillende mensen in gebed werden opgedragen. “Een in de Naam van Jezus, een zin en een gemoed, een in’t geloof der schriften, een in het verzoenend bloed”
Ik maakte een doordeweekse kerkdienst bij van de Gereformeerde Gemeente op Scheveningen. Als kind ging ik elke zondag 2x naar dit kerkgebouw aan de Nieuwe Laantjes. Hier volgde ik de catechisatie, en ging ik naar de club. Het was leuk na zo’n lange tijd weer eens terug te zijn. Overal waar we komen heeft de tijd niet stilgestaan. Hier duidelijk wel. Naar mijn gevoel is er hier in vergelijking met 50 jaar geleden niets veranderd. En in sommige opzichten is daar ook niets mis mee. En ja, het was best ook wel weer eens “aardig” om de Psalmen op hele noten te zingen. Ps.72:11:“Zijn Naam moet eeuwig eer ontvangen, Men loov Hem vroeg en spa;De wereld hoor’ en volg’ mijn zngen, Met Amen, Amen, na”
Toen we uit Israel vertrokken hadden we ons voorgenomen om in Nederland een acht-tal Hebreeuwse kranten te lezen. Maar we kwamen er achter:”De geest is gewillig, maar het vlees is zwak”. Het goede bericht is, dat we ze inmiddels uit onze koffer hebben gehaald. Het minder goede bericht is, dat ze tot op de dag van vandaag ongelezen zijn. We zullen nog de nodige pogingen ondernemen.
We waren in Maasland. We zouden daar o.a een ontmoeting hebben met de directeur van de CAMA, Ab Goldberg. Helaas moest hij afbellen, omdat het verkeer rond Utrecht helemaal vaststond in verband met de barre weerstomstandigheden.
Moeder Knoester was jarig. Volgens de traditie had ze ook dit jaar een aantal huisjes gehuurd. Normaal gesproken vindt dit plaats ergens op de Veluwe. Maar dit jaar was gekozen voor “De Katjeskelder” in Den Bosch. We hadden een paar heerlijke ontspannen dagen, met moeder, broer, schoonzus, zus en zwager en hun kinderen. Op Zaterdag kwamen nog een nicht en haar man langs. Heel gezellig.
Het kwam mooi uit dat ik op Zondag was uitgenodigd om te spreken in de CAMA Gemeente te den Bosch. Niet zover rijden van “De Katjeskelder” vandaan. In Den Bosch zelf was ik niet bekend. Wel met de zgn. “Bosche bollen”. Men vertelde mij dat er ongeveer 6000 van deze lekkernijen per dag worden gemaakt in Den Bosch. Het was een fijne dienst. En ook na de dienst hadden we nog goede gesprekken. Ook met deze Gemeente houden we graag contact. Maandag ochtend was het alweer de tijd om “op te breken”. Dinsdag hadden we een powerpoint-presentatie in zorgcentrum “De Uiterjoon” op Scheveningen. We waren bijeen op de 8e verdieping met een prachtig uitzicht over het strand en de Noordzee.
Woensdag in s’Gravendeel. We waren daar op de alleenstaande-kring. Toen Albert pastoraal werker was mocht hij ook leiding geven aan deze kring.
Een domper op alles is, dat het met de gezondheid van Esther’s moeder niet zo goed is. Aan de andere kant zijn we ook wel blij, dat we juist nu met verlof in Nederland zijn.
Deze week werd door iemand uit Urk geregeld, dat we a.s Maandag ook daar een presentatie mogen geven. DV zullen we zijn in de Hervormde Kerk `De Bron``. Nadere informatie volgt via URK-FM in de uitzending van Donderdagavond(ziekentroost) en Zondagavond. We staan steeds weer opnieuw verbaasd hoe de mensen ons kunnen vinden.