"Geloofd zij de HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet. "(Ps.72:18) Het was Ben-Goerion die zei:'Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist'. De geboorte van Israël in 1948 was zo'n wonder. Het feit dat we hier in de Negev wekelijks een Messiasbelijdende Gemeente kunnen bezoeken is ook zo'n wonder. Christenen mogen en kunnen realisten zijn !
In Nederland is het “uitspuiten” van een dicht oor niet zo’n grote “operatie”
Hier wordt er wat meer werk van gemaakt. Hier geen dokters assistente die het
wel even “fixt” Nee, hier direct doorgestuurd naar de spoedeisende hulp in het ziekenhuis. Omdat
de dokter nog even een “spoedklusje” tussendoor kreeg(terwijl ik onder
behandeling was) moesten wij een extra 1 ½ uur in dit kamertje doorbrengen.
We vierden hier het Poerimfeest. De kinderen uit de Gemeente van Beersheva
beelden de verschillende figuren uit het boek Esther uit.
Ook in Israel hebben we de IKEA. Daar kochten we
een stevige boekenkast voor het nieuwe pand. En de eerste Bijbels staan
inmiddels op de “plank”
Omdat we in Jericho moesten zijn hebben we daar in
de buurt ook nog wat potten gekocht.
We hadden een groep bij ons thuis van PFI(Prayer
For Israel) We hebben al langere tijd contact met hem, en zij leven middels hun
gebeden mee met het werk dat we hier mogen doen.
Ook in de Messiasbelijdende Gemeenten in Israel komen regelmatig nieuwe
liederen uit.
Een van de nieuwe liederen die we in de Gemeente zingen is Ps. 12“Hine lo
yanoem, we loo jiesjan sjomer Yisrael” Zie de Bewaarder Israels sluimert nog
slaapt”
Zoals we eerder schreven:Een van “onze” soldaten gewond werd geraakt door
een pijp bom tijdens zijn bewaking van het graf van Jozef. Hij is uit het
ziekenhuis ontslagen en was afgelopen zaterdag in de dienst. De dokters hadden
een van zijn vingers willen amputeren. Hij vroeg of het ook anders kon. Dat wilden
ze proberen,en een hele lange tijd van revalideren zou aanbreken. Afgelopen
zaterdag gaf hij zijn getuigenis is de dienst. Samen met zijn broer is hij al
vanaf jonge leeftijd deel van de Gemeente, terwijl zijn ouders niet gelovig
zijn. Indrukwekkend om zijn getuigenis te horen. Deze gebeurtenis heeft een
grote impact op zijn leven(gehad) Hij is een van onze jonge zangleiders. En
zijn gitaar was en is de lust van zijn leven. Maar op dit moment is het voor
hem onmogelijk om zijn gitaar te gebruiken. En het is uiteraard moeilijk, om
het liefste wat je doet in de Gemeente op te moeten geven.
De afgelopen dagen is de muurschildering afgerond. Met een prachtig
resultaat ! Ondanks dat de plaats nog niet officieel geopend is heeft de
muurschildering al de nodige belangstelling getrokken.
Project "Zoals een hert......."
Deze dagen vieren we beiden onze verjaardagen. Van de Bijbelkring kregen we
een prachtige bos bloemen.
Bloemen en chocolade van de Bijbelstudie groep
Een van “onze” jonge soldaten is door een pijpbom
aan zijn hand gewond geraakt. Hij was bezig met het bewaken van het graf van Jozef.
David is een van de “worshipleaders” in “onze” Gemeente in Beersheva
Het is nu echt winter geworden. Dat is altijd te
merken aan het aantal mensen die naar de Bijbelkring komen. Het merendeel van
de deelnemers is al behoorlijk op leeftijd. En zij zien het bij deze
temperaturen “niet zo zitten” om de deur uit te gaan. En zeker niet als een
buien voorspeld zijn.
Ook in de samenkomsten van de Gemeente in Beer
Sheva is dat te merken. De ruimte waar we normaal gesproken bijeenkomen is niet
warm te krijgen. Zoals ik al eerder schreef:In het gebouw waar wij samenkomen in Beersheva is het in de zomer bloedheet,
en des winters worden de broeders en zusters voorzien van (paarden) dekens om
het nog een beetje warm te
houden. Een actie Kerkbalans, zoals ze die in een aantal kerken in
Nederland kennen, kennen we hier niet. In deze jaarlijkse actie vragen zij hun
leden in de tweede helft van januari gul te geven voor hun eigen plaatselijke
kerk. Dat zou hier goed op z’n plaats zijn om b.v iets aan de verwarming te
doen. Maar van de (preekwoordelijke) “kale kip kun je eenmaal niet plukken” Dus
moeten we wat dat betreft nog maar even “doormodderen” totdat het betere weer
aanbreekt.
Omdat we met niet heel veel mensen waren op Shabbat konden we naar een
kleinere ruimte die wel te verwarmen is. En dat heeft zo ook z’n charme.
WEL ZO GEZELLIG
De
vaste voorganger was die die dag 67 geworden. Een rede voor een klein “feesje”
na de dienst.
Deze week komen de stoelen en tafels aan voor het nieuwe pand.
We kregen nog een mooie foto onder ogen van een Urkervisser met de Israelische
vlag op het achtersteven. ‘Dat doet de mens goed!”
De eerste Sjabbat na de dienst hadden we met elkaar
een picknick. Omdat de zon scheen, en de temperaturen redelijk waren, konden we
daar buiten van genieten.
De verbouwing van het pand voor het nieuwe project
is bijna ten einde. Nu zijn we bezig met het verder nadenken over de
inrichting. Ook is er al een perioden vastgesteld waarop de muurschildering
aangebracht gaat worden.
Dit jaar vielen het Kerstfeest en het Chanoeka
feest op dezelfde datum.
In beide feesten speelt licht een belangrijke rol. De
'Kerst' speelt hier in Israel niet zo'n grote rol. Hier wordt het zgn. Chanoekafeest
gevierd. Het verhaal van Chanoeka draait om Jehuda haMacabi. Het beschrijft de
periode waarin de Joden wat betreft hun geloofsbelijdenis zwaar onderdrukt
werden. Het was zelfs zo erg, dat de Grieken de Tempel in Jeruzalem ontwijdden
door op het altaar een varken te offeren. Voor de Joden was dit de laatste
druppel en een groepje onder leiding van Jehuda besloot het gevecht aan te
gaan. Dit groepje kreeg steeds meer aanhangers. Hun populariteit werd zelfs zo
groot, dat het gewone Joodse volk de leider 'Jehuda haMacabi' ging noemen. De
manschappen van Jehuda werden naarmate ze meer veldslagen wonnen bekend als de
Maccabeërs.
Uiteindelijk bereikten Jehuda en zijn mannen
Jeruzalem en na een bloedige strijd overwonnen ze. Toen ze echter de Tempel
binnenkwamen, zagen ze dat de Grieken alles vernield hadden, en het was de taak
van de hogepriester om de Tempel weer in ere te herstellen. De hoge menora die
in de Tempel stond was door de Grieken omgegooid en moest weer recht gezet
worden. Nadat dit gedaan was, merkten de priesters dat er geen oliekruiken meer
waren. Eén van hen vond echter nog een klein kruikje, met daarin nog net genoeg
olie om de menora één dag te laten branden. De menora werd aangestoken en de
Tempel werd heringewijd. De priesters wisten dat zij gauw op zoek moesten naar
meer olie en tijdens dat proces hielden ze de menora goed in de gaten.
De volgende dag was dat kruikje opeens weer vol. De
priesters begrepen er niets van. De volgende dag gebeurde hetzelfde en zo ging
het acht dagen lang.
De hogepriester, priesters, Maccabeën en het gewone
volk vierden een groot feest en de hogepriester stelde dit feest in, opdat de
Joden deze wonderlijke gebeurtenis niet zouden vergeten. Daarom vieren de Joden
jaarlijks vanaf de 25e Kislev het feest van Chanoeka, dat 'Herinwijding'
betekent. In het Nieuwe Testament wordt dit feest genoemd in Joh.10:22:"En
het was het feest van de inwijding van de tempel in Jeruzalem, en het was
winter"
Of het wonder van "het niet opraken van de
olie" op waarheid berust, daar zijn de meningen over verdeeld. Wat wel
zeker is, dat God een God van wonderen is. En het bewijs daarvoor is,
dat er een volk Israel is.
De menorah \ chanoekia die in de tempel stond brand
niet meer. Zelfs de plaats waar hij stond is niet meer te vinden. De tempel is
immers verwoest.
Maar Het Licht schijnt nog steeds. En
daarbij stonden we in de Gemeente stil. Jezus, God geopenbaard in het vlees,
mens geworden. Paulus schrijft:”Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming
waard, dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaars zalig te maken,
van wie ik de voornaamste ben”
Er zijn lieve broeders en zusters, die er mee
gestopt zijn om het Kerstfeest te vieren. Er zijn steeds meer christenen die
"allergisch" geworden zijn voor alles wat met Kerst te maken heeft.
En zelfs ook het Kerstfeest uit principe niet meer willen vieren. Met als rede
dat het Kerstfeest een "heidense" achtergrond zou hebben. In plaats daarvan
geeft men er de voorkeur aan om het Chanoekafeest met het Joodse volk mee te
vieren.
Ach, een ieder moet daarin zijn/haar eigen geweten
maar volgen. Als we maar niet vergeten dat het Chanoekafeest (net zoals het
Kersfeest trouwens) geen Bijbels feest is. Maar geeft het vieren van Kerstfeest
ons niet veel meer mogelijkheden, om te spreken over de Christus?(Messias) Er
waren weer honderden Israelies, die Christchurch in de oude stad van Jeruzalem
bezochten. En ja, daar staat een Kerstboom, en daar klinken de traditionele
Kerstliederen. Maar ook dit jaar stelden velen daar weer de vraag:"Waarom
is Kerstfeest voor jullie zo belangrijk? "U is heden de Heiland geboren,
namelijk Christus, de Here, in de stad van David"
Daarom vonden ook wij het fijn, dat we op 24
December in de Gemeente heerlijke Kerstliederen konden meezingen.
We wensen onze lezers ook via deze weg een gezegend
nieuw jaar onder de zegen van de God van Israel
25 mei 2008 zijn wij namens de Hervormde Kerk in Vlaardingen uitgezonden ten dienste van de Messiasbelijdende Gemeenten in Israel.
Het zijn met name de woorden van de profeet Jesaja die de kern aangeven van onze roeping "Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigd, die tot Sion spreekt:'Uw God is Koning"
Het is onze vaste overtuiging, dat het Woord door de God van Israel gesproken waar is:'....en wanneer mijn volk waarover Mijn naam is uitgeroepen, zich verootmoedigt,en zij tot Mij bidden en Mijn aangezicht zoeken, en zich bekeren van hun boze wegen, dan zal Ik uit de hemel horen, en hun zonde vergeven en hun land herstellen"
