EVANGELISATIE EXURSIE NAAR JERUZALEM

Verleden week Vrijdag hadden we onze exursie naar Jeruzalem. We hadden die georganiseerd voor de(ongeveer)18 deelnemers van onze bijbelkring. Ook hadden we gevraagd of ze niet-gelovige familieleden zouden willen uitnodigen om mee te gaan. Het resultaat was dat we met bijna 50 mensen onderweg gingen. We brachten eerst een bezoek aan de Klaagmuur. Daarna een bezoek aan de Graf-tuin. Hier werd door een Russisch-sprekende gids een rondleiding gegeven, en ook het evangelie gebracht. Na de rondleiding konden de mensen een bijbel en andere lectuur meenenem. Hierna een bezoek aan de Haaspromenade. Een prachtig plekje, met een prachtig uitzicht over Jeruzalem en zicht op de Olijfberg. Een mooie plek om te spreken over het verleden, het heden, en de toekomst van Israel. Een plek waarvandaan ook de Heiland afdaalde op weg naar Golgotha, de plek waar Hij Zijn leven gaf tot een volkomen verzoening voor onze zonden. Maar deze plaats wijst ook op de toekomst. Dezelfde Jezus Die vanaf de Olijfberg is opgevaren naar de hemel, zal op dezelfde wijze ook wederkomen (Handelingen 1) Ook hier deed ik weer een nieuwe ervaring op. We hadden gedacht vandaag een (gratis)Russisch sprekende gids bij ons te hebben. Vlak voor het reisje hoorden we dat dit niet door kon gaan. De taak om te `gidsen` lag dus op de schouders van Albert. In het Nederlands zou dat niet zo´n probleem zijn, in het Engels zou het ook nog wel gaan. Maar gidsen in het Hebreeuws is toch wel weer een ander verhaal. Op de Haaspromenade hadden we een gezamenlijke picknic. Hierna gingen we op weg naar de Olijfberg. Hier konden de jongeren en de kinderen op een kameel rijden. Moe maar voldaan reden we terug naar huis. Ik moest denken aan het “dagje uit” met Thabor die we elk jaar hadden met de Scheveningers. Toch was er een verschil. Tijdens het reisje naar Jeruzalem voelde Albert zich af en toe Mozes. “He, Mozes wanneer gaan we eten”? (deze vraag kwam rond een uur of half elf!) He, Mozes, ik moet plassen?” enz.. enz.. Enfin…. het was maar voor een dag en niet voor 40 jaar. Zaterdag met de voorgangers van Beershava, Arad en Mitzpe Ramon naar Ariel. We hadden daar een ontmoeting met o.a een gebedsgroep uit Duitsland. Een bijzonder moment was toen een katholieke man opstond, en vroeg of hij iets mocht vertellen. Hij vroeg vergeving over dat wat er in zijn kerk verkeerd is gegaan met betrekking tot het Joodse volk. Zijn vrouw had ervoor gekozen naar een andere kerk te gaan. Hijzelf had ervoor gekozen om in “zijn” kerk te blijven. Hoe moeilijk hij dat ook vond. Een van de Messiaanse voorgangers vroeg of hij mocht reageren. Hij pakte de katholieke broeder bij de arm, en zij tegen hem:”er is maar een grond waarop we beiden gerechtvaardigd zijn, en die grond is het lijden, het sterven en de opstanding van onze Here en Heiland. Hij overstijgt onze verschillen:kerkelijke verschillen, culturele verschillen enz.. Hij zei:”ik zal waarschijnlijk nooit en katholieke kerkdienst bezoeken, en ik vraag va jou niet om een Messiaanse dienst te bezoeken, maar in Chrustus wil ik jou aanvaarden als broeder” De organisatie “Catholics for Israel” heeft een eigen website: http://www.catholicsforisrael.com/ Daar zijn dingen te lezen waarbij wij ons wellicht achter onze oren zullen krabben. Maar ook zijn er zeer lezenswaardige artikelen te lezen. Onze verlofperiode kruipt langzaam maar zeker dichterbij. Onze altijd trouwe thuisfrontcommissie is bezig met het zoeken naar een voor ons geschikte woonruimte.