In verband met het Chanoeka feest waren we een aantal dagen vrij. Terwijl Nederland zich opmaakt voor de viering van Oud-en Nieuw, maken wij ons op om weer naar school te gaan. Morgen(30 december) beginnen we weer. Oudejaarsdag en Nieuwjaarsdag zijn voor ons gewone schooldagen. Afgelopen Vrijdag hadden we een vergadering in BeerSheva. Met de bus ongeveer een reis van 1 ½ uur. Zaterdag hadden we onze wekelijkse samenkomst van de Gemeente. Het ging over de geschiedenis uit 2 Kon.7. Met name de woorden uit vers 9 stonden centraal:’ Wij doen niet goed, want deze dag is een dag van blijde boodschap, en wij houden ons stil’. Zoals zij het goede nieuws niet voor zichzelf mochten houden, zo zijn ook wij ‘verplicht’ het evangelie door te geven. Een ieder op zijn eigen wijze, en met eigen gaven.
Tijdens de preek hoorden we het geluid van straaljagers. Iets wat ongewoon is op Shabbat. We zeiden nog tegen elkaar:’Er zal wel wat aan de hand zijn’. Na thuiskomst bleek dat inderdaad het geval te zijn. Er waren bom berdamenten op Gaza uitgevoerd. Na de honderden Kassamraketten die de afgelopen weken op Israëlisch grondgebied waren neergekomen was het geduld van de Israëlische regering op. Vele malen had de waarschuwing richting de Hamas geklonken vanuit de Knesset:”Stop er mee, wij zijn sterker, en we kunnen jullie een vernietigende slag toebrengen”. Tevergeefs. Inmiddels zien we de hartverscheurende beelden op de Televisie. Hamas-agenten die onder aanroeping van Allah en Mohammed de laatste adem uitblazen. Velen vragen zich af hoe en wanneer het zal eindigen. Verschillende antwoorden worden gegeven. Iedereen heeft wel een mening. Ook wij. Eén ding is duidelijk:We leven nog steeds in een gebroken wereld. Waar de vrede ons steeds weer tussen de vingers doorglipt. En toch is vrede mogelijk. Paulus zegt:’Want Chistus, Hij is onze vrede, die die beiden een gemaakt en de scheidsmuur van de omheining weggebroken heeft, opdat Hij die twee in Zichzelf tot een nieuwe mens zou scheppen, vrede makend’ Daar waar mensen de Here Jezus eren als hun Verlosser, daar is vrede. Daar is de éne nieuwe mens(Jood en Arabier) Daar mogen we hier in Israël was van proeven, als we op plaatsen komen waar Jood en Arabier zich samen scharen onder het Woord van de God van Israël.
Maar dan is er ook hoop voor de toekomst. Zelfs voor dit deel van de wereld. Want Hij, Die geboren werd in de Kerstnacht zal naar Gods belofte nogmaals verschijnen. Niet meer als het 'kleine Kindeke teer' Maar als de Koning der koningen en de Heere der heren. Volgens het Profetisch Woord zullen de voeten van Israëls Messias eens op de Olijfberg(foto) staan.(Zach.14) En dan zal de Heere Koning worden over heel de aarde. Wij wensen onze lezers een goede jaarwisseling toe.

Chanoeka

Vanaf zondagavond 21 december viert het Joodse volk Chanoeka. Dit feest werd ingesteld door Judas Maccabaeus [164 v.Chr.] ter herinnering aan de reiniging van de tempel na de ontheiliging door Antiochus Epiphanes. Hoewel het niet een officieel Bijbels feest is, wordt het feest wel genoemd In Johannes 10: 22. Daar staat:’’ Toen kwam het Vernieuwingsfeest te Jeruzalem; het was winter. En Jezus wandelde in de tempel, in de zuilengang van Salomo” Deze dagen denkt het Joodse volk dus aan de herinwijding van de Tempel in Jeruzalem. Tijdens de herinwijding moest natuurlijk de kandelaar in de tempel worden aangestoken. Maar, volgens de overlevering was er slechts één kruikje reine olie voorradig. Dat was net genoeg om de Menorah maar 1 dag te laten branden. Maar….een wonder geschiedde:De olie raakte niet op totdat nieuwe zuivere olie was bereid. 8 !! dagen lang brandde de Menorah op één kruikje olie. Om dit wonder te herdenken wordt er tijdens het feest een achtarmige kandelaar, een zgn. Chanoekia, aangestoken. Daarbij wordt er op iedere dag van het feest één oliepit of kaars meer aangestoken, totdat op de 8ste en laatste dag van het feest alle 8 lampen branden. Kerstbomen zijn er hier in Jeruzalem niet veel te zien. Ze moeten er trouwens wel zijn. Een tijdje geleden kregen we een telefoontje. Van de burgerlijke gemeente van Jeruzalem. Ze boden ons een gratis !! kerstboom aan. We hebben er maar vanaf gezien. Niet veel kerstbomen dus. Wel zie je overal in Jeruzalem de Chanoekia staan. Van hele grote tot hele kleine. Ook aan de ingang van ons huizenblok is er door de buren een Chanoekia neergezet(zie foto). Elke avond wordt er een lampje meer aangestoken. Chanoekia is het lichtfeest. Net zoals het Kerstfeest dat is. Chanoekia is het feest van het wonder van het licht. Net zoals het Kersfeest het feest van het Wonder van het Licht is. Of het verhaal van het wonder van het branden van de Menorah op waarheid berust of niet:Ook dit feest gaf en geeft weer een mooie gelegenheid om te getuigen van het Licht. Het is voor Joodse mensen soms moeilijk om de dingen uit elkaar te halen. In de klas weet men dat wij christen zijn. Maar vanmorgen kwam er speciaal iemand naar ons toe die zei:’Weet je, jullie brengen mij in grote verwarring. Jullie zijn christen, maar jullie doen er niet alles aan om naar Bethlehem te gaan, jullie hebben geen kerstboom, en 25 december is voor jullie niet echt een extra gezellige dag”. We konden hem vertellen, dat het feit van de geboorte van Jezus voor ons van groot belang is. Maar dat dit weinig te maken heeft met versieringen, kerstbomen en bepaalde tradities, enz…Hoewel wij natuurlijk ook houden van gezelligheid. Helaas zien we hier ook dat soms de traditie het wint van de Bijbelse waarheden. De Joodse feesten(zoals genoemd in o.a Lev.23) worden gevierd. Maar voor heel wat Joodse mensen is het vieren van de feesten ook vaak niet veel meer dan een traditie en gewoonte. Maar voor hoeveel niet-Joden geldt niet hetzelfde. Velen(Die kerstfeest vieren) weten niet meer wat de betekenis is van het kerstfeest. 70 % van de Britten gelooft niet meer dat de Here Jezus uit een maagd geboren is. Ook heeft de Kerk niet altijd zo trouw getuigenis afgelegd van het Licht dat in Bethlehem geboren werd. Regelmatig vinden er hier in Jeruzalem in!! de Heilige grafkerk schermutselingen plaats. De Israëlische politie werd nog niet zolang geleden ingeschakeld om aan de schermutselingen(tussen revaliserende christenen) een einde te maken. De kerk, die is gebouwd op de plek waar de Heiland zou zijn begraven, wordt beheerd door de Grieks-Orthodoxe, Rooms-Katholieke en Armeens-Orthodoxe Kerk. De relaties tussen die drie kerken zijn echter zo slecht dat de sleutels van het gebouw al eeuwen zijn toevertrouwd aan twee Palestijnse moslimfamilies. We wensen onze lezers toe deze dagen stil te staan en te genieten van ‘de genade van God, die (in de Kerstnacht) heilbrengend voor alle mensen, is verschenen’(Tit.2) En te mogen leven in de verwachting van de gelukkige hoop en verschijning van de heerlijkheid van onze grote God en Heiland, Jezus Christus.

Eens een Jood altijd een Jood ?!

In de taalklassen gaan we elkaar steeds beter leren kennen. Er is al een behoorlijke band met elkaar ontstaan. We spreken veel met elkaar. Ook buiten de officiële studie uren. Soms vinden er dan interessante gesprekken plaats. Zo hadden we een gesprek met een Joodsorthodoxe man uit onze klas. Het ging in dit gesprek o.a over Joodse mensen die in Yeshua/Jezus geloven. Zijn stellige overtuiging was, dat een Jood die in Jezus als Messias gelooft, geen Jood meer is. Maar vroeg ik:”Hoe zit het dan met een Jood die Hindoe is geworden?” Hij reageerde met:“ Die blijft een Jood” “En een Jood die Moslim wordt?” “Eens een Jood altijd een Jood” bleef hij volhouden. “En een Jood die gelooft dat Yeshua de Messias is?” probeerde ik nog een keer. “Ja, die is geen Jood meer, maar die is Christen geworden” was zijn resolute antwoord. Joden houden van discussiëren(het liefst met veel handgebaren)dus vervolgde ik:’ Wat is dan het verschil? Een Jood die Moslim wordt blijft een Jood, een Jood die Hindoe wordt blijft ook een Jood, maar een Jood die in Yeshua gelooft is die ineens geen Jood meer? Terwijl zij de God van Israël dienen, in de Bijbel geloven, de Joods/Bijbelse feesten vieren enz…. En wie is dan een Jood? Welke criteria houden we aan? Als een Jood niet in God gelooft blijft hij een Jood, maar als een Jood in de God van de Bijbel gelooft, maar ook in Yeshua als de Messias, is hij dan geen Jood meer?” Hij begreep de inconsequentie van zijn eigen gedachten gang. ’Hmmm.. (zei hij) “ interessant, dus als je als Jood in Yeshua gelooft (en dus eigenlijk christen wordt) kun je ook gewoon Jood blijven denkt je?” Er ontwikkelde zich een leuk en boeiend gesprek. Een gesprek dat begon in de klas, en zich voortzette op straat, totdat we in het centrum van Jeruzalem afscheid van elkaar namen. Hij nodigde ons uit om op Vrijdagavond eens naar ‘zijn’ synagoge te komen, om het begin van de Sabbat mee te maken. Een schitterende uitnodiging, en….lekker dichtbij. Deze Synagoge staat namelijk bij ons in de straat.

Zal zijnen kop eerlang bedekken, en zijnen schedel al 't geweld[...]

Weer een drukke tijd achter de rug. Ook de Shabbat was een drukke dag. s’Morgens naar de Kerk. De dienst is in het Hebreeuws. We proberen er zoveel mogelijk van te begrijpen. Maar dan moeten we heel goed ons best doen. De preek is ook in het Hebreeuws. Gelukkig is er via hoofdtelefoon vertaling in het Engels. Maar al met al is de samenkomst ook hard ‘werken’ voor ons. s’ Middags hadden we bij ons aan de overkant een samenkomst met een klein groepje van gelovigen uit de buurt. De tijd gaat snel. Morgen alweer Donderdag.
Afgelopen week hadden we nog een leuk gesprekje in onze klas met een Joodse jongen. Het ging over de gevoelens die mensen soms kunnen hebben. Gevoelens van somberheid en depressie. Esther merkte op:’Weet je wat je dan eens moet doen?” “Nou?” vroeg hij. “Dan moet je de Psalmen eens gaan lezen, weet je trouwens dat wij in Holland de 150 psalmen zingen in de Kerk?”. Z’n kippa(keppel) schoot van verbazing haast van zijn hoofd. “150 Psalmen??? jullie niet Joden, zingen al de Psalmen??”
Ja we zijn bevoorrecht, dat we de liederen die bestemd waren en zijn voor Israël met hen mee mogen zingen. Al de Psalmen zijn voor Israël en gaan over Israël. 150 Psalmen:we hebben er in Holland heel veel gezongen. We vroegen ons wel af:’Hebben we ze eigenlijk alle 150 wel eens gezongen in de Kerk? En trouwens, hoe zouden we onze jonge Joodse 'vriend' Psalm 7 uit onze geliefde oude berijming uit kunnen leggen?
Schoon hij, met zoveel loos beleid,
Dien had tot mijn verderf bereid.
De moeite, die hij dorst verwekken,
Zal zijnen kop eerlang bedekken.
En zijnen schedel al ‘t geweld,
Waarmee hij and’ren had gekweld.

Esther met Babs voor de Taalschool

Het is leuk om in ‘het werk’ fijne collega’s te hebben. Wij hebben deze gevonden in Babs en Marshall. We kennen hen nu een aantal maanden. Een aantal maanden geleden zijn ze(samen met hun zoontje) ons team komen versterken. Het zijn niet alleen onze nieuw collega’s. Maar ook zijn het onze vrienden geworden. Op dit moment zitten we alle vier in het zelfde ‘schuitje’ namelijk het leren van de Hebreeuwse taal. Deze foto is gemaakt voor de ingang van de Oelpan(=taalschool)

Op weg naar school

Afgelopen Vrijdag had Esther een zgn. vrouwendag. Met een aantal ‘CAMA-vrouwen’ vanuit Jeruzalem zijn ze s’morgens op weg gegaan naar Ein Bokek. Een toeristisch plekje aan de Dode Zee. Daar waren ander vrouwen uit Arad en Beersheva. s’Avonds hadden zij een overnachting bij een zuster in Arad. Op Zaterdagmiddag hadden we bij ons thuis een bijeenkomst. Eens in de 14 dagen komen we als gelovigen uit de buurt een middagje bij elkaar, om elkaar te bemoedigen en met en voor elkaar te bidden. Na deze ‘onderbrekingen’ hebben we de ‘draad’ van het studeren weer opgepakt. We hoorden dat er in Holland de nodige sneeuw is gevallen. Hier kunnen we ons dat niet voorstellen. Hoewel de avonden fris worden, is het overdag nog heerlijk weer. Vandaag was het ongeveer 23 graden. Hoewel……. heerlijk weer!? Voor ons wel, maar het land snakt naar water. Regen is hard nodig! Een tekst zoals:’dan zal Ik(De Here) de regen voor uw land op zijn tijd geven, de vroege en de late regen, zodat gij uw koren en uw most en uw olie kunt inzamelen”(Deut.11:14) gaat hier dan ook wel meer leven. God Zelf wordt ook vergeleken met de zegen van regen. De profeet Hosea zegt:’Ja, wij willen de HERE kennen, ernaar jagen Hem te kennen. Zo zeker als de dageraad is zijn opgang. Dan komt Hij tot ons als de regen, als de late regen, die het land besproeit”
Tussen ‘alle bedrijven door’ ontvingen we ook vandaag weer de mogelijkheid om te getuigen van deze God, en van de hoop die in ons is. Heel vaak doen die mogelijkheden zich voor in winkels. “Waar komt u vandaan, waar woont u, en wat komt u doen” zijn altijd de standaardvragen die gesteld worden. Esther’s antwoord vandaag was:’Wij zijn gekomen om hier de boodschap van vrede te brengen’. “Vrede? Dat is hier onmogelijk” was het antwoord. “Maar één van uw profeten zegt toch ergens:’Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigt, die tot Sion spreekt: Uw God is Koning” Zonder na te denken citeerde de vraagsteller deze tekst in het Hebreeuws. “Vrede is mogelijk als u als(uitverkoren) volk van God terugkeert tot de Bijbel” Hij vond het erg bemoedigend maar tegelijkertijd ook gedurfd. Het was jammer dat de klanten binnen kwamen en zijn aandacht vroegen.

Gevonden mobieltje en Jaffa

Gevonden mobieltje
Vanmorgen vonden we een mobieltje in onze straat. Onderweg kwamen we een mijnheer agent tegen. We wilden het mobieltje aan hem geven, zodat hij er verder zorg voor zou kunnen dragen. Maar..dat ging zomaar niet. Die verantwoording kon/durfde hij niet nemen. Ook niet na enig aandringen. We moesten maar naar het bureau gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Aangekomen bij het bureau dachten we snel van ons gevonden voorwerp af te zijn. Maar ook hierin kwamen we bedrogen uit. In ons gebroken Hebreeuws legden we de situatie uit. (Leuk dat we de woorden die we een dag daarvoor op school hadden geleerd konden gebruiken) Maar, men begreep er niets van, dat die buitenlanders zo netjes waren om een gevonden telefoon terug te brengen. Men wist er eigenlijk niet goed raad mee. Na wat heen en weer gepraat lukte het ons uiteindelijk om het af te geven. Voordat we vertrokken wilde een agent toch nog even van ons weten waarom we hier eigenlijk waren. Dit is altijd weer zo’n mooi moment om een kort gesprekje te hebben. Terwijl ik(Albert) nog steeds druk bezig was om van “mijn” mobieltje af te komen, raakte Esther met deze agent aan de praat. Op zijn vraag antwoordde ze:’Omdat we het land en het volk Israël liefhebben, en bovenal omdat we God(de God van Israël) liefhebben. Ze citeerde ook een aantal teksten uit de Tenach(O.T.) en refereerde aan het boek Ruth. “Uw God is mijn God, uw volk is mijn volk” Aan het eind van het gesprek zei hij:’Wat zijn jullie sterke mensen’. Esther antwoordde hem:’We zijn geen sterke mensen, maar we geloven wel in een sterke God, jullie God!”

Jaffa=Mooi
Vandaag was weer een schooldag zoals alle andere schooldagen. Intensief, maar ook wel leuk. In de klas moeten we nu ook steeds meer met elkaar gaan spreken. In het Hebreeuws uiteraard. Soms levert dat leuke momenten op. Ik moest tegen een jonge dame zeggen:”Hoe heet jij/Hoe noemen ze jou”? Nu wil het geval dat deze dame Jaffa heet. En Jaffa betekend “mooi” In het gesprekje dat ik met haar moest voeren, moest ik ook de nieuwe ‘oefenzin’ van vandaag gebruiken. Maar, in plaats van dat ik zei:’Ze noemen je Jaffa(mooi)’ zei ik:’Jij bent Jaffa= jij bent mooi” Een leuk compliment voor de dame in kwestie, een ‘pijnlijk’ moment voor Esther. Onderweg naar huis hebben we het één en ander uit kunnen praten. En na meer dan 25 jaar getrouwd te zijn weet ze eigenlijk ook wel dat ik haar de allermooiste vind. Maar ja, dat zijn nu eenmaal dingen die gebeuren tijdens een taalstudie. En de groenteboer op de markt begrijpt je ook best wel, als je in plaats van om een kilo tomaten, om een kilo zonnebrillen vraagt.

Bloemen en het Woord

Eén van de zinnen waar we vandaag op school mee aan de slag zijn gegaan is de zin:‘In any case, everything will pass’ Het betekent zoiets als:’In elk geval…..alle dingen zullen voorbijgaan”. We ‘stoeiden’ met het vervoegen van deze zin in het Hebreeuws in het verleden, het heden en de toekomstige tijd.
Dat alles voorbij gaat, daar werden we de afgelopen dagen mee geconfronteerd. We hoorden van twee mensen van ongeveer onze leeftijd die zijn overleden. Eén van hen kenden we persoonlijk. Met hem hebben we in het verleden samen het jeugdwerk in de kerk gedaan. Wanneer je zulke berichten hoort/leest, dan zorgt dat er wel weer voor dat je andere dingen gaat relativeren.
Gisteren in de Gemeente stonden we stil bij de woorden uit de 1e Perus-brief:’Want: Alle vlees is als gras en al zijn heerlijkheid als een bloem in het gras; het gras verdort en de bloem valt af”. Ik moest terugdenken aan de mooie bloemen die elke Vrijdag op de Ben-Yehuda op straat worden neergezet. Prachtige bloemen(foto), maar… uiteindelijk verwelken ze. Zo vergaat het ook ieder mens. Voor al Gods kinderen is dit gelukkig niet het laatste woord. Petrus schrijft verder:’maar…. het woord des Heren blijft in der eeuwigheid. Dit nu is het woord, dat u als evangelie verkondigd is” In alle verwarring, door de tranen heen, met alle vragen die er zijn, mag dit ons tot troost zijn. Het Woord van God houdt eeuwig stand. En dat Woord spreekt ons van een eeuwig leven in het Vaderhuis, voor een ieder die Jezus kent als zijn/haar persoonlijke Borg en Zaligmaker. Dat Woord spreekt ons ook van het feit dat Jezus komt! Dat prachtige lied zegt over die tijd;
Er klinkt geschal,
wanneer de graven opengaan
en doden opstaan,
voor eeuwig levend door zijn kracht.
Hun aardse tent
wordt nu bekleed met heerlijkheid,
de dood verzwolgen,
overwonnen voor altijd.

Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen
zoals Hij is, amen!
Nooit meer tranen, nooit meer pijn,
want wij zullen met Hem leven
in zijn nabijheid, voor altijd.
Amen, amen!

Dus kijk omhoog
en zie wat nog verborgen is,
maar wat beloofd is,
dat blijft in alle eeuwigheid.
En als je lijdt,
weet dat het maar voor even is.
Als Jezus terugkomt,
deel je in zijn heerlijkheid.

Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen
zoals Hij is, amen!
Nooit meer tranen, nooit meer pijn,
want wij zullen met Hem leven
in zijn nabijheid, voor altijd.
Amen, amen!

Dit Woord mag door de Gemeente wereldwijd verkondigd worden. Hier in Jeruzalem werkt onder andere “The Bible Society in Israel” (foto) er hard aan, om deze goede boodschap te verspreiden

Les 31

We hebben al weer 31 lessen gehad. En zijn inmiddels het 'aap-noot-Mies' niveau gepasseerd. De te vertalen zinnen worden steeds ingewikkelder.

Dagelijkse routine

Na het Loofhuttenfeest zijn we weer overgegaan tot 'de orde van de dag. s'Morgens zijn we om 08.00 op school. Van 10.30. tot 11.00 hebben we pauze. En daarna gaan we door tot 12.45. In de klas ligt de nadruk op het spreken van het moderne Hebreeuws. Ook het lezen van tekst(zie foto) staat elke dag op het programma. De rest van de dag houden we ons bezig met het maken van huiswerk. De sfeer in de klas is heel leuk. Inmiddels hebben we in Israël ook al weer een paar 'regendagen' gehad. De laatste dagen staat de zon weer strak aan de hemel. De temperatuur ligt rond de 22 graden. Dus de winterjassen kunnen we nog even thuislaten. Het blijft toch wel apart, om in November met korte mouwen buiten te lopen.

Einde Loofhuttenfeest

Het Loofhuttenfeest ligt al weer even achter ons. Op veel plaatsen zijn de Loofhutten afgebroken. De rest zal morgen of overmorgen volgen. Ook de Messiasbelijdende Gemeenten vieren uiteraard dit feest. Vele Kerken hebben naast de Kerk een Loofhut gebouwd. Na de samenkomst wordt er in de Loofhut wat gegeten en gedronken. Wij zijn inmiddels weer een dag naar school geweest. En vanaf morgen gaan we er weer 5 dagen per week tegenaan. Zoals elke Shabbat zijn we ook vanmorgen naar de Gemeente geweest. Het is fijn, om steeds meer mensen te gaan leren kennen. Na de dienst van vanmorgen was er in een bijgebouwtje van de Kerk avondmaal. Direct na het avondmaal werd er gezamenlijk gegeten. Vanmiddag hebben we een bijbelkring bij onze buurvrouw aan de overkant. Zij is al ongeveer 60 jaar in Israel, en elke 14 dagen komen de gelovigen uit de buurt bij elkaar. We zien er naar uit om hen in deze 'setting' te ontmoeten.

Gij zult vruchten van sierlijke bomen nemen........

De afgelopen dagen stonden in het teken van het Loofhuttenfeest. Dit feest wordt o.a genoemd in Lev. 23:40 ‘Op de eerste dag zult gij vruchten van sierlijke bomen nemen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en van beekwilgen, en gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de HERE, uw God, zeven dagen lang’’ We hebben gezien hoe deze opdracht letterlijk werd uitgevoerd. Overal in de stad liep men met vruchten, takken van palmen, twijgen van loofbomen en beekwilgen. Morgen is het "Simcha Thorah" (de vreugde van de wet) De 8e dag van het feest.

En wat een vreugde zal er weer zijn. De vorige keren dat we deze dag in Jeruzalem hebben meegemaakt, hebben we daar veel van kunnen proeven. Nu begrijpen we de dichter van Ps. 119 ook pas goed wanneer hij zegt:"Ik verblijd mij over uw woord als iemand die rijke buit vindt" Morgen wordt(een deel van)het Woord van God(de verschillende Thorarollen) als een rijke ''buit' op de schouders van de Rabbijn rondgedragen. Hij voorop, en de synagoge-bezoekers er achter aan. Al zingend dragen zij het Woord rond in de synagoge, naar buiten op straat op de pleinen. En gezongen dat er wordt! "Adonai, Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.!

Vandaag hadden we in het CAMA kantoor hier in Jeruzalem een bijeenkomst met de (oud)werkers die hier waren in de periode vanaf 1943. De gelovigen waren in die tijd op één hand te tellen. Maar de Heere heeft sinds die tijd velen 'van de verloren schapen van het huis van Israel' verzameld rond hun eigen Messias, de Koning van Israel, de Overste Leidsman en Voleinder van ons geloof, die, om de vreugde, welke voor Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods.(Hebr.12)

Hij heeft de twee één gemaakt

We hadden het voorrecht om een aantal bijeenkomsten van de ‘Internationale Christelijke Ambassade’ mee te mogen maken. Hartverwarmend waren de getuigenissen uit Iran en andere Arabische landen. God werkt op een bijzondere wijze onder de Moslims. Vanmorgen sprak Lance Lambert. Hij legde de nadruk op de onvoorwaardelijke beloften van God gegeven aan Abraham, Izaak, en Jacob. Daarna kwam een Joodse broeder aan het woord, die in bijna alle laatste oorlogen tegen de Arabische landen heeft meegevochten. Als paratroeper werd hij gedropt in de woestijn van Egypte, hij was commandant in het Israëlische leger. Hij raakte verschillende keren gewond. Hij maakte dingen mee die niet te beschrijven zijn. Zijn kracht in elke oorlog was….de Bijbel(Oude en Nieuwe Testament)
Stil werden we, toen hij zei:’God is mijn Getuige, nooit ( tot op de dag van vandaag) heb ik haat gehad tegen welke Arabier dan ook! Ik heb één passie:Mijn Messias Jezus, bekend maken aan Jood en Arabier. Hij wil, Hij kan en zal de muur tussen onze volkeren slechten. Als gelovigen bij elkaar zijn dan is dat al het geval. Want Jezus, Hij die onze vrede is, Die heeft de twee één heeft gemaakt en de tussenmuur, die scheiding maakte, de vijandschap, weggebrokent”(Ef.2)
Het werd ons op deze confentie weer eens duidelijk. Je kunt een rasechte (Christen)Zionist zijn, een onvoorwaardelijke liefde voor het Joodse volk en Israël hebben, en tegelijkertijd een brandende liefde hebben voor de Arabische medemens. Want God wil, dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Want er is een God en ook één Middelaar tussen God en mensen, de mens Christus Jezus, die Zich gegeven heeft tot een losprijs voor allen” (1 Tim.2) Die boodschap heeft de wereld nodig !

Ook Estonia, Kenya en Finland werden warm onthaald

Jeruzalemmars 2008

Het Loofhuttenfeest is inmiddels in volle gang. Gisteren was de Jerusalemmars. Er waren zo’n 35.000 deelnemers. Aan de mars door Jeruzalem deden dit jaar 7000 christenen mee. Veel verschillende landen waren er vertegenwoordigd. In Zach.14:16 staat:’Allen, die zijn overgebleven van al de volken, die tegen Jeruzalem zijn opgerukt, zullen van jaar tot jaar heentrekken om zich neer te buigen voor de Koning, de HERE der heerscharen, en het Loofhuttenfeest te vieren.’ De profeet Zacharia spreekt dus over een tijd die komt, waarin de volkeren naar Jeruzalem zullen komen om samen met Israël het Loofhuttenfeest te vieren. Die tijd is nu nog niet aangebroken. Gisteren was er een kleine voorafschaduwing van:Christenen uit Irian Yaya, Ghana, Kenia,Duitsland, en nog veel meer landen waren hier aanwezig. Om Israël hun steun te betuigen, en om het te proclameren :Jullie God is Koning!”

De Loofhut:kwetsbaar en tijdelijk

Morgen(dinsdag 14 oktober) begint het Loofhuttenfeest. Het loofhuttenfeest is een herinnering aan de tijd die het volk Israël doorbracht in de woestijn. Daar heeft het mogen ervaren, dat God voor hen zorgde door het manna en de kwartels, de waterbronnen en de kleding die niet versleet. Als bescherming bouwden ze loofhutten om in te wonen. Nu(2008) is het volk gesetteld in hun eigen land. Zwerven hoeven ze niet meer. In hutten wonen hoeft ook niet meer. En toch…was dit het gevaar niet, dat de komende geslachten(die de woestijntijd alleen van horen zeggen hebben) zouden gaan denken:”alles wat ik heb is te danken aan mijn eigen inspanningen?”
Opdat het volk niet zou vergeten gaf de Here hen de opdracht:’In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit Egypteland leidde: Ik ben de HERE, uw God”.
Juist nu de oogst is binnengehaald is het goed om aan die woestijntijd te denken en zich het vergankelijke te binnen te brengen. Dan kan het vertrouwen op God gericht worden. De loofhut leert ons dus de les, te leven in het vertrouwen op God. Eén week per jaar er eens bij stilstaan, dat we uiteindelijk(ook met al onze zgn. ingebouwde zekerheden) toch afhankelijk zijn van Gods trouw.
Een loofhut is een kwetsbare woning. Gezegend zijn we als we bij God mogen schuilen. Ps27 zegt daarover:’Want Hij bergt mij in zijn (loof)hut ten dage des kwaads, Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots’ Schuilen in Gods tent(loofhut) dat geeft pas echt zekerheid.
Een Loofhut is ook een tijdelijke woning, fragiel, kwetsbaar, vergankelijk. Rabbi Paulus gebruikt dit beeld in één van zijn brieven. Hij zegt in 2Cor. 5:’Want wij weten, dat, zo ons aardse huis dezes tabernakels gebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen”.
Verder is het Loofhuttenfeest nog een voorafschaduwing van de toekomst. Maar daarover in onze volgende blogberichten meer.

Geen Kerstbomen maar Looftakken

Lev.23:”In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israel geboren zijn, zullen in loofhutten wonen,43 opdat uw geslachten weten, dat Ik de Israelieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde: Ik ben de HERE, uw God.44 Zo maakte Mozes de feesttijden des HEREN aan de Israelieten bekend”

Lege straten tijdens de Grote Verzoendag

De Grote Verzoendag

Zojuist terug van de synagoge-dienst. Vandaag (Donderdag) was het Yom-Kippoer(de Grote Verzoendag) Deze dag is de dag van nationale reiniging. Het begrip verzoening staat centraal. In Lev.23 staat over die dag:’ En de HERE sprak tot Mozes:”Maar op de tiende van die zevende maand is de Verzoendag; een heilige samenkomst zult gij hebben en gij zult u verootmoedigen en de HERE een vuuroffer brengen. Op die dag zult gij generlei arbeid verrichten, want het is de Verzoendag, om over u verzoening te doen voor het aangezicht van de HERE, uw God” Op Grote Verzoendag kwam vroeger de Hogepriester het Heilige der Heilige binnen. Hij ging hier binnen onder het aanroepen van de Naam des Heren, YHWH. Het was de enige dag in het jaar dat een mens - alleen de hogepriester! - het heilige der heiligen mocht binnengaan om verzoenend bloed op de kappórèt, het ‘verzoendeksel’, te sprenkelen. Na de verwoesting van de tempel in 70 n.Chr. kon het voorgeschreven ritueel niet meer plaatsvinden. Maar deze dag wordt nog steeds gehouden als een heel bijzondere dag van vasten en verootmoediging, van inkeer en ommekeer, van berouw en verzoening.

In Israël is dit een heel bijzondere dag. Er is geen verkeer. De snelwegen zijn leeg. De afgelopen 24 is er geen enkele auto door onze straat gereden. Alle stoplichten knipperen al 24 uur oranje. De straten in het centrum werden vandaag gebruikt als wandelboulevard. Op de televisie zijn geen uitzendingen, en ook de radio is stil. Zittend op ons balcon was de stilte ongekend. 24 uur wordt er ook gevast. Men wast en zalft zich niet. Er worden geen juwelen en geen leren schoenen gedragen. In de synagoge worden tegenwoordig twee Torah-gedeelten gelezen op deze dag, namelijk. Leviticus 16-18 en 19-20. Het gaat in deze gedeelten over de herstelde relatie tussen God en mens, maar ook over het herstel van de relatie tussen de mensen onderling. Aan het eind van de dag, wordt er gebeden of men ingeschreven mag worden in het Boek des Levens. Echte zekerheid heeft men niet. De in de Tenach genoemde en voorgeschreven offers kunnen immers niet meer gebracht worden.
Grote Verzoendag meemaken in Jeruzalem is mooi. En toch…tegelijkertijd heeft het iets triests. Duizenden Joodse mensen gaan vandaag naar de synagoge. Maar morgen gaan velen weer over tot de orde van de dag. Zonder er zeker van te zijn echt vergeving van zonden te hebben ontvangen. Ook is er géén zekerheid ingeschreven te staan in het boek des levens.
Vanmorgen lazen Esther en ik een aantal gedeelten uit de Hebreeën brief. We lazen, dat ook de Grote Verzoendag de ultieme vervulling heeft gekregen in het Offer dat Israëls Messias gaf:Zichzelf. Hebr.10 zegt:’ want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen’ En Hebr.9 zegt:’ Jezus is niet met het bloed van bokken of kalveren, maar met Zijn eigen bloed, éénmaal ingegaan in het heiligdom, een eeuwige verlossing teweeggebracht hebbende’ Door Hem kunnen we met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade. En door Hem mogen Gods kinderen(Jood en niet Jood) de zekerheid hebben voor altijd ingeschreven te staan in het boek des levens. Misschien moeten ook wij er beducht voor zijn, niet te snel weer over te gaan tot de orde van de dag. Want daar is deze boodschap echt te mooi voor!

Voorbereiding op het Loofhuttenfeest

Een tijdje geleden alweer was het Joods nieuwjaar. Woensdag en Donderdag is Yom-Kippoer(de grote Verzoendag) en daarna viert het Joodse volk het Loofhuttenfeest. Het is eén van de feesten des Heeren uit het Boek Leviticus. Leviticus 23 zegt:’In loofhutten zult gij wonen zeven dagen; allen die in Israël geboren zijn, zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten, dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde: Ik ben de HERE, uw God`. Overal in Jeruzalem is met al druk bezig met de voorbereidingen. Ook in onze ´achtertuin´ wordt inmiddels een loofhut in elkaar gezet. Vanaf ons balcon zien we hoe men daar al druk mee bezig is. Bijzonder om te zien, dat deze ´traditie´ bij velen nog steeds in ere wordt gehouden. Hoewel er ook een verschil met vroeger is. Het volk Israël dat 40 jaar door de woestijn trok, had niet de mogelijkheden die wij tegenwoordig hebben. Tegenwoordig gebruikt men elektrische schroevendraaiers om de Loofhut in elkaar te zetten !

Nieuwjaars-bijeenkomst 5769

Vandaag hadden we bij ons in huis een bijeenkomst met de werkers. Bijzonder is het om te ervaren, hoe we als team steeds meer naar elkaar groeien. We hebben met elkaar gegeten, met elkaar gezongen en gebeden. Ook stonden we stil bij ‘het feest der bazuinen’(Lev.23:23) Op dit feest speelde en speelt het geluid van de Sjofar en grote rol. Vandaag zal in alle synagogen in de hele wereld 100x het geluid van de Bazuin/Sjofar te horen zijn. Ook wordt Gen.22 vandaag overal gelezen. Abraham die gewillig was om zijn zoon te offeren. We weten hoe de geschiedenis af liep. In vers 13 lezen we:’Toen sloeg Abraham zijn ogen op en daar zag hij een ram achter zich, met zijn horens verward in het struikgewas” Deze ram nam de plaats van Izaak in. De Heere Zelf voorzag. Abraham noemde die plaats dan ook “De Heere zal voorzien”. Wanneer Joodse mensen vandaag het geluid van de Horen/Sjofar horen denken ze terug aan het feit, dat de Heere toen Zelf voorzag in offerdier. Wij dachten na over het feit, dat de God van Israël 2000 jaar geleden op een hele wonderlijke wijze voorzien heeft. In de Here Jezus heeft Hij Zelf in het Offer voorzien. Hem gaven we vandaag alle eer!

Het geluid van de Sjofar

Tijdens de maand Elloel (September) wordt elke dag, behalve op Sjabbat, tijdens het ochtendgebed en avondgebed op de Sjofar geblazen. Dit om de mensen aan de naderende Hoge Feestdagen te herinneren:Het Joods Nieuwjaar(Rosj-Hasjana) en Yom-Kippoer(de grote Verzoendag) Aanstaande Dinsdag begint het Joodse Nieuwjaar. In verband hiermee was vandaag onze laatste schooldag. Onze school begint a.s Donderdag weer. We hebben dus even de tijd om al het geleerde te herhalen. Ook hebben we op Nieuwjaarsdag bij ons in huis een bijeenkomst met de Hebreeuwse werkers. Niet alleen in de Synagoge wordt op de Sjofar geblazen. Ook aan het einde van onze pauze op school was er elke dag iemand die op de Sjofar blies. Het geluid van de ramshoorn(Sjofar) herinnert aan een aantal dingen. Het ‘bazuingeschal’ roept op tot bezinning en tot denken aan het oordeel dat komt:
Ontwaakt, gij die slaapt, uit uw slaap,
gij die sluimert uit uw sluimering!
Onderzoekt uw daden en keert boetvaardig om!
Gedenkt uw Schepper!
Als Nieuw-Testamentische gelovigen zijn we ons vaak niet bewust hoe vaak in de Bijbel het geluid van de Sjofar wordt genoemd. Als aankondiging van belangrijke gebeurtenissen. Volgens het boek Openbaring zullen er straks bij het geluid van de bazuin stemmen klinken die zeggen:’Het koningschap over de wereld is gekomen aan onze Here en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als Koning heersen tot in alle eeuwigheden’ En volgens dezelfde apostel zullen straks bij bij het geklank van de laatste bazuin de doden in onvergankelijkheid worden opgewekt. En dan zal de Here Zelf, op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zullen zij, die in Christus gestorven zijn, het eerst opstaan. En daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zo zullen wij altijd met de Here wezen”

Vandaag ging er in de klas ook een bord rond met stukjes appel. Iedereen doopte een stukje appel in de honing. Een gewoonte met een lange traditie. We wensten elkaar een goed en zoet Nieuw-Jaar toe. Hoewel u nog een aantal maanden moet wachten op het Nieuwe Jaar, sluiten we ons maar aan bij de traditie:We wensen u allen een zoet 5768 toe!

In de Woestijn

De afgelopen dagen was ik(Albert) in de Negev woestijn. We waren in Sde Boker. De kibboets waar de eerste premier van Israël, David Ben Gurion gewoond en gewerkt heeft. We waren samen met Joodse en Arabische (Gemeente) leiders. 2x per jaar komen zij bijeen, om elkaars vreugden en elkaars noden te delen, en met en voor elkaar te bidden. De kibboets bevindt zich in een mooi natuurgebied, met kliffen, oases en een rijke fauna. Woensdagmorgen stonden we om 05.00 uur op. En zijn toen naar de woestijn gereden. Ieder zocht voor zich een afgelegen plekje op. Van 05.30 tot 12.00 was je dus alleen. Samen met…de stilte(wat kan het stil zijn)2 liter water, je Bijbel, jezelf en God. Een hele bijzondere ervaring. Verheugend was het om te vernemen dat er door de gelovigen zoveel initiatieven worden genomen. Vanavond is er b.v. een groot concert in Tell-Aviv. Daar zal de bekende zanger Paul McCartney optreden. Gisteren waren al 40.000 tickets verkocht. Volgens McCartney zal dit concert 'vrede en liefde' brengen in het Midden-Oosten. Vrede en liefde, het zijn dingen waar hier zo verlangend naar wordt uitgezien. Op deze avond zal ook de Gemeente van Tell-Aviv daar zijn, om met mensen te spreken over de echte Vrede en de echte Liefde, ons gegeven in de Messias van Israël. Toen ik weg was, heeft Esther op de taalschool heel goed haar best gedaan. Inmiddels heeft ze de leerstof van de afgelopen dagen aan mij over kunnen brengen. Morgen gaan we weer naar het Zuiden. In Beersheva hebben we een vergadering met alle werkers.

Onze schoolklas

We blijven beiden ons best doen. We hebben een gezellige klas. De komende dagen zal Esther het alleen moeten doen. Hoewel..…….De jongen links van haar op de foto heeft beloofd zich over haar te ‘ontfermen’. Albert is met een 10-tal Kerkleiders een aantal dagen naar de Negev woestijn.

"Congress 2008 fellowship" in de Negev

Na een drukke week van schoolgaan, leren en studeren kijken we uit naar de shabbath om tot rust te komen. En vandaag hadden we een speciale shabbath want we waren met verschillende gemeenten uit de Negev woestijn bij elkaar in Beersheva. Om een dag te hebben van lofprijzing en aanbidding en om elkaar te ontmoeten. John Pex uit Eilat was één van de sprekers. De Bijbel zegt: Dat de woestijn zal bloeien als een roos. Dat zal letterlijk gaan gebeuren, maar ook geestelijk gezien komt de woestijn tot bloei. Want steeds meer mensen vinden Israëls Messias als hun Verlosser, Heiligmaker, Geneesheer en Komende Koning. Daar waren we vandaag getuige van.

De Jaffa straat

Elke morgen op weg naar de taalschool lopen we door deze straat.

Voor de lezers die geen 'vreemden' in Jerusalem zijn is in deze straat de Jaffastraat in Jeruzalem te herkennen. Sinds we hier wonen hebben we de indruk dat heel Jeruzalem 'open' ligt. Zo ook met de hoofdstraat in het centrum van Jeruzalem. De straat wordt gereedgemaakt voor de toekomstige lightrail-train. Een soort snel-tram dwars door de stad.

Herbouw Hurva Synagoge

Tussen het studeren door hebben we gelukkig ook nog wat tijd over om wat anders te doen. Leuk is om te zien hoe in de Oude stad(Joodse gedeelte) langzaam maar zeker de Hurva synagoge wordt herbouwd.

Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog van Israël in 1948, toen het land direct na het uitroepen van de onafhankelijkheid door de legers van zes Arabische landen werd aangevallen, kwam Oost-Jeruzalem in handen van Jordanië. Dat land maakte in de daaropvolgende jaren in Oost-Jeruzalem meer dan 50! Joodse synagogen met de grond gelijk, waaronder de Hurva-synagoge.

Israël heeft besloten de Hurva-synagoge in Jeruzalem te herbouwen.

Bijna elke Zaterdag gaan we naar de Kerk in de Profetenstraat. Jood en "Heiden"

[........]één lichaam en één Geest, zoals u ook geroepen bent in één hoop van uw roeping;5 één Heere, één geloof, één doop;6 één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen.

Paulus aan de Efezieers

Dankpunt

O.a op aanbeveling van de nationale Kerk hier ter plaatse, hebben we gisteren voor een jaar onze VISA gekregen! Opnieuw voor ons een bevestiging dat we hier op onze plaats zijn. Dank aan de G'd van Israël.

Voorrecht

We hebben er inmiddels al weer een aantal dagen taalschool opzitten. We zitten nog steeds op het zgn. "aap-noot-mies" niveau. Maar het is wel heel leuk om te zien, dat we het geleerde al in de praktijk kunnen brengen:Op straat, in de winkel. We werden er beiden deze week weer bij bepaald hoe bevoorrecht we zijn. Door de steun van onze achterban worden wij in de gelegenheid gesteld om ons voor te bereiden op onze toekomstige bediening.

s'Morgens gaan we naar school(tot 13.00 uur) en daarna doen we thuis ons huiswerk. Op de foto één van onze huiswerkopdrachten

De Ulpan

We zijn alweer een aantal dagen begonnen op de Ulpan(taalschool) Het tempo zat er vanaf de eerste dag al goed in. En we moeten alle zeilen bijzetten. Dit ook, omdat wij de vertaalslag moeten maken van Engels naar het Nederlands en dan naar het Ivriet. We zitten van 0800 s'morgens tot een uur of 1 s'middags op school. Daarna wandelen we naar huis, eten wat, en gaan dan direct aan het huiswerk. Schrijven en praten tegen elkaar......veel praten. Het alles is heel intensief, maar we vinden het ook erg fijn om te doen. En we ervaren het als een groot voorrecht.

Jordanie

In augustus waren we met CAMA werkers uit het Midden Oosten bij elkaar in Petra, Jordanie. Veel van deze werkers kenden we nog niet. Het was goed om met elkaar kennis te maken. We mochten elkaar bemoedigen. En we hoorden hoe onze God via mensen aan het werk is in de wereld:in Israël, en in het gehele Midden Oosten.

Jer 31:34 Dan zullen zij niet meer een ieder zijn naaste en een ieder zijn broeder leren: Kent de HERE: want zij allen zullen Mij kennen, van de kleinste tot de grootste onder hen, luidt het woord des HEREN, want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en hun zonde niet meer gedenken.