Vandaag zullen we naar Nederland afreizen. En zullen we ons appartement in Jeruzalem een poosje verruilen voor een plekje in Nederland. Ons telefoonnummer in Nederland is 06-252.30.769. We zien er naar uit om onze familie en vrienden weer te zien. Ook zien we uit naar het ouderwetse ‘draadjesvlees’ dan ons door moeder Knoester in Hoek van Holland beloofd is.
Morgen is het precies een jaar geleden dat we naar Israël vertrokken. Het was goed hier te zijn. Hoewel onze prioriteit de taalstudie was, hadden we regelmatig mogelijkheden om met mensen te spreken over de Hoop die in ons is.
Omdat we een kort verlof hebben is het niet mogelijk om iedereen te zien en te spreken. Hopelijk kunnen we dat volgend jaar bij leven en welzijn ‘goedmaken’. Dan hopen we ook presentaties te geven over ons werk.
Fijn is dat Albert de laatste Zondag van de maand juni een kerkdienst mag leiden in de Grote Kerk in Vlaardingen. Wellicht zulle we daar DV een aantal van u ontmoeten.
Esther
Ik heb gisteren afscheid genomen van alle leraressen. In de afgelopen maanden is er een hechte band ontstaan tussen hen en mij. Het was best wel bijzonder om door één van het omhelst te worden. Ik heb hen allemaal als afscheidscadeau een boekje gegeven. Het is het boekje van Corrie Ten Boom:”De schuilplaats”. Hieronder volgt een fragment uit haar bekende boek 'De Schuilplaats'. Een Gestapo-officier zou Corrie ten Boom verhoren. Dat kon weleens een erg vervelende gebeurtenis kunnen worden. De Gestapo martelde zelfs mensen om aan informatie te komen. Een gevangene was altijd bang om een medegevangene te verraden.
Op een koude morgen in mei moest Corrie aantreden voor verhoor. 'Heer Jezus,' bad ze, 'U bent ooit zelf ook verhoord. Laat U mij alstublieft zien wat ik moet doen.' De Gestapo-officier begon vriendelijk. 'Ik wil u graag helpen, juffrouw Ten Boom, maar dan moet u mij alles vertellen'.Corrie en haar mede verzetsleden hadden vaak geoefend in het beantwoorden van ondervragingen. De Duitse officier ondervroeg haar een uur lang en ze slaagde erin te voorkomen dat ze iets belangrijks prijsgaf. De officier wilde vooral weten hoe het verzet rantsoen-bonnen wist te bemachtigen. Corrie was blij dat ze het werkelijk niet wist!
'En vertelt u mij nu eens over uw andere activiteiten, juffrouw Ten Boom'.
'Andere activiteiten? O ja, de meisjesclub en mijn werk voor de verstandelijk gehandicapten'. De Duitse officier bedoelde dat natuurlijk niet, maar Corrie vertelde hem er alles over en hij hoorde alles vol verbazing aan.'Het is eigenlijk verspilling van tijd', zei hij.
'Nee hoor,' zei Corrie, 'God houdt van iedereen, ook van zwakken en kwetsbaren. Weet u, de Bijbel vertelt ons dat God anders tegen de dingen aankijkt dan wij'.
'Nou, het is wel weer genoeg voor vandaag', zei de officier.
Het verhoor ging de volgende dag verder en de officier vroeg haar steeds meer over God en de bijbel. Steeds meer liet hij blijken zijn werk te haten. Ook bleek hij erg bezorgd te zijn over zijn gezin in Duitsland, omdat de plaats voortdurend gebombardeerd werd. Corrie vertelde hem over de vrede en de vergeving die Jezus geeft als we Hem daar om vragen”
