Yom HaZikaron laShoah ve-laGvura

Op 21 april de dag, dat de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad in Zwitserland zijn anti-Semitische rede kon houden, werden hier in Israël de 6 miljoen Joodse mensen herdacht die in de 2e wereldoorlog zijn vergast.

Als CAMA werkers proberen we ‘onpartijdig’ te zijn, en ons te onthouden van ‘politieke’ uitspraken. Want wij zijn immers burgers van een rijk in de hemelen, waaruit wij ook de Here Jezus Christus als Verlosser verwachten(Fil.3) Toch kan het niet anders, dan dat wij ons identificeren met het Joodse volk. Daarom waren de afgelopen dagen ook voor ons bijzondere dagen. Via de TV waren de herdenkingen te volgen die plaatsvonden in Jeruzalem. Overlevenden van de Holocaust vertelden wat zij zich herinnerden van de vreselijke tijd in de concentratiekampen. Ook gisteren was een bijzondere dag. Om 10.00 in de ochtend klonk een aantal minuten de sirene. En stond iedereen stil.

Albert
Met onze taalklas gingen we om 09.50 naar de Ben-Yehuda straat. Toen om 10.00 de sirene klonk kwam al het verkeer tot stilstand. Iedereen stond stil om te gedenken. Ik stond naast een man, die in huilen uitbarstte. De onrespectvolle woorden “Allah Akhbar” die 2 jonge Arabische jongens(die niet stil bleven staan) riepen bleef nog lang in mijn hoofd nadreunen.

Esther
Op school kregen we een verhaal wat ging over Anne Frank. Om 10.00 ging de sirene zeer luid en gingen we allemaal staan. Het is een indrukwekkend gebeuren om mee te maken. Iedereen in de klas kreeg daarna een moment om wat ‘te delen.’Het was voor velen een emotioneel gebeuren. In de pauze raakte ik in gesprek met een Joods orthodoxe vrouw. Ze vroeg of ik een Joodse was(ik heb immers een Joodse naam) Ik kon iets vertellen over waarom ik Esther heet, en waarom ik zo’n bijzondere band heb met het Joodse volk. Ook vertelde ik iets over het leven van Corrie ten Boom. Ze was diep geraakt en wilde mijn verhaal direkt na de pauze in de klas vertellen. Dat heeft ze dus ook gedaan. In de school was een apart plekje gemaakt om de doden te herdenken. Op deze plek brandden 6 lichtjes. Het symbool voor de 6 miljoen Joodse mensen die zijn omgekomen. Ik werd door deze vrouw uitgenodigd, om op dat plekje bij haar te komen staan om te gedenken. Arm in arm stonden we daar samen te huilen. Een moment om nooit te vergeten. Dit zijn momenten dat ik uit het diepst van m’n hart God dank dat ik hier mag zijn om naast het Joodse volk te staan.

Israël leeft
Gistermiddag het huiswerk gemaakt in één van de parken bij ons huis. Ik zag de verliefde ‘stelletjes’ genietend van elkaar, ik zag de ouderen genietend van elkaar en…van de zon, ik zag de in de studieboeken verzonken studenten. En ik zag de spelende kinderen. En ik dacht:God is een Waarmaker van Zijn Woord! Had Hij het niet beloofd:’Zo zegt de HERE der heerscharen: Er zullen weer oude mannen en vrouwen op de pleinen van Jeruzalem zitten, ieder met een stok in de hand vanwege zijn hoge leeftijd. Ook zullen de pleinen der stad vol zijn van jongens en meisjes, die daar spelen”(Profeet Zacharia) Op de puinhopen van de Holocaust/Shoah is en wordt de staat Israël gebouwd. Het nationale herstel van Israël is een feit. Het geestelijke herstel is ingezet. Paulus zegt:’ Want, indien hun verwerping de verzoening der wereld is, wat zal hun aanneming anders wezen dan leven uit de doden?’
Whow….wat een moment zal dat zijn! Wat een toekomst!

Het open graf

Nog twee vrije dagen, en dan zijn hier de vakanties afgelopen. Ook wij gaan dan weer naar de Ulpan. Wij hebben hier goede en gezegende Paasdagen gehad. Op 1e Paasdag waren we s’morgens bij zonsopkomst in de graftuin met honderden gelovigen bij elkaar om de opgestane Heere te loven en te prijzen. We waren met mensen uit alle uithoeken van de wereld:Nederland, Italië, Ukraine, Sudan enz. Na de samenkomst hadden we met de staf het traditionele Paasontbijt, met aansluitend een stafvergadering

s’Middags brachten we een bezoek gebracht aan de CAMA begraafplaats in Jeruzalem. Deze begraafplaats ontvangt wekelijks veel bezoekers. Er liggen een aantal mensen die een grote plaats hebben ingenomen en innemen in het leven van veel mensen. We zagen o.a. het graf van Derek Prince. Op 24-jarige leeftijd werd hij leraar op het King’s College in Cambridge en doceerde daar Klassieke en Moderne filosofie. In de Tweede Wereldoorlog moest hij als Brits staatsburger in militaire dienst en werd gelegerd in Noord-Afrika. Als ‘filosofisch studiemateriaal’ nam hij een bijbel mee, die hij in enkele maanden doorwerkte. Op een avond was hij alleen in een barak en werd door het Woord geconfronteerd met de realiteit van Jezus Christus. Dat veranderde zijn leven totaal.

Hij had een grote liefde voor Israël. Hij schrijft in één van zijn boeken:’Geen Joden – geen redding! Mijn totale geestelijke erfenis, iedere zegen die ik in mijn leven geniet, heb ik te danken aan het Joodse volk. Heeft u daar persoonlijk wel eens bij stilgestaan? Zonder de Joden waren er geen aartsvaders, geen profeten, geen bijbel, geen Verlosser. Hoeveel heil heb ik zonder de Joden? Niets! Het is zo belangrijk dat we ons dat goed realiseren en ons gedrag daarop afstemmen. In de geschiedenis heeft de christelijke Kerk de Joden vervolgd, bespot en belachelijk gemaakt – het volk waar ons heil van afhangt. Het is tijd ons te vernederen en te bekeren van die houding. Een andere reden waarom Israël uniek is, ligt in het feit dat de hele geschiedenis van het volk voorzegd is in profetieën. Van welk ander volk kan dit worden aangetoond? […]U zult Gods handelen met Israël nooit begrijpen als u niet weet dat God het niet doet omwille van de Joden, maar omwille van zijn naam! Niet zozeer de Joden, maar Gods eer is in het geding in de conflictsituatie rond Israël!
Tijdens de rondleidingen die er gegeven worden, mag vaak de boodschap van de opstanding klinken. Zo mag deze CAMA begraafplaats ook dienen als een plekje waar getuigd mag worden van de christelijke toekomstverwachting.

Op een andere grafsteen zagen we de naam Aad van der Toorn staan. Geboren in 1921. Overleden 1990 in Den Haag. Volgens de informatie van de rondleider had deze man een heel grote liefde voor Israël. Vooral financieel gezien is hij Israël tot grote steun geweest. Mochten er lezers zijn, die meer informatie over deze man hebben(kwam hij uit Scheveningen?),kunnen die dat ons dan laten weten?

Chag Sameach

We hebben Woensdagavond samen met een aantal vrienden en kennissen de traditionele Seidermaatijd gevierd. Tijdens deze maaltijd staat de verlossing van het volk Israël uit Egypte centraal. Aan de hand van het eten en drinken dat op tafel staat wordt de geschiedenis van de uittocht herdacht. We proefden bijvoorbeeld bittere kruiden. Hierdoor denkt het volk terug aan de bittere tranen die ze in Egypte gehuild hebben. Ook worden er 4 glazen wijn(of druivensap) gedronken. Dit naar aanleiding van Ex 6.waar de Heere God zegt:”Ik zal jullie uitleiden(1e beker) Ik zal jullie redden(2e beker) Ik zal jullie verlossen(3e beker) En Ik zal jullie tot mijn volk aannemen(4e beker) Wijn is het teken van vreugde. Vreugde omdat het volk verlost werd. Maar het is een getemperde vreugde. Want, het volk Israël werd dan wel verlost, maar…de eerstgeborenen van de Egyptenaren vonden de dood. En hoe kun je vreugde hebben over een mens(naar Gods beeld geschapen) die ter wille van jou moet sterven. Naar die getemperde vreugde verwijst de 2e beker wijn.(foto 2) Ook wel de beker der plagen, of de beker van de toorn genoemd. Voordat dit glas gedronken wordt, dopen we onze vingers 10 keer(De 10 plagen) in ons glas, en druppelen telkens bij het noemen van de plaag een druppel op ons bord(zie foto)
Zo staat deze tafel vol van de symbolen. Messiasbelijdende Joden en gelovigen uit de volkeren denken op deze avond niet alleen aan de verlossing van Israël uit Egypte. Maar ook aan de totale verlossing die hen geschonken is in en door de Here Jezus. Ook dit feest is in Hem vervuld. De 3e beker wordt de beker der verlossing genoemd. Het is deze beker waar het Lukas evangelie van zegt:”En Jezus nam een beker, sprak de dankzegging uit en gaf hun die en zeide: Drinkt allen daaruit. Want dit is het bloed van mijn verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden”

Het is jammer, dat de christenheid de ‘officiële’ datum van Pesach verschoven heeft. Zou het niet mooi zijn, wanneer Pesach en Pasen weer op één en dezelfde dag zouden vallen? En we dit feest samen met Israël zouden vieren. De christelijke paasdatum werd vastgesteld tijdens het Concilie van Nicea (325 v.C.). Volgens keizer Constantijn de Grote, zou het onwaardig zijn, om bij het vaststellen van de datum voor het ‘heiligste’ van alle feesten de berekening van de Joden te volgen. Hij stelde er prijs op ‘niets gemeenschappelijk met de Joden’ te hebben. Hij schreef:‘wij wensen ons te onthouden van de verachtelijke omgang met de Joden, want het is waarlijk schandelijk voor ons hen te horen pochen dat wij zonder hun aanwijzingen het feest niet zouden kunnen houden’. En dan volgt er nog een hele reeks antisemitische geluiden.

Vandaag hadden we onze maandelijkse stafvergadering. Morgen de wekelijkse samenkomst van de Gemeente, met s’middags bijbelstudie bij ons thuis. Gisteren hebben we het Samaritaanse Paasfeest gevierd. Dit ging er nogal ‘bloedig’ aan toe. Maar daarover de volgende keer meer.

Pesach: Uitleiden, Redden, Verlossen en Aannemen

Gisteren hadden we een bruiloft. Een Arabische CAMA-medewerker trouwde. De hele dienst was in de Arabische taal. Daar konden wij dus niet veel van maken. De dienst was in de Augusta Victoria Kerk. Boven op de Mount Scopus. Een prachtige kerk, met mooie mozaïeken. Een prachtig plekje ook, met een schitterend uitzicht over de Judea woestijn.

Woensdagavond is het Pesach avond. Het Joodse volk komt dan s’avonds bij elkaar om Pesach te vieren. Elk jaar opnieuw denkt men dan terug aan de verlossing uit Egypte.
Op deze avond(de Sederavond) worden teksten gelezen en liederen gezongen. Aan de kinderen worden de vier vragen gesteld:waarom eten wij anders dan alle avonden matze(ongezuurde broden), waarom zitten wij anders dan alle andere avonden niet rechtop, waarom is deze avond zo anders dan alle andere avonden en waarom eten we anders dan alle andere avonden bittere kruiden) Gedurende de hele Pesachweek, mag men volgens de religieuze voorschriften geen gerezen voedsel eten. In plaats van gewoon brood eet men matzes oftewel 'ongerezen' broden. In Exodus 12 lezen we hoe het volk klaar moest staan voor een snel vertrek uit Egypte. Zij hadden geen tijd voor uitgebreide maaltijden. En het brood had geen tijd om te rijzen. Vandaar het ongezuurd brood. Ook het Nieuwe Testament verwijst naar dit feest. In de Bijbel wordt de zonde ook wel vergeleken met gist, dat door het deeg gaat. 1 Corinthiërs 5: 6-8 zegt: "Nee, u hebt geen reden om trots te zijn. U weet toch: ‘Een beetje gist doortrekt het hele deeg’. Doe de oude gist weg en wees als nieuw deeg. U bent immers brood zonder gist, omdat ons paaslam is geslacht: Christus zelf. Laten we dus feestvieren, niet met oude gist, de gist van kwaad en slechtheid, maar met ongegist brood van reinheid en waarheid." Christenen gedenken dan misschien niet letterlijk de bevrijding van slavernij uit Egypte, maar we kunnen wel denken aan de bevrijding uit de slavernij van de zonde door het offer van Jezus aan het kruis.
De opdracht uit Ex 12:15 wordt hier nog heel serieus genomen:’Zeven dagen zult gij ongezuurde broden eten; dadelijk op de eerste dag zult gij het zuurdeeg uit uw huizen verwijderen, want ieder die iets gezuurds eet, van de eerste tot de zevende dag, zo iemand zal uit Israël worden uitgeroeid” In sommige kranten verschijnen zelfs advertenties van dierenwinkels, die honden-en kattenbrokken aanbieden waar geen gist in is verwerkt. Op deze avond worden er door de deelnemers ook 4 bekers wijn (of druivensap) gedronken. Dit naar aanleiding van Ex 6.waar de Heere God zegt:”Ik zal jullie uitleiden(1e beker) Ik zal jullie redden(2e beker) Ik zal jullie verlossen(3e beker) En Ik zal jullie tot mijn volk aannemen(4e beker) Deze vier bekers markeren de hoogtepunten van de geschiedenis van de uittocht uit Egypte. Deze geschiedenis staat model voor de bevrijding van het joodse volk, en voor álle bevrijdingen die het volk in zijn geschiedenis heeft meegemaakt en nog mee zal maken. Messiaasbelijdende Joden vieren dit feest ook met hun gezin. Ook velen niet Joden in Israël. Wij zullen met een aantal vrienden en bekenden de Cedermaaltijd vieren. Naast het denken aan de verlossing van het volk Israël uit Egypte, zal de maaltijd in het teken staan van de verlossing die we hebben ontvangen in de Here Jezus. Hij heeft immers aan dit Pascha een ‘diepere’ betekenis gegeven. Johannes zei immers al van Hem:’Zie het (Paas)Lam dat de zonden der wereld wegneemt” We lezen in de evangeliën dat ook de Here het Pascha vierde. De Heiland zegt tegen zijn discipelen:"Gaat heen, maakt het Pascha voor ons gereed, opdat wij het kunnen eten. In het Lukas evangelie lezen we dat de Here Jezus zegt daar:’ "Ik heb vurig begeerd dit Pascha met u te eten eer Ik lijd.Want Ik zeg u dat Ik het voorzeker niet meer eten zal, totdat het vervuld is in het Koninkrijk Gods" . En Jezus nam de beker op, sprak de dankzegging uit en zeide: Neemt deze en laat hem bij u rondgaan”

Zondag hopen we in de graftuin een dienst te hebben. Voordat de zon opkomt hopen we dan bij elkaar te komen. En samen de opstanding van de Here Jezus te gedenken, samen te bidden en samen te zingen:’Want nu de Heer is opgestaan, nu vangt het nieuwe leven aan een leven door zijn dood bereid; een leven in zijn heerlijkheid!’