Gezellig dagje met de familie v/d Berg
Smeuig tot op de bodem, maar..verboden handbagage
Het nieuwe leerboek
Onze spullen onderweg met de Emily Borchard

We zijn inmiddels alweer een week in Israël. Het was goed om weer even terug te zijn in Nederland, om daar familie en vrienden te ontmoeten. Een groot deel van de familie konden we ontmoeten op de (uitgestelde) verjaardag van moeder v/d Berg.(Foto 1+2)
De laatste zondag dat we in Nederland waren, hadden we een fijne zondag in onze eigen thuisgemeente. In deze dienst stonden we stil bij de woorden uit Jes.43. De God van Israël is een God, Die Verlost, die leidt en Die (dwars door alles heen) Zijn kinderen thuisbrengt. Het eerste adres in Jes.43 is Israël. Maar een ieder die zich in geloof en vertrouwen aan deze God wil verbinden mag ook vanuit deze beloften leven. Heerlijk was het ook om na een jaar in een volle kerk, weer eens de oude vertrouwde Psalmen te zingen:’Wij steken ’t hoofd omhoog en zullen d’eerkroon dragen, door U door U alleen om ’t eeuwig welbehagen;Want onze God is ons ten schild in ’t strijdperk van dit leven, en onze Koning is van Israels God gegeven”(Ps.89:8)
In Nederland hadden we de tijd hard nodig, om de spullen uit te zoeken, die we graag in Israël willen hebben. Vooral voor Esther was het een hele klus om alles in goede banen te leiden. Juist vandaag kregen we een mailtje van de verhuizer dat onze persoonlijke spullen 17 juli verscheept zullen worden naar Ashdod. De naam van het schip:Emily Borchard.
Het is goed om ook weer terug te zijn. Op deze plek voelen we ons thuis. 5 juli zijn we ook weer begonnen op de taalschool. We moeten er wel weer inkomen. We hadden onze aantekeningen naar Nederland meegenomen, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat we er niet veel ingekeken hebben.
Op Schiphol hadden we nog een probleem toen we langs de Israëlische beveiliging moesten. We konden hoog en laag springen, maar ons werd de toegang geweigerd…..als we geen afstand wilden doen van……. onze pot Pindakaas. Voor mensen die kennis hebben van zaken hebben, lijkt Pindakaas blijkbaar op explosieven. Jammer, jammer, maar helaas. Gelukkig hebben we nog een pot op voorraad. Moraal van het verhaal:Komt u in de toekomst naar Israël toe, en u wilt ons verrassen met een pot echte Hollandse Pindakaas, dan deze niet in uw handbagage stoppen, maar in uw koffer.
1 opmerking:
Lieve Albert en Esther,
Nou is dat even pech. Had de pindakaas toch met de boot mee laten vervoeren. Of wordt dat daar ook allemaal nagekeken? Jammer voor jullie. Nu moeten wij maar heel gauw komen om je voorraad pindakaas aan te vullen. Hopelijk overleven jullie het om zolang zonder deze heerlijke hollandse echte pindakaas te kunnen stellen.
Verder wensen we jullie heel veel zegen bij de taalstudie.
Lieve groeten en shalom,
Johan en Evie
Een reactie posten