Woord uit het Zuiderland

"Geloofd zij de HERE God, de God van Israël, die alleen wonderen doet. "(Ps.72:18) Het was Ben-Goerion die zei:'Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist'. De geboorte van Israël in 1948 was zo'n wonder. Het feit dat we hier in de Negev wekelijks een Messiasbelijdende Gemeente kunnen bezoeken is ook zo'n wonder. Christenen mogen en kunnen realisten zijn !


maandag 9 maart 2009

Poerim



We hebben twee dagen vakantie. En dat is even lekker meegenomen. Veel dingen in Israël staan in het teken van het Poerimfeest. Op de Ulpan(taalschool) wordt dit feest gebruikt om ons nieuwe woorden aan te leren die te maken hebben met dit feest. Ook in de stad is het overal te zien dat het Poerim is. Veel meisjes verkleden zich als koningin Esther(foto) En jongetjes verkleden zich als Mordachai(foto). De aanleiding voor dit feest is te vinden in het Bijbelboek Esther. Een deel van het volk bevond zich nog in ballingschap ergens in Perzie en Koning Ahasveros zit op de troon. Deze koning maakt éne Haman tot één van de machtigste mannen aan het hof. En deze koning had bepaald, dat iedereen aan het hof zich voor Haman neer moesten werpen als hij voorbijkwam. Iedereen moest dus voor deze Haman een diepe buiging maken. De Jood Mordechai weigert om dit te doen. Kun je begrijpen: Een Jood die moet buigen voor Haman nota bene een afstammeling van de Amelekieten. De Amelekieten, die het volk Israël al vanaf het allereerste begin hadden willen uitroeien. Mordechai weigert dus om dus die buiging te maken. Haman pikt dit niet, en richt een galg op, met de bedoeling Mordechai op die manier om het leven te brengen. Daarnaast vat hij het plan op om alle Joden uit te roeien. Hij werpt dan het lot(Poer) om zo de beste dag uit te zoeken waarop hij dat doen kan. Hfst.3 zegt, dat “er brieven werden verzonden naar alle gewesten van de koning, waarin stond, dat men zou verdelgen, doden en uitroeien alle Joden, van knaap tot grijsaard, zelfs kinderen en vrouwen, op één dag -op de dertiende van de twaalfde maand, dat is de maand Adar- en dat men hun bezittingen zou buitmaken" Door een reeks "toevalligheden" wordt dit plan verijdeld. Het knappe Jodinnetje Esther(Ja, hoe kan het ook anders met zo’n mooie naam) wint een schoonheidswedstrijd en wordt zo koningin. En er vinden nog een aantal gebeurtenissen plaats, waardoor het héél anders loopt. In plaats van dat Mordekai de dood vindt, wordt Haman zélf opgehangen. En i.p.v dat het Joodse volk wordt uitgeroeid, worden 75.000 tegenstanders van het volk om het leven gebracht.
1. De God van Israël geeft leiding aan de geschiedenis!
Hoe moeilijk de weg van Israël in het verleden ook is geweest, niets en niemand was in staat het volk als vólk uit te roeien. Ook de grote Haman Hitler niet in 1940-1945. En hoe moeilijk het in de nabije of verre toekomst ook voor Israël nog zal worden:”De God van Israël schrijft Zijn heilsgeschiedenis(zijn geschiedenis van heil en redding) dwars door onze wereldgeschiedenis heen. De geschiedenis van Esther speelde zich af in Perzie. Het is niet toevallig, dat op dit moment Israëls grootste vijand en hater zich op diezelfde geografische plek bevind, nml Iran. Misschien mogen we wellicht een parallel trekken tussen Haman en de huidige politiek leider van Iran Mahmoed Ahmadienejad. Als hij de kans krijgt wil hij Israël van de kaart vegen. Hij haalt hier elke dag de media. Israël zegt maatregelen te moeten nemen. In de krant staat te lezen, dat men een militaire actie tegen Iran niet uitsluit.
2. De dag, die een dag van vernietiging zou moeten worden, werd een dag van overwinning. Het Poerim-feest was daarom ook een dag van grote blijdschap was. Zo is het ook in onze tijd. Er is een Rabbijnse traditie die zegt, dat iemand op het Poerim-feest zoveel vreugde moet hebben, en zoveel wijn moet drinken, dat hij of zij het verschil niet meer weet tussen aroer Haman en baruch Mordechai. Tussen de vervloekte Haman en de gezegende Mordechai. Nu bedoelt men dat natuurlijk niet letterlijk. Maar, vreugde is er wel.
Voor heel wat mensen in Israël is het Poerim feest niet minder, maar ook niet meer dan een feest. Ook voor heel wat jongeren hier is het levensmotto:”laten wij eten en drinken, en vrolijk zijn, want morgen sterven wij” De grote Haman gaat nog steeds rond als een briesende leeuw, zoekende wie hij kan verslinden, is het niet fysiek dan geestelijk. Afgelopen tijd heeft het lekker geregend. Het peil van het meer van Tiberias is met een tiental centimeters gestegen. Inmiddels hadden we hier weer voorjaarstemperaturen. Temperaturen die opliepen tot 23/24 graden. Begin juni hopen we een paar weken naar Nederland te komen. We willen die tijd gebruiken om o.a. onze persoonlijke spullen naar Israël te (laten) verhuizen. Nadere gegevens zullen te lezen zijn in onze volgende nieuwsbrief.

1 opmerking:

Evie zei

Lieve allebei,

Voor ons is het voorjaar nog ver weg, alhoewel het in de natuur al wel te zien is. Hyacinten en sneeuwklokjes en de krokussen laten zich al volop zien. Ook de forsytia bloeit al bijna en de katjes aan de bomen zien er ook prachtig uit. Alleen de zon zien we zo af en toe. En de regen valt gestadig door. Af en toe een mooie dag, waar iedereen dan ook echt van geniet. God gaat door, wat Hij belooft heeft zal Hij volbrengen. Ook als wij naar de natuur kijken hoe alles weer uitloopt,mag ons dit moed en vertrouwen geven. Ook voor het volk Israel.

Gods zegen en zijn shalom.

Liefs, Johan en Evie